Ruigoord – off the grid

Vrijdag 21 maart gaat Ruigoord ‘off the grid’, buiten de perken. De vraag rijst hoe een kunstenaarsdorp, een vrijplaats, een van de laatste oorden voor mensen die van nature buiten de perken leven, zichzelf te buiten kan gaan.  Het ruige oord ligt tussen Amsterdam en Haarlem, ergens halverwege, bij Halfweg, inderdaad.
Op naar Ruigoord.

De eerste keer dat ik naar Ruigoord ging, was het jaar dat ik voor het eerst en het laatst een schrijfschool bezocht: Fictie. Mijn beoogde leraar was Gerben Hellinga bijna Vellinga. Het werd Hans Plomp. Met zijn woeste haardos, rode sjaal en kosmische blik maakte hij een entree van een andere planeet, Ruigoord, de plek waar de geest waait en waar wij, aankomend schrijvers gelijk heen wilden en heengingen om deze genius loci door onze stadse zieltjes te laten waaien.

Een planeetomloop verder heb ik het boek geschreven met de genius loci als inspiratiebron, ‘Sophie Genius Loci’.
Ik neem het mee voor Hans Plomp.
Eenmaal in Ruigoord valt op dat het oude kerkje waar we ‘off the grid’ zullen gaan in de steigers staat, een vingerwijzing naar de perken die te buiten, dan wel te binnen gegaan worden, want wie betaalt dit.
Eenmaal binnen is de eerste persoon die mijn oog streelt de kleurrijke wegwijzer van het eerste uur, Hans Plomp. Hij herkent mij ook meteen en voor we het weten zijn we in een onbeperkte omhelzing, waarbij ik dankzij Hans Sophie achter de rug heb. Zie foto!

Ruigoord - Sophie voor Hans Plomp
Ruigoord – Sophie voor Hans Plomp

 

Ruigoord - De knuffel
Ruigoord – De knuffel

Er staan schalen met heerlijk vegetarisch eten klaar, we kunnen aan de gezonde hap; groentetaart, salade en brokken brood, vers bereid door ruige lieden. Het is koud in de kerk, we gaan niet uit de kleren, bejast en behoed gaan we aan tafel. Schatje maakt grijnzend wat selfies van het vreemdste soort.

Ruigoord - iiiiii - wat heb ik nu in mijn mond
Ruigoord – iiiiii – wat heb ik nu in mijn mond

 

enigszins vreemde selfie in Ruigoord
enigszins vreemde selfie in Ruigoord

 

Ruigoord - heerlijk eten in het kerkje
Ruigoord – heerlijk eten in het kerkje

Hans Plomp springt het podium op. Het leuke van Hans is dat hij altijd zichzelf is. Wie niet, je ontkomt er niet aan, maar Hans is zichzelf zonder dat er een harnas of masker of schild tussen staat. Dus Hans staat daar als een bejaard veulen hoevenschrapend te glimlachen dat na alle ruimtereizen in de geest met gebruik van de rechter hersenhelft en vrouwelijke aspecten, de tijd rijp is dat de andere kant van de hersens erbij mag in Ruigoord, de manlijke kant die wetenschappelijke onderbouwingen zoekt en vindt en geeft, de linker hersenhelft. Kortom: de tijd is rijp voor de androgyne mens.

Ruigoord - Hans Plomp op het podium
Ruigoord – Hans Plomp op het podium

Mijn hart resoneert. Zo wonderlijk wat Hans hier brengt. Precies de omgekeerde rode draad van mijn debuut waarin Sophie de lezer meeneemt van hoofd naar hart, van de linker hersenen met haar herinneringen aan Otto, via haar hilarische avonturen in de Betuwe, de rechterhersenhelft, naar de stervende man in de bergen, waar ze haar hart vindt, de androgyne mens.
Het publiek luistert ademloos, zelfs een zwarte hond en een witte kat hebben hun oortjes gespitst.
(De kat zie je liggen op het tafeltje in de verte, de hond is net van de foto afgesprongen)

Ruigoord - ook een witte kat luistert ademloos vanaf een tafeltje
Ruigoord – ook een witte kat luistert ademloos vanaf een tafeltje

Wij verwachten Theo Kley met een verhaal over een bijzonder geneeskrachtig plantje dat hij vond in de Himalaya, maar uitgerekend vanavond is Theo ziek – wat wel even heel duidelijk maakt dat dat plantje zo geneeskrachtig is dat het Theo ziek maakt op het moment dat hij het geheim wil openbaren ‘off the grid’ – want dat plantje zit natuurlijk binnen de genius loci van Ruigoord.
Dus hebben ze twee jongens gevonden die wel uit mijn hart gerukt lijken. Die met het sikje en het petje, hierboven is er eentje van. Ze vertellen op een kurkdroge manier de grootste geheimen van de mathematica, zoals die door Pythagoras reeds doorschouwd werd, waarbij de getallen niet voor aantallen staan, maar voor kwaliteiten die in de gehele kosmos terug te vinden zijn.

Ruigoord - lezing over mystieke mathematica
Ruigoord – lezing over mystieke mathematica

Ze demonstreren dit met projecties van slakkenhuizen, zonnebloemen, mandala’s – en meer. Als ze meer tijd hadden gehad dan was ingeruimd voor Theo en zijn plantje hadden ze het ons laten horen met muziek, want er is harmonieuze muziek en muziek die ons verziekt, alles in samenhang met de grote wetten van het getallenmysterie.

Ruigoord - lezing vrijplaats en broedplaats
Ruigoord – lezing vrijplaats en broedplaats

De vogende spreker die off the grid is, is een Amsterdamse ambtenaar van ruimtelijke ordening die zich bezig houdt met het belang van Vrijplaatsen, door zonderlingen zelf gevonden, ingericht en bewoond en Broedplaatsen, waar van bovenaf ruimte geschapen wordt voor zonderlingen die zich dan wel moeten houden aan geldende regels.

Deze lezing roept verschrikte vragen op in het kerkje dat veilig in de steigers van Amsterdam staat, het kerkje van Ruigoord dat Vrijplaats was, maar steeds meer Broedplaats dreigt te worden…

Ruigoord - wat is de vraag
Ruigoord – wat is de vraag

 

 

Ruigoord - volgende vraag
Ruigoord – volgende vraag

www.Ruigoord.nl 

http://jaapkroon.wordpress.com/2014/02/23/ruigoord/ 

 

 

 

 

 

20 thoughts on “Ruigoord – off the grid

  1. athy van meerkerk

    Dat merkwaardige selfie vind ik wel erg leuk, als ik heel eerlijk ben. Ja, en Ruigoord moet blijven maar alles wat bestaat, langer bestaat en nog steeds bestaat, dat verandert. Helaas. En de lange tentakels die een vrijplaats ontdekken en jeuken omdat ze liever een broedplaats hebben (het waarom gaat hier te ver) die krijgen altijd grip, op den duur.
    Goeie foto’s Anne, heerlijk verhaal en laten we hopen dat , op den duur’uitstellende kracht bezit.

    Reply
    1. Anne Post author

      Ha Athy, dankjewel! Dit zijn de eerste foto’s die ik vanaf Iphoto via afbeeldingen op mijn blog heb weten te krijgen dankzij mijn immer behulpzame broer die nb een filmpje gemaakt had hoe het moest – maar voor ik door had dat het enige bewegende het pijltje was, duurde natuurlijk wel een paar dagen 😉

      Reply
      1. athy van meerkerk

        Toch vind ik je knap. Nu ga ik naar Utrecht om eindelijk de Matthäus te kopen. Dagdag. Ps. Geldt het aanbod van mijn scherven nog? Dan neem ik nog iets van mijzelf mee wat wel stuk mag, dan is er meer.Doeiiiii

        Reply
    1. Anne Post author

      dank Apiedapie, en het blijft de moeite erheen te gaan. Ik zal ff een link onder het blog zetten voor de liefhebbers 🙂

      Reply
    1. Anne Post author

      Wat zeg je dat leuk Annette, hazensprongstijl, ook wel hertenstijl…. en dan dat geluid erbij – zo leuk dat jij mijn schrijven zo ervaart! blij mee 🙂

      Reply
  2. Edgard Verholen

    Als gewezen kok en liefhebber van oude decors, kan ik niet anders zeggen dn, spijtig dat het voor mij te vr is

    Reply
    1. Anne Post author

      dat is zeker spijtig Edgard! misschien een keer een weekendje vrij nemen, want er is elk weekend wel iets boeiende te doen en te beleven – en koken kan er ook altijd wel ergens, mochten je handen jeuken. ik wist niet dat jij kok was! ben gelijk benieuwd naar je specialiteit…

      Reply
  3. willem lommert

    aansprekend fijne vertoevende plaats…kan me er helemaal in vinden …helemaal.jezelf zijn tussen medegenieters ,) …genoten van de foto.s en schrijven daarover dank ..

    Reply
    1. Anne Post author

      ja, het is er fijn om te zijn en mensen te ontmoeten, poezen, honden en paarden en kippen, er scharrelen daar allerlei scharrelwezens – en dan het ruisen van de bomen, knappend vuur, tromgeroffel – en vliegtuigen 😉

      Reply
  4. Robert

    Hoi Hoi, Ik ben die man met dat hoedje en sikje.. dank je wel voor je mooie verslag van deze leuke avond. helaas konden we niet tot het eind blijven maar de vrije sfeer en de warme mensen hebben een enorme indruk achter gelaten! hulde…

    Reply
    1. Anne Post author

      Hoi Robert met het hoedje en het sikje! Wat leuk dat je het gelezen hebt en reageert!
      Wij konden ook niet tot het einde blijven… en ik hoop hier of daar nog eens meer van jullie te zien en te horen!

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *