Feedback

Gisteren liep ik met mijn proeflezer door ‘kadetjesland’, het oude land achter Hoorn dat als kadetjes tussen de sloten ligt, ongeschonden en opgebold. We hebben jonge vogels gezien, een rijtuig getrokken door een struikelend paard en een ecologische tuin, gerund door een idealistische en praktische vrouw. Daar viel mij op hoe mijn metgezel met volle aandacht keek naar de boerin die ons haar peren en abrikozen, haar hanen en kippen, haar rode bloemen en gele liet zien en hoe ze opging in de vingerwijzingen naar het fijnste naadje van de boerenkous, van de parelhoenders die schreeuwen als ze de buizerd zien waarop de gealarmeerde kalkoenen het jonge broedsel beschermen tegen de klauwen van de buizerd, tot de opvang van regenwater, de hooimijt en de mestvaalt aan toe. Ze kon er echt oneindig in opgaan zonder zich een moment te vervelen, waardoor ik ook beter ging kijken en luisteren en zag hoe het zit op een natuurboerderij.

kalkoenen op de Swaluwhof
kalkoenen op de Swaluwhof

We vervolgden onze voettocht door kadetjesland. Het fijne van zo’n wandeling door de natuur is, dat gedachten de vrije loop krijgen en je proeflezer alles kan spuien wat eng is en mogelijkerwijs het ongeboren kind verwonden kan.
Nu hoeft de proeflezer daar niet echt bang voor te zijn, een schrijver wil niet horen dat hij ‘leuk’ schrijft en ‘vlot’. Een auteur wil horen wat niet goed is aan zijn ‘doorwrochte werk’.

De belevenissen van de personages mogen voor de lezer een leuke, vlotte vaart hebben, dat is meegenomen, dan leest de lezer door, maar de auteur schrijft met een bedoeling en kiest daarbij karakters en gebeurtenissen, stijl en woordkeus, die de onbevangen lezer niet hoeft op te merken, juist niet, het gaat erom de lezer mee te nemen in de wereld van de hoofdpersoon en diens ontwikkeling.

Sophie, Genius Loci, begint vanuit het denken en wordt gevoelsmatiger, analoog aan de ontwikkeling van Sophie.
Eva,Terrra Incognita, begint gejaagd met korte zinnen zonder werkwoord, die komen als Eva de handen uit de mouwen steekt, analoog aan haar ontwikkeling.

In deze fase ben ik vooral benieuwd hoe dit ‘doorwrochte werk’ door de onbevangen, maar kritische en (zeeeeeeer) ervaren lezer ervaren is. Komt ‘het’ eruit?
Dat Eva haar handen laat wapperen heeft een beslissende functie, maar is niet bedoeld als handleiding voor de knutselaar. Dan kan ik me beter als tekstschrijver aanmelden bij de Praxis, dat brengt ook nog geld in het laatje.
Een spannende wandeling dus voor de auteur in mij.

Begint mijn proeflezer uitgerekend met de passage van de handen uit de mouwen. Laat zij die nou het allerleukst vinden in het hele boek, vooral ‘de loodhaakjes’. Als schrijver heb ik daar nog heel wat onderzoek voor moeten doen en onder het schrijven leek het of ik een handleiding loodhaakjes aan het schrijven was. Waar geen lezer een boodschap aan heeft. Net deze ene juist wel!

Daar fleurde ik totaal van op, sterker, ik bedacht terstond dat ik nog veel meer handvaardigheden uit de doeken kan doen. Gelukkig ging ik niet gelijk aan de gang met een handboek voor de doe-het-zelver. Ik ging slapen.
Word ik vanochtend wakker, zie ik mijn proeflezer weer staan bij de boerin bij de uitleg over het keren van het natgeregende hooi en de onweersbui die vrijdag verwacht wordt en hoe het hooi dan geopperd moet worden in de droge schuur voor de onweersbacteriën vat krijgen op haar hooi. Zo in en in gelukkig als ze erbij stond!

Vanaf de allereerste keer dat ik mijn proeflezer sprak, zeker twintig jaar geleden, bewonder ik haar scherpzinnig intellect, zo alert, to the point, helder, wakker, kritisch als ik me een proeflezer wens.
Moet ik toch een hele roman schrijven en naar een boerenbedrijf gaan om te ontdekken dat zij niet alleen een vrouw is die met de scherpste zwaarden elke tekst aan flarden kan snijden, maar dat zij toevalligerwijs of juist daarom zo geboeid kan zijn door dat hele simpele handelen van handen die een loodhaakje maken.

www.deswaluwhof.com

http://www.hoorngids.nl/nw-7951-7-81997/nieuws/kadetjesland_op_gemeentelijke_monumentenlijst.html

6 thoughts on “Feedback

  1. Jannie Harmsen

    Ik weet niet precies wat een loodhaakje is, dit kan ik natuurlijk opzoeken via google of iets dergelijks. Ik kan ook naar een bouwmarkt gaan, maar dat wil ik helemaal niet. Liever wacht ik de uitgave van je boek af en dan ga ik vanzelf ontdekken in welk hoofdstuk ik de beschrijving van dit materiaal tegenkom. Hopelijk heb ik voor die tijd geen loodhaakjes nodig, dus wacht ik rustig af! 🙂

    Reply
    1. Anne Post author

      wat een prachtige reactie, Jannie….. daar droomt ‘de schrijver’ van… dankjewel 🙂

      Reply
  2. athy van meerkerk

    Ik denk dat jouw proeflezeres zo goed is in proeflezen, juist omdat ze ook zo goed is in het kijken en zien van ‘simpele’ handelingen van een natuurboerin. Uit jouw woorden komt ze op mij over als organisch…

    Reply
    1. Anne Post author

      Wat zie je dat goed, Athy!
      O ja, je bent jarig NU: hartelijk gefeliciteerd!!! 🙂

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *