Het roer om

Richard op het kraantje, Hans achter hem

Kom maar eens aan schrijven toe als je huis verkocht is en je nieuwe huis half afgebroken moet worden voor het opgebouwd kan worden. Kees en Hans en Richard doen het echte mannenwerk zoals zand afgraven en bodems vlakken en beton storten en kozijnen plaatsen en dingen waarvan je niet weet wat ze aan het doen zijn, maar waar ze van zweten en waarbij af en aan gekeken wordt op tekeningen van de architect.
Intussen doe ik het werk van de jongste bediende: het simpele sjouwen van stenen en dakpannen naar de container, daarbij ondersteund door de plaatselijke fanfare. Ze zijn blij met ons.

Tussendoor sleep ik met dozen van hot naar her, want dat heb je hier volop, hot en her, want ooit was hier ’t kempke, the place to be voor vakantiegangers, een plek waar ik me van meet af aan thuis voel. Van mij hoeft er niets veranderd te worden, ik houd van kamperen. Maar nu onze boerderij in Hoorn weg is, moet ik alle zooi van die gigaplek zien weg te werken in een notendop en bovendien onthouden waar ik het gepropt heb, want net als ik een bak stenen aan het leegscheppen ben, heeft iemand een pleister nodig of een droog shirt.
Onze banken krijg ik niet weggewerkt, dus daar komen de mannen aan te pas met hun logisch verstand. Ze zetten ze in mijn schrijfhuisje. Dat is schoon volgens hen. Dat is ruim, volgens hen. Dat staat gezellig, volgens hen. Daar moeten ze ‘voorlopig’, zeg het eerstkomende halfjaar, staan.
Schrijf eens in een volgepropt schrijfhuisje. Zelfs mijn stoel staat opgetast met een wankele berg papieren die niet weg mogen want de belasting of de brandweer of het waterschap kunnen erom vragen.

Kortom, we zitten in de fase van de almaar wisselende decors, van ‘waar zijn mijn schoenen, pleisters, zwembroek, lineaal en contract van de KPN?’ Verstoppertje en blindemannetje waren als kind al mijn lievelingsspelletjes; ik kan mijn lol op. Mijn nooit vervulde kinderwens van een poppenhuis wordt voorgoed goedgemaakt. Ik kan blijven inrichten en gezellig maken van hoekjes en gaten, waarbij ik almaar handiger word in het hanteren van de boor annex klopboor, want die functie heb ik ook ontdekt en nu kom ik in elke muur. Dat is ook nodig, want waar laat ik anders de erfenis aan schilderijen van mijn moeder? En ik kan niets mis doen, want die muur wordt over een tijdje toch gesloopt.

De aarde schudt.
Kat, kippen en kikker reageren hier op eigen wijze op; elk zoekt een veilig heenkomen:

Lukkie houdt zich schuil onder het groen
kikker verschuilt zich in de aardbeientoren
en de kippen… die rennen als kippen zonder kop om elkaar heen

Vergeet ik bijna het belangrijkste te vertellen: Kees en ik wonen weer op dezelfde plek, want Troll, ons magische huis in Hoorn waar we zestien jaar avonturen beleefd hebben, is nu van Eva en haar Amerikaan. Je leest het goed. Het lijkt mijn tweede roman wel, maar dan met goede afloop en ware liefde.

Wij gaan nu avonturen beleven in het mooie Montferland. Dat is wonderbaarlijk van start gegaan. In een boek zou je het niet geloven. Je zou het gezocht vinden, heel gezocht.
Wat gebeurt?
Richard schept met zijn kraantje lagen zand op, Kees en Hans kruien het naar de zandcontainer. Hans houdt hoogte/diepte scherp in de peiling en Kees staart in het zand.Β 

De zandhapper neemt nog maar eens een flinke hap en Kees ziet iets raars omhoog komen.
Wat komt er uit het diepe hol? Een trol!
Zoiets verzin je niet, zoiets kan alleen in het echt.

41 thoughts on “Het roer om

  1. Harie Mommers

    Je zegt het steeds zelf: zoiets verzin je niet.
    En dan lees ik het sleur je me mee en denk ik: Je verzint het, je verzint het…

    Reply
  2. Dimph

    Ha Anne blij je weer fff te lezen. Wat geweldig dat Eva met geliefde in je Trollenhuis woont. Een happy end uiteindelijk voor Eva.
    Aan de gevonden troll zie je maar dat, waar je ook bent of woont, je gewoon jezelf blijft en bent.
    Succes met de bouwerij nu een puinhoop maar straks heerlijk genieten op een plek die voor jullie goedvoelt.
    Liefs dimph

    Reply
  3. ank goudriaan

    Troll is gewoon meeverhuisd en ging bij jullie in de grond zitten afwachten tot hij werd opgedoken. Wat bijzonder.hij verdient zeker wel een ereplaatsje? Misschien kan ik hem volgende week donderdag eens van dichtbij bekijken…als dat tenminste schikt? Lieve groeten

    Reply
  4. Marjolein

    Wat gaaf, die trol Anne! Dat moest zo zijn, dat weet ik zeker.
    Een erfenis en een teken dat jullie jezelf meegenomen hebben.
    Welkom thuis samen in Montferland!

    Reply
  5. Nelleke

    Lieve Anne, dus eindelijk is hij weer boven water gekomen ,wat een grap .De vorige bewoners hadden hem natuurlijk mooi verstopt en zat al heel lang te wachten tot hij eindelijk opgehaald werd , leuk dat Kees hem heeft gevonden want hij hoort echt bij jullie,liefs Nelleke

    Reply
    1. Anne Post author

      Lieve Nelleke, wat je zegt! Ik krijg ineens het beeld van een geboorte rechtstreeks uit moeder aarde πŸ™‚ het moet niet gekker worden, maar wat zijn we blij met dit trollenkind! Liefs X

      Reply
  6. athy van meerkerk

    Grote goedheid, jullie scheppen je een eigen nieuw verblijf in de grond en er bovenop.
    De Grondgeest heeft het goed gevonden, jullie huis wordt gezegend. Geweldig, wat een werk en wat een nieuw avontuur. Heb het goed, alle werkers.

    Reply
  7. Miep van den Braber

    Montverland…Het moet daar wel erg mooi zijn en zeker nu jullie er wonen met z’n allen! Liefs, Miepke. PS: Waar ligt dat eigenlijk, ik heb geen idee…

    Reply
    1. Anne Post author

      Zoals jij het schrijft, klinkt het extra ver Miepke! Het ligt onder Doetinchem, achter Arnhem en is heel mooi heuvelachtig met bossen en aan de voet weilanden met veel paarden en ezeltjes en geiten, en in de lucht valken en heel veel andere vogels – kom maar eens kijken als je in de buurt bent!

      Reply
  8. Corry Nieman

    O heel veel succes met de verbouw en wie weet wat voor andere mooie vondsten jullie nog doen. Vroeger werden alle overbodige spullen in ‘het gat’ gestort. Ik zie mijn oma’s spulletjes nog verdwijnen in dat gapende gat na haar overlijden.
    Stomme herinnering, kippenvel kruipt nu over mijn huid – wat ging men vroeger ook ruw om met tere kinderzieltjes …

    Reply
    1. Anne Post author

      Wist ik niet Corry, wie weet wat er nog meer opduikt, concreet of aan herinneringen…
      Dat je hebt gezien wat er gebeurde met je oma’s spulletjes… dat is schokkend en behoorlijk confronterend met ‘het einde’ ~ schrijf je er een stukje over? Wie weet wat er dan nog meer bovendrijft… ik lees het graag.
      Lieve groet X

      Reply
  9. Joshua

    Een E I G H Γ™ H H U I S Enn P L E K under the S U N !! En niemand in de buurt die me H E L LE P E N K O N !! Nou zo te zien valt het wel mee! Na de Puinhope schijnt altijd immer wieder die S O N !! Maar om de S J O N in de Sjee te zien branden moet U wel een hoorn-dolle tijd terug in de tijd lopen! Veel plezier met de M A N N E N ! ! Wordt wel mooi zo te zien !!

    Reply
    1. Anne Post author

      Je weet het wel samen te vatten, Joshua! Altijd verrassend; ik lees je woorden altijd minstens drie keer en elke keer komt er een volgend laagje bloot, alsof ik een ui schil, maar dan met tranen van het lachen, meestal. Ook leuk dat je nu al ziet dat het mooi aan het worden is! Je gaat het volgend jaar zien en beleven…

      Reply
  10. ank goudriaan

    Ja ik kom donderdag denk ik rond 11? 12? op de koffie en sluit dan die troll in mijn armen!

    Reply
    1. Anne Post author

      Wat gezellig, Ank! Ik kijk ernaar uit. Het is een aardig eindje reizen en ik voel me blij vereerd dat je dat ervoor over hebt! Ik verheug me op je komst. Elf uur is goed en twaalf uur ook. Tot dan!

      Reply
      1. ank goudriaan

        Ja, daarom wachtte ik ook tot ik wat jouw kant op kwam. We hebben een paar dagen bed een breakfast in ellecom om te gaan fietsen, maar het ligt aan het weer dat 50 procent regen voorspelt. Daarom ben ik in principe donderdag rond 11 bij je.. Vrouwendag! Maar vraag je voor de zekerheid of je eventueel woensdag en vrijdag ook vrij bent? …mocht het weer niet erg meewerken met ons fietsplan, dan kan ik je bellen. ik heb je 06 dat eindigt op 728. Klopt dat nog? ….Tot ziens!

        Reply
        1. Anne Post author

          Is helemaal goed Ank! Ik maak gewoon vrij πŸ™‚
          Stuur maar een sms’je, dan heb ik jouw nummer ook.
          Veel plezier in Ellecom!

          Reply
  11. Marije Hendrikx

    Mijn God wat ’n avontuur weer. Never a dull moment. Heel spannend allemaal, hoe ’t wordt, binnen en buiten. Je bent ’n multitalent en je creΓ«ert veel moois. Het schrijven moet maar tijdelijk op een lager pitje. ;-))) veel plezier daar!

    Reply
  12. Ellie Schmitz

    Anne, wat heerlijk, samen weer ergens opnieuw beginnen. Weer nieuwe herinneringen en avonturen maken. Dat het de goede plek is, is zo klaar als een klontje. Een beter bewijs dan Trol die bovenkomt is er niet! Jullie zijn er zeer welkom!! Veel geluk daar!!

    Reply
  13. willem lommert

    goed bezig met allen ….wat een belevenissen te lezen..geenszins saai ..enne..je woont samen in een geweldige omgeving…..genietse πŸ˜‰

    Reply
    1. Anne Post author

      ja, het is hier wonderschoon Willem, een paar passen en we zijn in het bos en lopen over paadjes tussen weilanden met balkende ezeltjes, zo leuk!

      Reply
  14. Joke

    Welkom in ons mooie Montferland! Ik kan haast niet wachten om kennis te maken met zo’n creatieve trol, ehh vrouw. Als alles zo stormachtig wordt als onze kennismaking op FB, dan kunnen we onze borst wel nat maken (figuurlijk gesproken) πŸ˜‰
    Ik kijk naar je uit!

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *