Reacties op: Brandnetelsoep https://annevellinga.nl/2012/03/20/brandnetelsoep/ Auteur en mozaïekkunstenaar Wed, 16 Nov 2022 09:48:40 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.2.7 Door: Anne https://annevellinga.nl/2012/03/20/brandnetelsoep/#comment-7302 Thu, 22 Mar 2012 15:55:51 +0000 http://annevellinga.nl/?p=1755#comment-7302 In antwoord op Ina Brekelmans.

Ha Ina, wat leuk je hier te ontmoeten! En lammetjesbloemen, wat geweldig! Op de schilderles waren we van de week ook met bloemen bezig, we moeten er iets onverwachts mee doen, ik zat te broeden en te broeden, maar deze is spectaculair inspirerend. Zie het voor me, nu nog schilderen!
Liefs terug van Aal en van mij

]]> Door: Ina Brekelmans https://annevellinga.nl/2012/03/20/brandnetelsoep/#comment-7301 Thu, 22 Mar 2012 13:14:29 +0000 http://annevellinga.nl/?p=1755#comment-7301 Ha Anne,
ja, wat goed, die topjes die nu boven de grond komen!
Ik heb net de lente beleefd met kleutertjes. En vroeg hun welke lentebloemen ze kenden. Een jongetje stak zijn vinger op en riep: Lammetjesbloemen! Ik zie ze al voor me. Lammetjesbloemen in de wei, lekker wiegend in een lentebriesje!
Geniet van de lente en geef Alie een lentekusje op haar voorhoofd.
Liefs van Ina

]]> Door: Anne https://annevellinga.nl/2012/03/20/brandnetelsoep/#comment-7300 Wed, 21 Mar 2012 09:32:31 +0000 http://annevellinga.nl/?p=1755#comment-7300 Ha Kees, die brandnetels lijken me echt wat voor jou, wie weet wat ze nog meer losmaken! Wat een verhalen, joh! Het kan ook zijn dat de Boekenweek ze losmaakt, dat het in de lucht hangt. Jij bent gezegend (misschien ook wel eens geplaagd) met een goed geheugen, zelfs de namen. Ja, ik weet de veldjes nog, niet de namen, achter het Ooy speelde ik blindemannetje met Ineke Emans, daar verstopten we ons in de kuilen, er was ook een veldje bij de vuilnisbelt, en voor de dijk naar het zwembad een hele grote. Het barstte van de veldjes, allemaal vol (on)kruiden – Robert Mahy was ook een favoriet van me in die tijd, hij wist/weet ook alles van eetbare planten uit de natuur. Met die kennis was er misschien minder honger geweest in de oorlog, stuk lekkerder dan bloembollen, denk ik. Dank voor je mooie reacties.

]]> Door: Kees Versluis https://annevellinga.nl/2012/03/20/brandnetelsoep/#comment-7299 Wed, 21 Mar 2012 09:02:21 +0000 http://annevellinga.nl/?p=1755#comment-7299 ‘de schoenen gooiden ze over het hek’

]]> Door: Kees Versluis https://annevellinga.nl/2012/03/20/brandnetelsoep/#comment-7298 Wed, 21 Mar 2012 09:01:24 +0000 http://annevellinga.nl/?p=1755#comment-7298 Mijn vader was half wees en had het echt heel arm thuis. De enige ondersteuning die ze kregen was van de kerk. De schoen goiden ze over het hek van de buren als er ‘controle’ van de kerk kwam. Eén keer per jaar kregen ze een sinaasappel met Kerstmis, van de kerk. Wij weten niet wanneer we voor de eerste keer een sinaasappel aten. Mijn vader wel. Er liepen bedelaars, die vroegen om een boterham. Ik heb er van over gehouden dat ik geen eten kan weg gooien. Heb jij dat nou ook? Dit moest ik even kwijt hoor.

]]> Door: Kees Versluis https://annevellinga.nl/2012/03/20/brandnetelsoep/#comment-7297 Wed, 21 Mar 2012 08:50:35 +0000 http://annevellinga.nl/?p=1755#comment-7297 Oh Anne,

dit wist ik helemaal niet van jou. Hartstikke interessant. Ik ga het ook proberen. Ik heb wel zelfgemaakte brandnetelkaas gegeten, en die was heerlijk. Weet je nog dat veldje bij Ot van Soest, waar die magere paarden liepen? Het stond vol met brandnetels en zuring. Ik ging er daarna op letten. Op een bepaald moment zag ik meteen wat voor vee er op een weiland had gelopen aan de planten die er wel of niet groeien. In Boxtel is De Kleine Aarde, daar leerde ik ook veel. Ik herken wel veel planten, maar ik weet de namen niet altijd. Ken je Piet van Ree nog die in de vierde bij ons kwam in de klas? Hij vocht nog een keer met meester Ewald, zo heette die geloof ik. Ewald was een jonge leraar, net uit militaire dienst. Piet at zijn brood op bij ons thuis tussen de middag. En leerde nasi goreng eten en nog veel meer. Daarna werd ik bevriend met hem en tot mijn twintigste werkte ik op de boerderij in Lienden. Hij had twaalf broers en zussen, heerlijk vond ik het daar. Elk jaar in de zomervakantie hooien, maar het allermooiste was de koeien naar de wei brengen in het voorjaar. Ik zat een keer op de tractor, op het spatbord en was twaalf jaar. Dick, de oudste broer zei tegen me: “Zonder de boeren kun je niet leven!” Ik lachte hem uit, niet beseffend in mijn naïviteit hoe waar het was. Ik ontdekte hoe leuk en slim varkens waren. Maar nu zo snel mogelijk brandnetels zoeken. Ik herinner me opeens nog wat. Met biologie moesten we van jouw vader een paardebloem drogen in een dik boek. Ik stelde het te lang uit en toen ik ging zoeken waren er alleen nog maar van die pluizebollen. Slome duikelaar, ik hoor het hem weer zeggen.

]]>