wat een leuk verhaal en zo goed heb ik nog nooit vogels beschermd gezien door een kattenliefhebber. Echt goed bedacht, en dan die magneet, prachtig.

Nu voor jullie mijn verhaal over de televisie uitzending van BBC2 gisteravond.
In een holle boom was een nest van een ijsvogel met jongen. Groot als ze waren, bijna klaar om het nest te verlaten, schreeuwden ze zo hard dat ze de aandacht van een nerts trokken. Een waterdier, dat wist ik niet. Toen Pa en Moe weg waren zwom hij snel naar de boom, sprong zo’n 50 cm uit het water op de kant en vloog razendsnel de boom in. Met een ei kwam hij weer naar buiten. Snel zwom hij naar de overkant en verstopte het ei. Daarna ging hij nog twee of drie keer terug om een jong te pakken, ook die verstopte hij. Prachtig camerawerk was het. In de natuur wordt niets verspild, dus de nerts zal zijn eigen jongen wel gevoed hebben. De ijsvogels vielen de nerts wel tevergeefs aan
Ook lieten ze vogelnesten zien, gefilmd met een infraroodcamera. Zelfs het takkennest van kauwtjes is nog goed geïsoleerd, dat verbaasde me. En hoe noordelijker de nesten worden gemaakt, hoe beter de isolatie is. Hoe weten ze het?

Maar nu de konijnen.

Ik heb zelf jaren konijnen gehad en hun gedrag bestudeerd. In de uitzending leerde ik er veel bij. Bij een Engelse universiteit was een veld vol konijnen en die werden daar bestudeerd Konijnen zijn sociale dieren die in groepen van ongeveer 10 leven. Er is een dominant mannetje die de vrouwtjes bevrucht. Hij piest ze zo nu en dan onder, zodat andere mannetjes kunnen ruiken dat ze er van af moeten blijven. Alleen dominante vrouwtjes krijgen jongen. Als ze vruchtbaar is gaat ze met haar witte staartje kwispelen en verspreidt het feronen. Toch gebeurt het dat een niet dominant vrouwtje zwanger wordt. Haar jongen lopen gevaar. In dit geval zag je een vrouwtjes konijn elke morgen om zes uur op een afgelegen plek graven. Opeens zag je drie paar oortjes en voedde zij de jonge beestjes. Drie minuten duurde het maar. Eén keer per dag! Dan werd het holletje weer dicht gemaakt en ik herkende de manier waarop onze konijnen dat ook deden. Zand voor zich uitschuiven met de voorpootjes. Niets meer te zien. Bijzonder toch? Hoe het verder ging werd niet verteld.

Het is een familielid van de marters, ze maken er bont van (nerts) – ofwel de mens verminkt wat hij niet lief heeft om zich ermee te verrijken/verfraaien…

Minke, je zou bijna gaan denken dat er op een verjaardag echt iets met je gebeurt: Zora loopt zonder te wankelen fier door de kamer, even naar buiten om te kijken wat de koeten en de merels doen, dan maar eens het wiebelige zoldertrappetje op en even liggen op een matras. En dan straks als verjaarshapje een kattenblikje lever, haar lievelingsgerecht.

Ha Bert, ik zag het al aan voor een gedicht –
lieve mensen druk op bert en je komt in een wereld van prachtige taal bert deben = dichter…

over dieren leer ik steeds wat van jou. Als ik de tijd heb zal ik nog iets over konijnen vertellen wat ik gisteravond in een natuurprogramma zag op BBC2. Ik was het voetbal zo zat dat ik niet eens het journaal heb gekeken, vandaar. Heb jij trouwens wat met voetbal? Ik vind het in zoverre fijn dat Ikea doodstil is tijdens een wedstrijd en dat het op de weg stil is. Ideaal om motor te rijden. Voor het verhaal wat komt? Wat is Nederlands voor het Engelse woord ‘mink’. Je hoeft het niet op te zoeken, dat kan ik ook, maar misschien weet je het zo. Oh ja, gefeleliciteerd met Zora, weer zo’n prachtige naam. Leuk verhaal