Lieve Marjan,
Zolang niets van je gezien/gehoord – en nu ben je hier in een paar zinnen ten voeten uit – zoals jij erin kunt gaan – met je aandacht, je ogen en je handen – veerkrachtig met de pen als met je penseel, creatief met woorden als met je klei – heerlijk! Warme groet van mij –

Want lief wil ik je noemen zoals jij je in je moeder kan verplaatsen nu ze Parkinson heeft.
Kon een ieder maar zoveel aandacht en liefde krijgen die met deze ziekte te maken krijgt dan zou er meer blijdschap zijn en minder verdriet die ik soms wel zie in de ogen van deze mensen.
In het verpleeghuis waar mijn vader zat zag ik deze verdrietige ogen en voelde de onmacht om hier iets aan te kunnen doen.

Warme groet,

Marjan Beussen

Ach ze is zomaar een mooi mensen kind
Vrolijk meegedragen op de wind
Levend zo in haar eigen werelddeel
En met de streken van haar penseel
Komt vol levenslust met een beetje melancholie
Haar interesse terug overlopend naar fantasie
Een gedachte vertaalt zich in mijmering
Het kostbaarse bezit in jullie harmonische kring
Verf en kleuren als uit een hand
DIT weerspiegelt jullie liefdesband

Liefs Brigitte