Reacties op: Moederschaal

Door: Lia Schellekens

Lia Schellekens — Mon, 19 Nov 2012 18:36:56 +0000

Pfffff, inderdaad. Ouder-kind relatie is vaak ingewikkeld. Met mijn moeder heel moeizaam.
Anne, je hebt het weer prachtig verwoord.

Door: Johan

Johan — Sun, 18 Nov 2012 09:18:27 +0000

Ouder-kind relatie blijft een moeizame relatie.

Door: Ria Hooghiemstra

Ria Hooghiemstra — Sat, 17 Nov 2012 18:50:43 +0000

Groots.

Door: Kees Versluis

Kees Versluis — Sat, 17 Nov 2012 17:10:41 +0000

Nu begrijp ik opeens waarom je zo complimenteus bent. Jij voelt wat het betekent voor iemand. Ik kreeg gelukkig al als ging volwassene de erkenning die ik zo broodnodig had. Ik begrijp niet alles wat je schrijft, maar het meeste wel. Liefs.

Door: athy van meerkerk

athy van meerkerk — Sat, 17 Nov 2012 13:44:07 +0000

Zou het zo kunnen zijn, dat dat het moment was waarop je stopte met haar kind te zijn en begreep dat je voor altijd haar dochter zou blijven zoals zij moeder, in al haar omstandigheden, zou blijven?Volwassen in leeftijd was je al, maar nu ook volwassen in emotionele relatie.Groet!!

Door: Joke W-D

Joke W-D — Sat, 17 Nov 2012 12:11:40 +0000

Anne je bent een veelzijdig wonder!!!
Die prachtige schalen … en om dan je gevoel zo te beschrijven ongelofelijk.

Hartelijke groeten en veel dank Joke W-D.

Door: pastuiven verkwil

pastuiven verkwil — Sat, 17 Nov 2012 09:59:51 +0000

pff

Voor het eerst gaf ik haar Parkinson niet de schuld. Voor het eerst liet ik het schild van oorzaak los. Voor het eerst zocht ik geen bescherming voor de pijn. Nee.
Ik registreerde haar onaangedaanheid – en ging zitten alsof er niets gebeurd was.
De schaal op de tafel achter me. Ik voelde haar stilletjes staan.
En terwijl ik daar zat, mijn rug naar de schaal die mijn kind was, mijn blik op mijn moeder, mijn kont op haar stoel, constateerde ik, dat er werkelijk niets gebeurd was. Geen bominslag bij gebrek aan waardering van mijn moeder. Op een wonderlijke manier was ik ten lange leste verlost van iets dat ik maar niet bewust had willen worden: de eeuwige hang naar waardering van mijn ouders. De verslavende afhankelijkheid die klein houdt. Ik was klaar met de schaal.
Ik was vrij.

ik heb denk ik… hetzelfde met mijn vader gehad… jarenlang was hij de achtervolger in mijn dromen, toen hij stierf maakte hij zich bekend in een nachtmerrie en ik was daarna vrij!

pff anne

doordringend stuk dame!! dank!!

gr en een goed weekend gewenst!!

pastuiven