dat is mooi gezien, Bert –
en jij zou daar een gedicht van kunnen schrijven, dat is jou toevertrouwd –

het zal de herfst zijn, de bladval, de nevelen die opstijgen, de dalende mist, koude nachten met heldere sterren, de maan zo hoog – dat doet me iets, elk jaar weer – dan ga ik lijnen zien, in bomen en sterren –
en jij ziet ze in mij, wat bijzonder mooi Athy, dankjewel –

hier spreekt de herkenning …. thanks Pastuiven

Ha Kees, jaha, het speelt in het verleden, maar in het heden wordt het bewust –
het moment dat ik het zie, ‘de lijnen’, dat is het moment dat het knettert en kraakt en dat ik het liefst schrijf – heel anders dan de dagboeken uit mijn jeugd, bedolven in de shit draaide ik in kringetjes rond – ik zag het niet.
Het interessante is dat hetzelfde zich in de loop der tijd vanuit verschillende gezichtspunten/perspectieven kan tonen –
panta rhei – liefs!

Dankje Annet, en ja, tien jaar heb ik columns geschreven voor een krant, tot ik als laatste betaalde freelancer ontslagen werd….. en toen ben ik mijn blog begonnen –
wie schrijft die blijft 🙂

nu valt het me pas op, de tegenwoordige tijd. Jouw kracht.

Liefs,

Kees

Maar schrijf je echt voor kranten?
Niet dat het me zou verbazen….
Een verrijking zou het zijn….

de spielerei eromheen breng je leuk in beeld!!

jah, graag gelezen!!

gr en geniet van deze week!!

pastuiven