Helemaal waar Kees, van die Pauw en de Rat – de enige keer dat ik op tv ben geweest; ik bleef als laatste zitten in de zaal met mijn eerste grote liefde, helemaal vervuld van alles wat ik beleefd had, handje handje Pauw en Rat. Het laatste shot op tv was de lege zaal, met die twee stille aanbidders 😉

Zo prachtig om te lezen is het. Ontroerend mooi. En je laat iedereen in hun waarde. Je moet zo’n prachtige schooljuffrouw zijn geweest voor de kinderen. Ik krijg door jou wel het besef hoe iets door families kan lopen en blijven. En hoe je als mensenkind veel aanvoelt wat je pas later als volwassene begrijpt. En dat je als opstandige tiener ruzie maakt over essentiële dingen en je die gesprekken later bijna woordelijk herinnerd. Ik ken vele lieve ouders die tegen hun kinderen ooit gezegd hebben: “En anders donder je maar op”. Allebei tot het uiterste gedreven het niet menend, maar meer uit onmacht een situatie te veranderen. Weet je nog de “Pauw en de Rat?” van The Dream. Jouw vader zal er vast wel een pertinente mening over hebben gehad, net als de mijne.

Spat, spat doen mijn oogjes – zo raak komt het binnen Marije, dankjewel.

Ik ga steeds meer snappen van die bijzondere gedichten van jou, Pastuiven, er vallen stukjes op hun plaats – en dat is helend en heerlijk

Dat is een bijzondere feedback Hans, met een vraag die niet zomaar beantwoord is, een vraag waarin misschien ook iets doorklinkt van je eigen speurtocht en interesse in de levensloop en zoekocht van mensen…

het moment dat ik hier beschrijf was het ‘of mijn ziel uit me geknepen werd’ –
misschien werd ik me dat moment juist bewust van mijn ziel, los van die van mijn moeder…

Dank voor je waardevolle respons Hans, ik ga er lekker over mijmeren, liefs van Anne

@ Athy, en alle anderen die reageren: hartelijk dank dat jullie ondanks de moeilijke code doorzetten, soms zelfs een kwartier….ik ben erg blij met feedback.
Dit jaar werd mijn blog ineens bedolven door een bombardement aan spam en robots, een constante stroom die ik stuk voor stuk moest verwijderen. een voor een…
Mijn webmaster heeft nu deze ingevoerd, als hij echt te moeilijk blijft, kan hij misschien nog een andere invoeren…. ik zal het overleggen.
Het is nu wel weer zo dat je tekst behouden blijft als je de verkeerde code intoetst, dat was met de vorige niet. Als je echt een onleesbare treft, kun je de volgende aanklikken, tot je er een ziet die je kunt ontcijferen…

je nieuwe kleurloze captcha vind ik een ramp, ben wel een kwartier bezig voor ik het kan ontcijferen.

Zout, suiker en slagroom. Ik heb ook een keer teveel zout in de slagroom, gedaan, meer dan het mespuntje dat ik er altijd in deed. Is me lang nagedragen door mijn dochters. Er is ook humor, dat wist je al.

chapeau wederom!!

groets van pastuiven