Dankjewel lieve Wicky ~ ik weet wel zeker dat Bob en jij verbonden blijven, jullie ziel en wezen – net zoals ik dat ervaren heb mijn moeder, tot haar laatste ademtocht… ze is er niet meer, maar ook nu nog voel ik haar ziel in de mijne – dat gaat nooit verloren.
Het verhaal hierboven schreef ik in 2013 – maar blijft actueel…
Veel sterkte en liefs voor jullie beiden.

goed gezegd Peter! we zitten op één lijn!

dat is niet zomaar beantwoord Leonoor… na het sterven is alles anders…
ook mogelijk contact.
ik wil het zo graag en zie haar niet –
of zie ik haar wel?
zijn het herinneringen?
weet je, er zijn heel speciale momenten, en die zijn eigenlijk niet te beschrijven.
maar ‘weg’ is ze niet…
ik ga je stuk lezen en misschien ook nog mailen, dit is wel erg openbaar 😉
lieve groet, anne

Mijn vraag is serieus heb je na het overlijden van je moeder het gevoel nog contact met haar te hebben? Dat is wat me erg bezig houdt. Vandaag (elke donderdag) bij mijn moeder geweest en (weer) een bijzondere dag gehad. Toen ze over mijn vader sprak en zei dat ze het gevoel heeft dat , als ze een last is voor hem is ze beter dood kan zijn, zei ik ben je niet benieuwd hoe het verder gaat als dit meer gesproken wordt. Toen zei ze dat ze daar nog over zou nadenken. Erg leuk! Ik heb trouwens een mooie nieuwsbrief geschreven waar ik de afgelopen maande aan heb gewerkt. Het zijn 45 pagina’s geworden met 50 jaar levenservaring daarin verwerkt. Ik heb deze pagina er ook in gezet: http://www.contactmuziek.nl/nieuwsbrief-25-december-2015.pdf liefs Leonoor

dank je voor je prachtige reactie!! Heb je nu ook nog contact met je moeder?
Captcha code heeft als eerste twee getallen 59 mijn geboortejaar en 22 7 (misschien ook nog een betekenis die ik nu nog niet weet., Ik ben dol op getallen en maak daar ook bijzondere dingen in mee. lieve groeten Leonoor

Dankjewel voor je bijzondere bijdrage aan mijn blog, Leonoor. Ik heb respect voor jouw geloof in de natuurlijke weg en de manier waarop jij de beste weg zoekt voor je moeder, en ook voor je vader. Zo mooi hoe je beschrijft dat je moeder ‘ontwaakt’, de mooie gesprekken en het waardevolle contact dat jullie hebben.
Mijn moeder is in vrede overleden, met een glimlach om haar mond, in haar eigen bed bij mij in huis. Misschien kan het een soort van troost voor je zijn, dat haar ziel nooit verloren is gegaan, en ervaarbaar bleef tot (en met) haar reis naar gebieden die wij niet kennen, voorbij het leven.
Dementie is soms onvermijdelijk, maar de kwaliteit van contact hoeft er niet onder te leiden, kan zelfs beter worden, omdat alle schillen wegvallen – dat heb ik ervaren. Ik hoop vaker van je te lezen en ga je website opzoeken. Muziek is de taal van het hart en vindt dwars door alles haar weg. Lieve groet en alle goeds, Anne

Eindelijk lees ik iets over medicijnen dat waar is en heel herkenbaar, ik maak hetzelfde mee met mijn moeder. Ook herkenbaar is het vinden van menselijke oplossingen. Ik ben musicus, door mijn moeder ben ik steeds meer op een zachte, rustige en meditatieve manier muziek aan het maken. Ik woon nu 9 jaar samen met drie huisgenoten, ook mijn oudere zus woont bij ons. We wonen en werken samen aan Contact & muziek en hebben een heel bijzonder leven en een prachtige website http://www.contactmuziek.nl. Er staan filmpjes van ons, muziek, ik heb contact met vlinders. Helaas heb ik bijna geen steun van mijn zus, ik help haar door een moeilijk proces om zichzelf te worden, maar gelukkig ook geen tegenwerking. Dat heb ik wel van mijn broers, jongere zus, schoonzussen en schoonbroer. Mijn vader is door heel veel inspanning van mijn kant gelukkig iets aan het veranderen. Ik zie het proces met mijn ouders ook als een wonderbaarlijk mooi proces.

Ik heb gelukkig wel steun van mijn drie huisgenoten. Ik was violiste en heb hen meegenomen in mijn liefde voor muziek, muziek geleerd en we zingen 4-stemmig a capella. Ik begeleid en we helpen elkaar met een diep sociaal bewustwordingsproces. We zijn met duurzaamheid bezig en denken na en praten over alles in het leven, ook medicijnen is een bijna dagelijks onderwerp van gesprek. Ik ga en dag in de week naar mijn ouders en ben er dan vooral voor mijn moeder en kook een veganistische maaltijd, met veel kokosolie. Verkrijgbaar http://www.kokosolie.nl en http://www.kokos-olie.nl, biologisch en extra virgin en de ‘goedkoopste’ in Nederland.

Veel mensen, mijn moeder (83 jaar) ook, zijn helaas nog niet in staat om te mogen kiezen voor een biologische weg. Mijn moeder heeft mij de liefde voor de natuur meegegeven, ze maakte zelfs foto’s van voor en na het spuiten met chemische bestrijdingsmiddelen van onkruid en wordt nu zelf met chemische middelen bijna onleefbaar gemaakt.

Ik praat er met haar gelukkig steeds meer over, er komt een heel klein besef dat het hetzelfde is, biologische voeding, biologische landbouw, biologisch/natuurlijke manier van genezen. Mijn vader (85 jaar) gelooft nog steeds in artsen en medicijnen. Het wordt iets meer bespreekbaar. Mijn moeder heeft al aangegeven dat ze wel zou willen dat ik meer van me laat horen, terwijl ze een jaar geleden nog zei dat ik er niet over moest praten. Ze werd er helemaal gek van en terecht, het is ook heel angstaanjagend om te zien hoeveel medicijnen ze slikt en hoe ze steeds minder eetlust heeft. Gelukkig is mijn contact met haar steeds beter aan het worden. Ik ga een dag in de week naar mijn ouders en ben er dan de hele dag in volle aandacht voor mijn moeder. Ik mediteer als ze rust of slaapt en zorg ervoor dat ze echt tot rust en vertrouwen kan komen. Heel bijzonder om mee te maken dat er ondanks de pijn ook nog zo’n prachtig contact kan ontstaan. Ik doe er alles aan om mijn moeder niet dement te laten worden. Ik ben ervan overtuigd dat er een groot misschien wel alle verband is tussen medicijnen en dementie. Ik geloof dat als ik zoveel mogelijk bespreekbaar blijf maken, ook dementie, mijn moeder daaruit kan blijven. Er is een deel, je ‘geest’, je ziel, je gevoel dat buiten alles blijft en ik praat daar veel met mijn moeder over. Ze leeft ook mee met ons leven, ik bel haar elke dag en heb dan, tot mijn vreugde, nog steeds erg mooie gesprekken.

Ik vind het vreselijk dat mensen (heel veel ouderen) medicijnen krijgen, dement worden en niemand het verband daartussen (nog) wil leggen. Ik denk dat we met de medicijnen wel de oorlog in huis gehaald. De spanningen die dat geeft is onmenselijk, maar blijkbaar hebben we met ons alleen deze weg (nog) te gaan, voordat we echt tot inzicht komen dat er iets helemaal niet goed gaat en dat oud worden echt niet alleen vreselijk hoeft te zijn.

Ik heb met mijn beide ouders afgelopen donderdag een mooi gesprek gehad, omdat mijn moeder volhoudt mijn vader te vragen of hij van haar houdt en waarom hij weggaat en zij zo moet lijden en laten voelen dat ze zich heel erg miskent voelt in haar lijden. Mijn vader ziet wel dat ze lijdt, maar weet er geen raad mee. Ik heb het weer meer bij onszelf kunnen krijgen, je houding bepalen in lijden, maar ook de medicijnen te blijven noemen. Ik heb gezegd dat ik het vreselijk vind dat mensen (heel veel ouderen) medicijnen krijgen, dement worden en niemand het verband daartussen (nog) wil leggen. Ik heb gezegd, misschien hebben jullie met de medicijnen wel de oorlog in huis gehaald. De spanningen die dat geeft is onmenselijk, maar blijkbaar hebben we met ons alleen deze weg (nog) te gaan, voordat we echt tot inzicht komen dat er iets helemaal niet goed gaat en dat oud worden echt niet alleen vreselijk hoeft te zijn.

In het gesprek was mijn moeder heel helder. Dat zei ze ook: Ik voel me heel helder en hoop dat ook zo te houden. Mijn vader hoort haar woorden, maar hoort ze ook niet. Ik ben er om mijn moeder (weer) een stem te geven en te zorgen dat er naar haar geluisterd gaat worden. Alles wat ze zegt is heel duidelijk, maar wordt nu nog in een vakje gezet: dementie, of beginnende dementie, maar daar is helemaal geen sprake van, ze kan door de medicijnen in paniek raken, zo zie ik het. Komt er rust, dan is ze weer mens.

Ik wens iedereen veel sterkte en dat we elkaar mogen helpen om de medicijnen een halt toe te roepen. Deze week is het boek uitgekomen van de Deense hoogleraar en arts Peter Götzsche: dodelijke medicijnen en georganiseerde misdaad. Medicijnen blijkt na hart- en vaatziekte en kanker de 3e doodsoorzaak te zijn. Hij luidt de noodklok en vindt dat er een parlementaire discussie moet komen.

iedereen die dit lest wens ik veel liefde en wijsheid en inspiratie om ervaringen met elkaar te blijven delen!! lieve groeten Leonoor

ik lees je gedichten vaak en graag, aan de diepgang lees ik af dat je een ervaren mens bent – nu zie ik een glimp van die ervaring – en dat is vlijmend, Egbert.
Je verbaast me met je veerkracht en je onverzettelijk optimisme en moed – en je vergevingsgezindheid – zeer wijs –
dankje dat je me leest en je ervaring hier deelt
en die kokosolie ga ik morgen kopen, de super heeft het niet, ik moet ervoor naar de natuurwinkel – nou, mijn moeder houdt van de natuur en ik ook 😉
lieve groet!