dat hij zo snel de weg terug wist, en er eerder was dan jullie…
leuk verhaal ook, kees, thnx

leuk willem, en ik heb het graag geschreven –

Klopt, die liefde voor deze vogels gaat heel ver. Ze offeren al hun vrije tijd er voor op. De duiven krijgen de beste verzorging en gezelschap van de andere duiven ! Was altijd leuk om mee te maken. Alleen mochten we natuurlijk op zondag niet buiten spelen, dan kwamen de duiven weer terug van hun vluchten en moesten geklokt worden….

pluim voor jou, Maja! wat een geluk voor de duif dat jij hem vond.
jouw ervaring laat de keerzijde zien.
het verhaal van duivenvrouw en de ring met het telefoonnummer om de poot van de duif getuigt m.i. van een duivenman met hart voor zijn duiven.

wat fijn dat je dit vertelt Mieke.
ik ken geringde vogels alleen van mijn vader en andere vogeltellers die jonge vogels in het veld vangen en ringen en altijd willen weten waar de vogels blijven. zo kende ik een groot Belgisch vogelaar, helaas overleden, die een keer in IJsland was met zo’n sterke veldkijker. hij ontdekte een geringde vogel, stelde de kijker in, zag het nummer en dit bleek een vogel die hij zelf in Vlaanderen geringd had enkele jaren daarvoor. ik heb hem nooit zo ontroerd gezien.

wat een mooie aanvulling Edgard, deze afwijking van de vlucht. de mogelijke oorzaken van verdwalen. ik vraag me dat ook af bij walvissen/bultruggen. het magnetisch veld waarover jij rept, is een boeiend gegeven.
en de enorme afstanden die jonge duiven kunnen afleggen!
dankjewel.