oh wat bijzonder, jij vat het helemaal Athy!

Je bent een echte rebelse huisvrouw, ik ben blij dat je mijn blog gevonden hebt – kan vast nog veel van je opsteken! Leuk!

O Dani wat apart, ik zit net zo’n mooi karretje op te hemelen bij Johan hierboven, heb jij het er ook over! ik doe boodschappen altijd op de fiets, en mijn fietstassen doe ik in de kar en ja, wat sjouw je een eind weg met al die spullen….
en ook zo lief en aandachtig dat je mijn schouder voor ogen hebt!
het gaat overigens nog steeds goed ermee – en ik ben nu wel bewuster hoor, wat ik ermee doe… dankjewel voor je visie op al dat tillen en dragen en verplaatsen!

Ha Johan!
daar kan ik me iets bij voorstellen!
n waar van alles mee kan en heel licht, verende bandjes ook nog…. heb er toevallig net aandachtig naar gekeken, lijkt mij nog veel handiger dan zo’n tas op wielen – ze had hem gekocht bij Beenhakker, what’s in a name… een firma in rolstoelen….

ibu, wat een mooi woord, Marjolein, precies dit vrouwtje – dat lichte en donkere en kleine en omhullende en woudachtige – wonderlijk wat klanken kunnen doen!
al je vreemde woorden roepen een wereld van ver dichtbij – nu ben ik natuurlijk heel benieuwd hoe jij die woorden kent! en badiende…. zou zomaar kunnen dat ze dat zei!
een welkome reactie weer, leuk en dank

wat kijk jij lief naar mij Dimph, ik veer helemaal op 🙂

Ik moet zeggen dat ik het ondingen vindt, die roltassen. Veel te diep en onhandig uitpakken, met een hand achter je aantrekken, allemaal fnuikend voor de rug/schouders/armen etc. Ik hang mijn tassen liever een voor een aan het fietsstuur, ik woon toch vlakbij de AH.

Maar ik zag eens een kruising tussen een rollator en een winkelwagentje; dat is het! De minste belasting en niet meer bukken.

Want heb je er wel eens aan gedacht hoe vaak je een pak sap in je handen hebt voordat het in de koelkast staat? Van het schap naar de kar, van de kar naar de band, van de band in mijn tas (ik sla de kar over) Dan de tas aan het stuur, thuis de tas naar de keuken, liefst zo hoog mogelijk neerzettend om niet teveel te bukken. Uit mijn tas op het aanrecht of recht de koelkast, of de kast in. Weet iemand een kortere manier, ‘k houd me aanbevolen!

Wekelijks zie ik vrouwen die van de kassa alles in de kar leggen, bij hun fiets alles een voor een in hun fietstas, en die moeten dat thuis ook weer een voor een uitladen. Maar waar? Gaat die fiets mee naar binnen? Denk het niet. Hoe het dan moet, wil ik niet eens bedenken, want er komen zoveel extra handelingen bij kijken dat ik van de gedachte al moe word. Ik had een kennis met rugklachten die het zo deed… Kan het me voorstellen, als ze alles zo deed…
🙂

Verzin maar wat anders, Anne, want die roltas bezorgt je nog een probleemschouder erbij! :-p

je hebt helemaal gelijk Henriëtte, hoezo schamen?
spaar je lieve lichaam, je hebt er maar eentje…
maar om nou gelijk…. 😉