ja, zo eenvoudig is het Ramirez… je eigen boek in je eigen handen…
weet je wie me dat ook zei? de elektricien uit de buurt, maar dan in het Fichtelgebirge.
De ochtend van mijn vertrek kwam hij naar me toe ‘Frau Wellinkaa, het is niet belangrijk of uw boek sukses heeft bij anderen, het gaat erom dat u het straks in uw hand hebt, uw eigen werk, vervuld van uw ziel…’ in het Duits klinkt het nog mysterieuzer ‘Seele…’

maar je doet het wel en je gaat ervoor – en dat bewonder ik – en natuurlijk heb ik je boek gevonden en gekocht.

Lieflieflief!

Ik wist helemaal niet dat jij redacteur bent, Marjolein! Wat fijn dat je inzage geeft in dit werk!
Het zet me gelijk op de grond. Nuchter. Want zo is het wel. Weet je, het doet me nu al goed deze andere vorm van aandacht voor mijn werk – dus niet voor mij als persoon – eerlijk gezegd verlang ik al heel lang naar iemand die mijn werk beoordeelt met een oog dat ik niet wist – omdat ik zo goed wil schrijven als ik kan, en ik ben mijn eigen blinde vlek –
wat zijn mijn valkuilen – waar ben ik te simpel, te moeilijk, te langdradig, uitleggerig – kloppen karakters, situaties – is de compositie goed, de rode draad, plot – ritme, zinsbouw – alles eigenlijk – en in een flits zie ik nu dat dit het oog is dat ik zocht – dus hoezo piep ik? misschien is piepen de indicatie dat je de grens van je kunnen nadert, de poort naar het onbekende… bedankt Marjolein!

…. ja, daar kan ik me iets bij voorstellen, Edgard….
maar tegelijk zit er ook iets in mij dat ervoor gaat – en als ik dan eenmaal achter zo’n tafel zit, of voor zo’n zaal sta, nou, dan wordt het lachen hoor 😉

Dankjewel Engel!
Daar zeg je me wat… gaan de winkels het opnemen in hun bestand? De laatste tijd heb ik tal van boeken van bevriende schrijvers tevergeefs gezocht in diverse boekwinkels – hadden ze die schrijver, uitgegeven door een uitgever, dus niet in het bestand en moesten het apart bestellen…
Van mijn werk in een Kinderboekwinkel herinner ik me dat dat normaal is – een boekwinkel heeft beperkt ruimte en invloedrijke uitgevers claimen meters ruimte in de kast, ook van de zgn. winkeldochters, wat ten koste gaat van onbekende goede schrijvers – we kregen geregeld kinderboekschrijvers met een stapeltje van hun boeken in de winkel: of we het alsjeblieft op de toonbank konden leggen… Dat kon dan niet vanwege afspraken met de belangrijkste uitgevers – net zoals Mars bij de benzinepompen meteen rechts naast de toonbank ligt vanwege contracten – en bij de krant heb ik het ook meegemaakt, zgn. wurgcontracten…. dus…
ik laat het aan mijn uitgeefster over en ik richt me nu op het afmaken van mijn debuut en straks de vraag van de lezers en de hulp van…., ja, engelen 🙂

Proefdruk…? Misschien is dat ‘het’, wat de uitgeefster en ik gaan doornemen na de vormgever…? Misschien heb ik het van de opwinding niet gehoord – en het contract heb ik nog niet echt bestudeerd – eenmaal thuis, vandaag dus, was ik de hele dag in touw met de timmerman en de trappenman en mijn moeder en miauwende katten en tussendoor een overwoekerde tuin en uitgedroogde planten en 12 onderlakens alleen al van gasten… eerlijk gezegd was ik mijn hele boek even kwijt – goed dat ik ineens benieuwde was of jullie nog wat geschreven hebben onder mijn blog…, bedankt Dani!

Kerselaar, o Kerselaar, ben je daar?
Ik zat me net af te vragen of ik nu een schrijversnaam erbij moet….
Fijn dat je zo meeleeft! Thanxxx

Ha lieve Joaetta! wat leuk immer verrassende blik hier tegen te komen – inderdaad, de goedheiligman, die kent me natuurlijk van haver tot gort… en ik ben helemaal niet zenuwachtig dat het gaat uitkomen, alles… want het staat toch al in het Grote Boek…. 😉

JOEPIE! De eerste recensente meldt zich!!! Gaaf Mieke! Ik kijk er nu al naar uit, want dan is mijn boek klaar……