dankje Gwendolyn

het spijt mij heel erg van je moeder

goed dat je dat opmerkt Johan
‘de boot’ was het begin van haar laatste schilderperiode – toen alles vager werd…
(daarvoor heeft ze tal van perioden gehad, misschien toon ik daar nog eens iets van)
… en ze eindigt met een schilderij dat terug lijkt te gaan naar dat moment….
en misschien komt er toch nog meer, je weet het niet…

mooi hoe jij het hele leven erin ziet, Edgard
en ook dank voor je tip: al is het maar 1 lijntje… 1 kloddertje… wie weet

rabarberbladeren, zou zomaar kunnen Kees, of van de bereklauw… die heeft ze veel geschilderd… en het blijft leuk dat jij mij al zolang kent, en ik jou 🙂

lief, dank Anne L.

fijn dat je zo intens kijkt Marjolein, en het ook zo goed verwoordt
dankjewel lief mens

Je bent een lieverd, Dimph – je kijkt met je hart dwars door mijn woorden en haar kleuren en je ziet mijn moeder diep vanbinnen –
en het klinkt helemaal niet pijnlijk hoor, ze zou het hartstikke tof vinden als het tot haar kan doordringen – en misschien ga ik het haar op de een of andere manier wel laten weten, dat zij iets zichtbaar maakt, wat niemand ziet…

Je bent me voorgegaan Maja…
Wellicht komt het moment van weten hoe en wat precies als het aan de beurt is – daar vertrouw ik op.
Ik vind jouw ervaring met deze blinde mevrouw ook zo typerend voor jou en je openheid naar de ander, heerlijk om te lezen… x