Oude Adel

Ga met mijn man eens gezellig winkelen. Dat lukt niet. Punt 1 heeft hij altijd iets beters te doen, punt 2 heeft hij nooit iets nodig, punt 3 krijg je hem in zijn weekend de werkbroek niet uit. Die broek staat de hele week stijf van de lijm en de verf en de modder klaar om in te stappen. Wee de vrouw die zijn werkbroek wast. Dan is hij zijn model kwijt en alle inhoud die er in schuilgaat, van spijker tot boorkoppen, tot sleutels, plakband, oogjes en moertjes en LED lampjes en batterijen. De Super is de enige winkel waar ik hem nog wel eens mee krijg. Terwijl ik in de boerenkool en de aardappels graai, kijkt hij verlekkerd naar de kippenbouten. Dit valt een rafelig oud vrouwtje op.

‘Meneer, kunt u voor mij een kippenboutje pakken van de bovenste plank?’
Kees ziet een halve meter onder zich een verschrompeld wijffie staan. Haar lukt, waar ik naar fluit. Hij smelt bij de aanblik van zoiets fragiels en verweerds aan zijn voeten. Hulpvaardig en galant als hij onder zijn aangekoekte schillen is, pakt hij zo’n lekker kippenboutje waar hij zelf ook zin in heeft. In een oogopslag ziet hij de gepeperde prijs van het boutje en de bittere armoede van het vrouwtje. Hij formuleert het tactisch.
‘Wilt u niet liever een schoongemaakt filetje van de onderste plank?’
Hij doelt op de voordelige euroshoppers.
‘Nee! Die krengen smaken nergens naar!’
Ze rukt hem de kippenbout uit handen.

Als Kees even later, alweer verlekkerd, voor de wijnkast staat en hem de bovenste plank boven zijn begroting gaat, staat zij alweer naast hem.
‘Meneer, wilt u voor mij een fles champagne pakken?’
Kees stelt zijn gedachten bij. Dit moet zo’n stille rijke dame zijn, Oude Adel die vermomd als bedelaar de gewone wereld doorkruist. Hij reikt haar het kostbare flesje aan.
Als hij in de volgende gang tussen de koekjes, lekker en toch voordelig, zoekt, staat Oude Adel alweer achter hem.
‘Meneer, wilt u voor mij die grote doos Belgische bonbons pakken?’
Oude Adel heeft smaak.

Bij het melkvak zijn het de roomboter en de mozzarella van echte buffelmelk. Ook bij het dierenvak is het de haute cuisine voor haar kat, ongetwijfeld een Heilige Birmaan, een Pers of een Abessijn. Oude Adel leidt Man door de upper class van de Super. Hij gaat er onwillekeurig statig van lopen in zijn sleetse werkmannenbroek, kon zelf wel doorgaan voor Oude Adel. En passant laat hij zich verleiden ook een wat duurder flesje wijn in eigen kar te stoppen, terwijl hij net in zijn alcoholvrije periode zat.

Bij de kassa kijkt hij ontnuchterd naar zijn vrouw met haar boerenkool, haar aardappelen en worst. Terwijl we onze waar op de loopband leggen, horen wij achter ons gekrakeel. Vier stevige Superjongens staan rondom het fragiele mensje. De jongste bediende tilt een zware boodschappentas van de grond.
‘Doe uw tas eens open!’
Ze weigert.
Hij opent de tas.
‘Zo! Champagne, kippenbout, bonbons, mozzarella, roomboter en Whiskas? Dat komt niet vanzelf in uw tas. Ik moet u in hechtenis nemen!’
Jongste bediende groeit boven zichzelf uit. Het oude mensje krimpt in elkaar. Sterke armen grijpen haar.
‘Laat me los!’
Ze krijst als een angstig dier. Verheug je je op je laatste avondmaal, word je ingerekend als winkeldief.

Kees maakt zich uit de voeten, hij rent naar de uitgang, mij achter zich aan. Voor de deur stopt een politiebusje. Twee politiemannen in streng dienstuniform spurten de draaideur door, handboeien in de aanslag. Kees duwt mij door de andere kant van dezelfde deur naar buiten.
‘Ik vond het al zo raar dat haar mandje niet vol raakte.’

16 thoughts on “Oude Adel

  1. pastuiven

    haha zelfs die Anne!!:):)

    uh pst: galant als jij onder zijn aangekoekte schillen is

    galant als HIJ onder zijn..

    :):) groets en een fijne zondag!

    Reply
  2. Egbert Jan van der Scheer

    ‘t Is dat ik geen tweelingbroer heb en zelfs geen broer Anne, anders zou ik denken dat die met jou getrouwd is.
    Maar…., wat ben jíj burgerlijk zeg, spruitjes en boerenkool!!! Tjonge tjonge….!!! (Maar lékker! Vooral met een hele grote rookworst. 😀 )

    Reply
    1. Anne Post author

      Aha, Egbert, ben jij zo’n handige, eigenwijze, lieve leukerd? Kom gezellig een keer zo’n lekkere Hollandse stamppot eten! Hutspot vind ik ook zo lekker, en zelfs zuurkool!

      Reply
  3. Kees Versluis

    Lieve Anne,

    Schaterend van de lach zo nu en dan heb ik het verhaal net voor zitten lezen aan Susan. “Is het echt gebeurd?”, vraagt ze aan mij. “Tuurlijk is dat echt gebeurd.”

    Reply
  4. Marjolein

    *grinnik* Deze mevrouw zag natuurlijk meteen dat werkbroekman naïef mee zou werken 🙂
    Ze had hem zelfs als dader aan kunnen wijzen; zij had zelf immers niets gepakt?
    Geen wonder dat je man voor de politie vluchtte in zijn stugge broek 🙂

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *