een bron van weelde, onuitputtelijk… wat heerlijk om te horen en te beleven en… in het vooruitzicht te hebben… fijn Willem!

ja Joke, en wat innig deze mysterie vraag, die mij glashelder is… wijs mens!

Dat vind ik hartstikke leuk als je haar Aal noemt! Zo noemde ik haar vanaf mijn 18e, en iedereen ging haar gaandeweg Aal noemen – ook alle hulpen, want Aal was ook gewoon vergeten dat ze mevrouw Vellinga of mevrouw kopman was geweest ooit 🙂
En wat ‘leuk’ (in navolging van Aal 😉 ) dat jij dat ook hebt, dat je soms door een enkel zinnetje of woord dat warme gevoel krijgt!
En ik ga graag door met schrijven over haar zoals ik deed, maar toch is het totaal anders nu…
dat is trouwens een bijzondere gewaarwording Egbert Jan – de herinneringen zijn nu anders dan toen ze er nog was….
daar word ik weer even stil van…
dankjewel x

Edgard, wat ben je toch ook een gevoelsmens!
Mijn moeder was zeker een sterke vrouw!
En zeker ging ze niet in op de avances van deze man – maar het raakte haar wel, ze zei meteen ‘leuk he’ – en een week later….. ik moet het me herinneren, dan kan ik het opschrijven!!!

het is echt wonderlijk hoe elke reactie een andere snaar in mij raakt, en die horen allemaal bij mijn moeder en mij en raken dat – zo fijn!
dat jij dat zegt bijvoorbeeld, ‘petje af’ – dat zou Aal zo leuk vinden, duim omhoog – zij was erg goed in korte gebaren met een gek geluid erbij uit haar mond, of ze een paard mende, of de vingers knippen, het vuur sloeg er zowat af!
en dan dat verstilde van die man die dat petje bij haar opzette – dat kreeg nog een staartje! kijken of ik het helder voor de geest kan krijgen, dan vertel ik dat morgen…
Dimph, zie je wat er gebeurt? Je roept haar spontaan op in mij… dankjewel!

hahaha 🙂
ja, wij vrouwen, wij dwalen af waar we bij zijn 😉

wat een heerlijk bericht Marjolein!
en die siepsapfluitjes, ja, die maakte mijn moeder natuurlijk ook! maar dan in Groningen.
toen ze bij ons kwam te wonen zag ze de vlier naast het huis en juichte, waarbij ze het Groningse woord zei – wat mij nu nog even niet te binnen schiet…. o! daar is het: fledder!
en het fluitje heette nog ietsje anders…. enig dat jij die herinnering oproept!
ze vertelde erbij dat het binnenste van fledderhout zacht is en dat je het merg er zo uithaalt, gaatje erin en fluiten maar!

heeeeeeeeel lief en mooi….. dankjewel lieverd

wat leuk dat je dat ziet Jannie! Zelfs dat deinende petje!!