Reacties op: Huis van Bewaring -1

Door: Chiel Kleisen

Chiel Kleisen — Wed, 08 Oct 2014 21:13:46 +0000

Nare toestanden. En dan wonen in XXX. Waar iedereen haar kent. Ik heb wel een zoon…

Door: trucker klaas

trucker klaas — Wed, 08 Oct 2014 20:02:28 +0000

ach ,ik ben er zelf geweest ,veroordeeld voor waar ik nu mijn geld mee verdien …..
(maar als 15-jarige werd dat nog niet gewaardeerd … )
lijkt mij voor moeders niet ideaal ,maar kinderen lijken andere belangen te hebben

Door: Marije Hendrikx

Marije Hendrikx — Wed, 08 Oct 2014 19:59:49 +0000

Ja zo moeilijk en beschamend soms ook voor mensen die hun geliefden komen bezoeken. Ben daar ook vaker geweest voor mijn werk vroeger.

Door: Mieke Schepens

Mieke Schepens — Wed, 08 Oct 2014 17:55:37 +0000

Jeetje… denk ik dan. Ik heb zelf een zoon. Het zal maar op je bordje vallen!

Door: dimph

dimph — Wed, 08 Oct 2014 16:57:43 +0000

Ademloos gelezen, ik heb gewoon medelijden met die mevrouw.
Anne je bent’n mens uit duizenden zo lief dat je met haar meegaat.
Xxxx

Door: athy van meerkerk

athy van meerkerk — Wed, 08 Oct 2014 15:40:38 +0000

O jee, arme vrouw; die rotjongens ook. Mooi verwoord, Anne en wat fijn voor die vrouw dat jij mee gaat.

Door: Dani

Dani — Wed, 08 Oct 2014 15:27:23 +0000

Ik was in de vakantie in het gevangenismuseum in Veenhuizen(heel groot complex van de Maatschappij van Weldadigheid bla bla, je kent het boek Pauperparadijs van Suzanna Jansen vast wel) En daar hadden ze een van de gevangenissen gesloten, zes jaar geleden en die zoals de gevangenen en personeel het achterlieten bewaard. Daar kon je met een groep in, ook door sluizen. Shag en lege koffiebekertjes, wat kleding etc. lagen er nog. Ik vond het heel fascinerend. En een gordijntje voor het raampje in de deur, gemaakt van theedoeken, leek het wel. Elke deur had zo’n gordijntje … Zodat de gevangen toch wat privacy had. Het was een ‘strafgevangenis’ voor zware jongens die zich niet gedroegen in de gewone bajes. De luchtruimte was dan ook akelig klein en je zag idd alleen de lucht, net als in de cel, daar was alleen het bovenste stuk ruit geen matglas, daar zag je een reepje hemel. Dat vond ik nog het meest beklemmende … Ben benieuwd wat jij hebt ervaren!

Door: Ellie Schmitz

Ellie Schmitz — Wed, 08 Oct 2014 15:25:05 +0000

Met ingehouden adem gelezen…ik heb zo met deze vrouw te doen, maar gelukkig bestaat er een ‘Anne’ die troost met ‘een bakje troost’, haar ‘zijn’ en deze moeder vergezelt….iedereen zou zo’n ‘Anne’ moeten hebben! Prachtig verwoord, Anne!