Reacties op: Op weg naar Iris, mijn derde roman – thuiskomen (5)

Door: Marjolein

Marjolein — Fri, 30 Jan 2015 07:40:32 +0000

Dat jij Kees zijn ruimte teruggegeven hebt, wat een enorm compliment Anne!
Ik heb vaker gehoord dat het vredig is onder water, verdrinkend. Ben wel blij dat hij gered is. Jouw weder-helft 🙂

Door: athy van meerkerk

athy van meerkerk — Thu, 29 Jan 2015 12:00:53 +0000

Zo duidelijk laat jij zien hoe levenslijnen door elkaar heen kunnen scheren en dan samen komen in jouw boek.

Door: Joa

Joa — Thu, 29 Jan 2015 11:18:14 +0000

Mooiiiiii ….!
Wat een ervaring moet dat zijn geweest voor iedereen6, moeder, kind en vriendjes…. Wat beschrijf je dat toch mooi Anne!

Door: Selma

Selma — Thu, 29 Jan 2015 10:22:31 +0000

Wat een geluk dat hij gered is, vooral voor zijn ouders. Mijn neefje van anderhalf is verdronken terwijl hij met een groepje spelende kinderen meegelopen was. Het verdriet van ouders is niet te beschrijven, en gaat hun hele leven mee.

Door: Ellie Schmitz

Ellie Schmitz — Thu, 29 Jan 2015 08:55:01 +0000

Anne. hoe mooi te lezen hoe je onderweg naar Iris bent en onderwijl schotel je ons ook nog een waargebeurd verhaal voor over Kees als jongetje…..het slot van je stukje is ‘prachtig’..

Door: Jannie Harmsen

Jannie Harmsen — Wed, 28 Jan 2015 21:55:04 +0000

……………’heel lang is dat gebleven, eigenlijk tot jij in mijn leven kwam, toen voelde ik ruimte, ineens kon ik mezelf uitvouwen’ zegt Kees. Wat mooi Anne…………

Door: Wilma Phillipson

Wilma Phillipson — Wed, 28 Jan 2015 19:57:51 +0000

Mooi, zoals je na het bezoek aan “het huis van Iris” ziet hoe het verhaal verder gaat.