Ha Saskia!
Wat enig! Tot mijn schrik wist ik niet eens dat je bestaat! Je opa is dus oom Bertus, de lievelingsbroer van mijn moeder – ze heeft heel veel verhalen verteld over haar avonturen met hem – wie weet kunnen we die nog uitwisselen, ergens.
Verhalen vertellen zit ons in de genen, de vader van je opa, Jan Kolman schreef gedichten en kon prachtige verhalen vertellen en zijn vader of opa ook. Schrijf dat boek en ga door, een fantastische ervaring! Daarbij ben je nog heerlijk jong en hebt een toekomst voor je! Ik kijk ernaar uit en ga alvast je blog opzoeken. Fijn dat je me vond!
Warme groet van Anne

Hier een berichtje van een andere Kolman, mijn opa is Gijsbertus Leonardus Kolman, een broer van uw moeder. Misschien zit het schrijversbloed toch een beetje in de familie, ik mag zelf ook graag schrijven (en lezen). Het schrijven van mijn eigen boek staat hoog op mijn lijstje.. wie weet, ooit. Mijn complimenten voor uw blog, ik ga het zeker volgen!

Groetjes,
Saskia Kolman

Wilma X

Ooh wow….. Edgard! Lieieiefffff

Ha Dimph, mijn moeder kon zomaar in al haar nuchterheid en twijfel met bijzonder rake en/of diepzinnige gedachten komen, en andere keren kwam ze met zoveel verve en humor voor de dag dat iedereen helemaal vlak op de grond lag van het lachen. Zelf zei ze daarover ‘ik weet ook niet hoe het kan, het komt zomaar en dan heb ik het ineens…’
En het is heel erg raar dat dat zomaar weg is. Waar is dt gebleven?

…. waardoor haar verhaal ook het mijne wordt….
wt is dat fijn om zo verwoord te krijgen, dankjewel Marije…

Lieve Marga, zucht, je komt helemaal binnen – en dan te bedenken dat dit ‘maar’ kladjes van haar zijn, probeersels in de intimiteit van haar dagboek… Liefs!

Amour – die film wil ik nu gelijk zien Miepke! Liefs.

Dat is het, ‘mijn moeder aan het woord laten komen’ – wat goed gezegd Ellie! x

O ja? Dat is bijzonder om te horen Jannie xxx