ik lees je terug, altijd zo fijn jouw woorden, vervuld van wie je echt bent X

ja, het is onvoorstelbaar veel wat wij hebben meegemaakt met elkaar – en nu is ze er niet meer, en dat is jammer – maar ik kan putten uit heel veel belevenissen, en daar ben ik blij om – lieve groet!

zo kunnen mijn kippen ook kijken, Jannie! nu denk ik vast en zeker de hele tijd aan die slapstick van je moeder als ze het weer doen 🙂 leuk dat je je eigen ervaring hier vertelt, vind ik leuk! – ik herken je gevoel ook, Jannie, dat dubbele, het mooie en intense van de herinnering, en daarna het gemis – dus gauw weer herinneren 😉

mooi wat je opmerkt over ruimte en hoe je kijkt naar verlies en groei – je bent een wijze vrouw

Ik ben ook dochter van…en die band is heel eenzijdig. En ik ben moeder van twee dochters en die banden zijn wel tweezijdig, dankzij de nodige ruimte. En dat heb ik herkend. Ondanks alles, of juister, door alles is er ruimte. En verlies is dubbel want daardoor groei je anders en ook dat is (vaak) juist goed. Mooi mens????

wat zeg je veel in weinig woorden, Berna, je raakt me ~ ik hoop je vaker te zien

dat zie je weer goed,, Joke, alleen beleefden we dat niet zo op het moment zelf, dat was broos en kon elk moment de bocht uit springen – de moeder-dochterband was klaar (wat mij betreft 🙂 ) maar deep down wilde ik haar niet kwijt, zo ongeveer begon het voor mij. voor haar was het anders, zij heeft nooit met mij willen breken en om nog dichterbij haar ervaring te komen, vraagt meer verdieping, ik weet niet of ik zover kan komen 🙂 het mooie van terugkijken, is het ontdekken van je verborgen beweegredenen en dan is zo’n zinsnede van jou treffend, dankjewel!