,,Ja, dat is een pracht tafel. Puur eikenhout. Dubbelgelaagd. Een meesterstuk. Zo vind je ze niet meer.” Zijn eeltige hand gaat liefkozend over het fluwelen tafelblad. ,,Eiken, daar kan niets tegenop, wat ze ook uitvinden. Neem beuken. Dat groeit ook langzaam, maar dat is zo stijf ls een broodpank. Eikenhout groeit met karakter. Ken je eiken?”

Voor ik mijn klimpartijen, hutten, eekhoorns en eikels op tafel kan leggen, priemt zijn wijsvinger op de tafel.
,,Zie je die vlammen? En die maantjes? Kenmerk van het ware.”
Net als ik de tafel hebben wil, komt Kees erbij.
,,Wat moet die kosten?”
,,Duizend euro kaal en 50 euro per poot erbij.”
Weg droom.

Om het goed te maken gaan we onderweg drop kopen. We belanden in Ursem, een onbekend dorp en dat is logisch, het is net een doolhof. We zijn meteen verdwaald en zien vijf keer hetzelfde huis. Middenin dit doolhof staat de supermarkt en die is ook voor spoorzoekers. Nergens een mandje te vinden, alleen winkelwagens waar je niet omheen kunt, en dat voor een zakje drop. Is het ook nog een kar met vierkante wielen. Ik wrik mijn lege gevaarte tussen de smalle gangpaden door. Eindelijk vind ik de zakken drop. Bij de uitgang, het kassakoopje. Nou ja!

Kees staat te trappelen bij de deur waar ik toch altijd zo lang werk mee heb. Had dan zelf drop gehaald. Hij heeft iets anders: een foto van de lelijkste tafel die ooit iemand gezien heeft, log en glimmend.
,,Je bleef zo lang weg, dat ik het prikbord ging bekijken en toen zag ik deze tafel voor jou, hij is maar 50 euro! Ik heb gelijk gebeld en we kunnen hem meteen ophalen, hier om de hoek.”
Ik wil geen tafel, ik hoef geen tafel. Ik…
,,Die vrouw kent je van je columns en is dolenthousiast dat je haar tafel wilt.”
Heb ik weer.

We hoeven de hoek maar om en dan zijn we er al, een rijtjeshuis met een sfeervolle tuin vol buxusboompjes, rozenpoortjes en schelpenpaadjes. Geen wonder dat ze die afschuwelijke tafel kwijt willen. Voor we aangebeld hebben doet een supervlotte vrouw jubelend open.
,,Wat zal mijn man opkijken dat hij eindelijk weg is!”
Daar sta ik, oog in oog met het glimmende monster en zijn bazin, huppelend dat ze ervan verlost is.

,,Krijgen jullie hem de auto in? Ik heb RSI en hij is loodzwaar!”
Het mes op de keel staar ik droef naar het glimmende vel van mijn aanstaande monster. Zie ik toch ineens dwars door de lak en de vlekken en schroeiplekken vlammen en manen!

Het kost me zestien uur zweten met twee schuurmachines, stofbril, stofkap en oordoppen. Dan heb ik um kaal en kan de trilmachine uit. In de oorverdovende stilte tril ik van top tot teen. Oog in oog met DE tafel. Eikenhout. Driedubbelgelaagd. Hij voelt als fluweel.

De vraag is waar hij moet staan. Dat moet je Kees niet vragen.
,,Onder het balkon, buiten. Dan kun je hem daar wel vol zetten.”
Hij werkt hem in de draagpaal van het balkon, en klaar is het meesterstuk.

Als je eenmaal weet wat eiken is, kom je het overal tegen, bijvoorbeeld in het Rommelparadijs in Obdam, een van de locaties van Oud en Nieuw, een leuk programma op maandagavond, waar creatievelingen van zogenaamd afval iets maken. Ook hier glimt het eiken en zit onder de eeuwenoude zooi. Ook deze is 50 euro. Stofbril weer op en schuren maar. Deze heb ik in de witte AURO olie gezet. Hij staat binnen.

En dan nu op veler verzoek de links voor ieder die ook aan de gang wil:
Ik gebruik het liefst de producten van AURO, ideaal voor ieder die makkelijk, mooi en milieuvriendelijk wil werken en in een gezond en ademend huis wil wonen. De producten ruiken heerlijk, zijn zuinig in gebruik en blijven jaren goed.

http://www.auro.nl/meubels-en-hout/olieen
 – ik meng dit met de AURO natuurharsolie mengkleur wit:
http://www.auro.nl/images/kleurenkaarten/kleurkaart_150.pdf

http://www.auro.nl/houten-vloeren/logen-en-zepen
– ik gebruik de witte houtzeep, nr. 404 Ons eiken aanrecht is al tien jaar onberispelijk, ondanks mijn geknoei met olie, bieten, wijn en hakmessen  – kom daar eens om met een aanrecht van graniet of ander natuursteen.

http://www.auro.nl/wanden-en-plafonds/kalkverf
– hiermee heb ik onze schimmelkelder, die in de rots in Duitsland wit en schimmelvrij gekregen.

Tot slot de krijtverf waar ik meubels mee verf, dat doe ik met Anny Sloan, vlug, mooi, goed.
https://anniesloaneurope.com.

O ja, deze: http://www.rommelparadijs.nl

En deze voor een uurtje ‘lekker niks’: http://programma.bnn.nl/oudennieuw

Het bericht Tafels – hout (3) verscheen eerst op Anne Vellinga.