Gronings is de oertaal, het heeft wat van Engels en wat van Duits, dat was elke vakantie duidelijk als mijn vader  met zijn aktes in talen de boeren niet kon verstaan en die hem niet, dan nam mijn moeder het over met Gronings, wat overal verstaan werd, tot diep in Zwitserland.
‘Ze wordt natuurlijk wel wat ouder en wat brozer…’ kom ik met het goede nieuws.
Oom Gerrit weet genoeg.
‘Ach wicht, dat is hard werken voor die, ‘s nachts ook, dat weet ik met die ziektes, want ik heb voor mijn vrouw gezorgd, maar die is nou dood en ik woon nog steeds thuis, ik kijk ‘s nachts naar de sterren met mijn sterrenkijker en ik geef er ook lezingen van en overdag maak ik alles piekfijn schoon en ik kook ook nog steeds.’

Dat is het mooie van de ouderdom, alle onbenullige details die ik graag uit spin, doen er niet meer toe, het leven past in een zin, de zin van het leven: iets leuks doen, poetsen en eten. Ik heb het nog niet gedacht of Gerrit treedt in detail.
‘Waist wicht, ik heb ook niet elke dag zin om voor mezelf te koken, dus dan koop ik het kant-en-klaar. Maar dat betekent wel dat ik elke dag naar een ander moet, want ze hebben allemaal één smaak en die stoppen ze overal in, of je nou nassie koopt of boerenkool met worst. Dan doen ze d’r bijvoorbeeld peper in en kerrie en dat hoort er niet in. Dan proef je geen boerenkool en geen nassie maar peper en kerrie.’
Ik verplaats me in zijn leven en beleven.
‘Gaat u naar een winkel of naar de Chinees?’
‘Ik ga NIET naar de Chinees, want die brouwen helemaal NIKS van de nassie. Het heet nassie goring, dat betekent opgebakken. Daar wordt het geel van. Bij die Chinezen is het ook geel, maar dat komt van de kurkuma, zij bakken het niet, ze plakken het.’
Ik ga erbij zitten. Oom Gerrit zit al.

‘Ik ben in Indie geweest en dan ging ik in de keuken zitten van zo’n jongen die de kok was en daar heb ik de kunst afgekeken en die jongen maakte elke dag nassie goring. Dat kun jij ook, wicht, het is heel eenvoudig als je weet hoe het moet.
Je kookt de rijst en die bewaar je voor de volgende dag, want dan bak je hem, want het is naasie goring en dat betekent gebakken. Je begint met de groente, niet uit een zak, daar zitten wortels bij, of paddenstoelen of ander spul dat er niet in hoort. Je pakt 1 prei en 1 stukje witte kool, niet die hele kool, zulke mensen heb je ook, maar dat is geen nassie goring. Die kool snijd je heel fijn en die prei iets minder fijn, uitje kan erbij, niet teveel en dat bak je in wat olie. Je mag een zakje conimex kopen, dat is wel goed hoor wicht. Dat week je even en doe je erbij. Je bakt een kip op zacht vuur en dat mag ook wel filet zijn, want die botten daar stik je in, maar geen plakjes ham, dat doen ze ook en dat is gerookt en dan krijg je een rooksmaak en dat is geen nassie goring. Als je dat goed klaar hebt, doe je de rijst van de vorige dag erbij en dat bak je en dat wordt het geel en dan is het klaar. Niet teveel peper erin hoor, dan proef je de peper en je wou nassie goring! Doen hoor wicht, en niet naar die Chinees.’

Ben ik zomaar met de broer van mijn moeder in gesprek, terwijl ik mijn moeder al heel lang niet meer met woorden kan spreken. Daar ben ik zo opgewonden van als de discipelen van Jezus bij de opstanding. Oom Gerrit is een onverwachte link naar mijn moeder en die wil ik even vasthouden.

wordt vervolgd

Het bericht Nasi Goreng verscheen eerst op Anne Vellinga.

Bij de echte jabbertalk stoot je klanken uit die je nog nooit hebt uitgestoten en nooit meer zult uitstoten. Jabbertalk vraagt om aanwezig zijn in het hier en nu. Wat bijvoorbeeld het geval is als je woedend bent. Op dat moment is jabbertalk een keiharde aanrader: &$#$c*%!!! Leg al je emoties erin, beweeg met vuur en vlam in klank en gebaar, schoon de beerput zonder het gevaar van uitspraken die je eeuwen worden nagedragen. Jabbertalk is niet te onthouden, niet te immiteren en niet na te dragen.
Dat maakt het ook tot begerenswaardige taal in de liefde. Het behoedt voor het doen van loze beloften en lege liefdesbetuigingen.

Nood is het aangewezen moment voor jabbertalk. Hartelozen horen er wartaal in en beginnen bij gebrek aan hart hakkelend een referaat vol reglementen.
Dan jabbertalk, ook voor stotteraars de ideale taal, letters die niet willen, sla je over. Heb je probleem met Arabisch, Chinees, Russisch? Ga over op jabbertalk.
Ideaal in alle takken van het nieuwe fluisteren, zoals poezenfluisteren, paardenfluisteren, vogelfluisteren, babyfluisteren, dementenfluisteren en politicifluisteren. Jabbertalk is het. Leg  je hart erin en zoem het uit!

Het geheim van jabbertalk is de communicatie met jezelf, ofwel de communicatie die nogal eens vergeten wordt. Het Hoofd staat gewoonlijk in de weg. Het Hoofd staat op eenzame hoogte. Jabbertalk is zakken, diep zakken, hoofd uit, lichaam in, met een beetje geluk kom je in je hart en je buik, de plek waar poes en dementen wonen.

Opmerkelijk is dat ik de enige taal die geen toneel is, geleerd heb op de toneelschool. Toen het toneel werd, ben ik van school gegaan.

Jabbertalk is de makkelijkste en moeilijkste taal die er is. Zie bijvoorbeeld hoe lastig jabbertalken zelfs voor kinderen is, wellicht omdat ze zijn opgegroeid tussen communicerende glasplaten.
http://www.youtube.com/watch?v=ol5TyM9oc8A

Ander voorbeeld:
http://www.youtube.com/watch?v=jxBECB7KUew&feature=related

Aldus voorbereid vanavond kijken naar Nothing Personal, Ned. 2, 015-1.35, over een vrouw die zwerft in Ierland, geen verleden, geen toekomst en een verbond aangaat met een man in een verafgelegen huisje. Geen vragen.
Een prachtige film waarin lichaamstaal belangrijker is dan woorden, met Lotte Verbeek en Stephan Rea.

Het bericht Jabbertalk en Nothing Personal verscheen eerst op Anne Vellinga.