VERKEERDE TIJDSTIP
Tekst Maja Colijn

 

Uit zijn atelier klonk altijd klassieke muziek, soms de meest zware die je je maar voor kan stellen, dan schilderde mijn vader zware kost.
Wanneer hij vrolijk was, dan floot hij als een nachtegaaltje mee op vrolijkere deuntjes, en was dan met een landschapje bezig, koeien, schapen, boertjes en boerinnetjes, de natuur…
Hij riep me altijd: “Maja, kom eens kijke,…, ik heb iets nieuws opgezet!”
Dan moest ik met een spiegeltje achteruit naar het schilderij kijken, en zeggen of ik zag dat alles klopte, het klopte altijd, behalve als ik niet met dat spiegeltje keek, dan hadden de schapen herkenbare trekjes, iets menselijks in de ogen, ik zag altijd die van hem er in, humor bezat hij ook…
Was ik elf, of twaalf? Geen idee, mijn moeder was enigszins preuts, mijn vader niet, hij zag me groeien met alle vrouwenprobleempjes en gevaren van dien, en zou me wel even voorlichten.

Of ik wist hoe baby`s verwekt werden? Ik wist van alles, maar bijna niets…
Daar zat ik dan, op dat stoeltje in zijn atelier, me ongemakkelijk te voelen, hij nog niet, dat overkwam hem pas toen hij op de helft van de voorlichting was.
“Kijk”..Zei hij, en hoestte $#*&^een paar moeilijke woorden op^*$zoals menstruatie.. ^*cyclus…
Hij liet zijn palet met duim er door op zijn schoot rusten, en met zijn penseel in de rechterhand zwaaide hij als een dirigent voor het orkest, alles is muziek, alles is rond, en jij bent straks een vrouw.. Ik zat nog steeds ongemakkelijk en dacht aan hoe ik hier onder vandaan kon komen…
Daar kwam het, hij begon met zijn meest ernstige gezicht ter inleiding te vertellen van het bijtje en het bloemetje, even later ook over het eitje en het zaadje…
Dat laatste had ie niet moeten doen, ik zag door mijn rijke verbeelding een zak kanariezaad en een eitje door elkaar geklutst in een kommetje, en begon van de zenuwen te lachen, als een bakvis, en kon niet meer ophouden bij die fantasie.
Mijn vader keek me met vochtige ogen aan en zei: “Wat ben je toch een gekke meid, we hebben het er nog wel een keer over als je uit gegiecheld bent, wat vind je van mijn nieuwe schilderij? ”