je komt gewoon weer op
in andere gedaante

een beetje kunstmest erop
– boven op je kop en
hoppaké

daar ben je weer

Het bericht Hoppakee ~ Maja Colijn verscheen eerst op Anne Vellinga.

Van een romanticus die stapelaar werd

soms laat je je gaan
afglijden naar diepten
donker en
onbekend
maar altijd koud.
de betekenis is
voor mij verborgen?

nee
mijn geest
mijn denken
mijn gevoelens
herkennen!
altijd

Een van mijn eerste nog ongedateerde werkjes. Toen, ik spreek hier over eind jaren zeventig vorige eeuw, was ik nog een bruisende struise bonk adrenaline die dacht de hele wereld aan te kunnen.
Ik heb mij laten gaan, heb de koude ervaren, maar wist telkens de weg terug naar boven te vinden. Doch met het verstrijken van de jaren zijn mijn geest, mijn denken, mijn voelen mij meer en meer onherkenbaar geworden. Ik kan niet meer vertrouwen op dat wat ik toen had. Nu doe het daar maar mee, wat moet je anders?
Eigenschappen slaan altijd een generatie over zeggen ze, in mijn geval kan dat wel kloppen. Mijn grootouders heb ik geen van vieren gekend, maar het lezen en schrijven zat niet in mijn moeders of vaders bloed. Al heel jong verslond ik boeken, Verne, Stevenson, Dahl, wat later Tolkien. Ik kan wel zeggen dat die laatste voor een heel groot gedeelte mijn eigen wereld vorm gegeven heeft. Romantiek, heldhaftigheid, ridderlijkheid. Toen kwam de poëzie mijn luchtbel ingewandeld, Schierbeek en ik was verkocht. Het verslinden van bundels en hun geestelijke moeders en vaders nam haast maniakale vormen aan. Ik moest en zou alles wat zij of hij geschreven had bezitten, opzuigen, het mijne maken. Anna Achmatowa, Marina Tsvetajewa, Boris Pasternak, kortom als russofiel zou ik in mijn kennissenkring bekend staan. Walt Whitman en Federico Garcia Lorca ontploften later op mijn boekenplank. Er waren en zijn er meer natuurlijk, te veel om hier te noemen, laten we het erop houden dat ik eclectisch was en nog ben, maar die russen in mijn boekenkast blijven speciaal.
Dat alles vormt je, tekent je en in die rookkamer vol letters, woorden en zinnen leef ik sindsdien. Een hele dag kan er een woord of zin broeien in mij die later in een zwart boekje terecht komt, waarna het aan het wereldwijde web wordt toevertrouwd. In principe stapel ik tegenwoordig op twee momenten van de dag; ‘s morgens vroeg en aan het begin van de avond, dat is een vast ritme, dat is voor mij mijn houvast, ik die geen chaos kan verdragen, hoewel dat op anderen soms wat anders over kan komen. Ik geef het grif toe: ik ben iemand van een vast stramien, wordt dat doorbroken ben ik van de leg.

Anne vroeg mij alles te onthullen en dat wat mij drijft in mijn schrijven en het uitgeven van mijn geesteskindje Po-e-zine aan het papier toe te vertrouwen. Op zich heel eenvoudig; ik denk in poëzie, ik adem poëzie, wat niet direct hoeft te betekenen dat ik een poëet ben, ik ben zoals gezegd een stapelaar, van woorden, soms blijft het muurtje staan, soms valt het om. Dat is wat het is: spelen met woorden en taal, op wat voor manier dan ook. Wanneer het bestaande Nederlands mij te beperkt is maak ik gewoon nieuwe woorden of pik wat uit een andere taal en verwerk het zo dat het voor mij klopt.

Veel poëzie uitgaven zijn te hoogdravend, elitair en out of this world dat het veel mensen afschrikt te lezen, op te nemen, doorleven van wat er staat. Ik loop daar zelf ook regelmatig tegenaan, ik snap het vaak gewoon niet, hoe graag ik het ook zou willen. Dat was een barrière die ik wilde doorbreken met Po-e-zine; de wonderlijke wereld van de poëzie in woord, beeld of hoe dan ook, ontsluiten voor iedereen, zoals gezegd spelen met taal en dat allemaal bijna zonder drempel toegankelijk maken voor iedereen die dat wil. Want hoe wonderlijk is het niet dat wij allemaal met dezelfde 26 letters in het oneindige kunnen scheppen? Ik denk dat Po-e-zine een gaatje vult en de deelnemers zelf vullen dat.
Natuurlijk is er nog heel veel meer te vertellen, maar Pastuiven Verkwil bestaat louter virtueel en dat voldoet voor hem!

Pastuiven Verkwil

Het bericht Pastuiven Verkwil verscheen eerst op Anne Vellinga.

Het bericht God alleen verscheen eerst op Anne Vellinga.

Het bericht Angst en pijn verscheen eerst op Anne Vellinga.

Het bericht Oog in oog verscheen eerst op Anne Vellinga.

dieper
dan ik weet
wacht alles
wat ik ooit
verbeet

de weg
erheen
is angstaanjagend
gloeiend
en alleen

Het bericht Vision Quest verscheen eerst op Anne Vellinga.

Er schuilt een dichter in Désanne! Haar onderhuidse wildheid welt op in haar gedichten. Daar houd ik van. Daar wil ik meer van lezen. Op naar de bibliotheek.

Binnen is het bloedheet. Tussen de gedichten staat geen Désanne, tussen de romans ook niet, evenmin waar dan ook. Gelukkig is er een balie waar we met vragen terecht kunnen. Achter de balie zit een onberispelijk heer in lichtgrijs kostuum, haar in rechte scheiding, zichtbaar geschapen voor correcte behandeling.
Geen steekvlam krijgt hem aan het zweten.

‘Heeft u een dichtbundel van Désanne van Brederode in huis?’
Ik reciteer de eerste zinnen van de focus op de ficus en de fakir.
Zoals te verwachten wordt hij hier niet warm of koud van. Onbewogen haalt hij Désanne naar zijn beeldscherm.
‘Ik zie hier dat ze een reeks indrukwekkende boeken geschreven heeft.’
‘Dat verbaast me niet. Zelfs van tien jaar geleden herinner ik me haar passie.’
‘Passie? Haar boeken gaan over filosofie en theologie.’
‘Daarom wil ik graag haar gedichten lezen.’
‘Is dat het enige dat u van haar wilt lezen?’
‘Dat weet ik niet. Maar door dat gedicht van de focus op de ficus ben ik benieuwd naar de andere kant van Désanne, die zich uit in verdichte vorm.’

De ogen van de bibliothecaris gaan terug naar het scherm en blijven halverwege hangen, waarbij zijn wenkbrauwen iets omhoog gaan.
‘Hier vind ik misschien iets van uw gading.’
‘Echt? Ik kon niets vinden en ik heb overal gekeken behalve in de geloofskast. Is het een theologische verhandeling?’
Zijn ogen gaan terug naar het scherm.
‘Nee.’
Erg mededeelzaam is hij niet.
‘Hoe heet dat boek?’
‘Zin het staat bij de zet van zin.’

Ik kan zijn zin niet volgen en buig over de balie om het beeldscherm te bekijken. Mijn lijfelijke nabijheid doet hem deinzen.
‘Niet hier, in in in de bbboekenkast.’
Mijn moeder stotterde als kind, van haar weet ik hoe akelig dat is, helemaal als mensen er zogenaamd inlevend op reageren. Dat doe ik niet. Ik knik naar het scherm.
‘Staat daar waar het over gaat? Dan lees ik dat even.’
Een vraag die pareltjes trekt uit het voorhoofd dat daarnet nog zo koel was. Hij zwijgt tot hij spreekt.

‘Het is geschreven door meerdere vrouwen. Daarom staat het bij de titel, de zet van zin.’
Nu hij niet meer stottert, komt mijn volgende vraag vlot boven.
‘Wat voor verhalen zijn het?’
‘Hier staat eh… ik lees hier eh… er staat eh.’

Je moet een stotteraar de zin waar hij mee bezig is niet afpakken en ook niet de zin die nog komen moet. In diep zwijgen leg ik al mijn kalmte in mijn uitstraling; toe maar, je kunt het, ik heb alle tijd, we zijn allemaal mensen met gebreken en dat is goed.
Ineens neemt hij een hap adem waar een walvis de diepzee mee in kan. Trossen los, daar komen de zinnen!
‘Zin niet correcte erotische verhalen van vrouwen kan niet uitgeleend zijn omdat die uit de collectie is en dus niet bij de zet van zin staat maar vervangen door zomerzin die ook niet bij de zet van zomerzin staat want die is niet thuis.’
Zijn we de wilde kant van Désanne op het spoor, is die weg.

Thuis zoek ik naar het filmpje van tien jaar geleden. Ook weg.
Wat ik vind is een recent filmpje dat begint met Désannes visie op haar schrijverschap.
Dat is wat ik ècht zocht maar niet wist dat het er was.

http://www.npo.nl/gesprek-met-desanne-van-brederode/16-06-2014/POMS_EO_557553

Het bericht De verborgen kant van Desanne van Brederode verscheen eerst op Anne Vellinga.

in zijn foto’s
schuilen gedichten
zoveel onzegbaars
in één beeld

losse elementen
samenvloeiend
gaandeweg
de zee

geheimzinnig
raadselachtig
gevangen in basalt
roestend gesteente

in zacht glooiende golven
kantige randen
opgenomen
in trage tijd

Het bericht Onzegbaar verscheen eerst op Anne Vellinga.

zou iets willen doen, maar wat
wil rechtop, voel me plat
blader door de Happinez, de Flow, het internet
en blijf de hele dag in bed

Het bericht uitzieken verscheen eerst op Anne Vellinga.

Het bericht Maan verscheen eerst op Anne Vellinga.