Gisteravond hebben we hier lekker gegeten in de Gouden Leeuw. De kersverse bediende had wel veel haast. We hadden de koffie amper op en daar stond de rose al met de bitterballen, onmiddellijk gevolgd door een kersensoepje van de zaak, geserveerd in een borrelglaasje, met dikke kers pontificaal erin, waarop de jongen zich het vuur uit de schoenen liep in de hitte, tussen de vliegen en mussen en met een broodplank kwam met smeltende roomboter en iets roods. Erg lekker en lief en leuk allemaal.
Wat hebben we nog meer gedaan?

O ja, de maaltijd kwam er natuurlijk ook meteen achteraan en Man heeft tijdens dit al 17 vliegen doodgemept met het plaatselijke sufferdje, wat een alleenstaande dame met rondzoemende vliegen rond hoofd en hondje, elk met water, respectievelijk uit bron en kraan, in glas en bak, verlangend deed kijken. Zo’n man naast je….

We waren bekaf van al het geregel thuis, verbouwen en poetsen en het opmaken van al die bedden voor iedereen die in een schoon huis wil slapen…. en dan de reis nog. Bekaf wilden we ons even terugtrekken op de kamer voor een tukkie, tv of ander vertier.
De tv is een soort tablet en geeft daarbij sneeuw, wat de werkelijke temperatuur van de kamer niet verhult: bloedje heet. Dus na een kwartier zweten houden we het voor gezien en slepen we ons voort richting IJssel, waar we bij een sloot met koel helder water neerploffen, kleine visjes en libellen onder, zwaluwen boven, vinden we de rust.

Nog een glas op het terras, koude douche en Zomergasten met Nelleke Noordervliet in de sneeuw. Verschrikkelijk. Wat veel woorden en intellectueel gedoe, haar man mag biochemicus zijn, maar met Wilfried was er wederom geen chemie. Hij mist alle schoten voor open doel.  We vielen er meteen van in slaap, een groot bijkomend voordeel.

Nu is het alweer ochtend en heerlijk koel en gaan we richting Berlijn. En daar zullen ze ondertussen toch ook wel internet hebben?

Het bericht Internetloos verscheen eerst op Anne Vellinga.