Dorrestijn haalt het beste uit de Haan naar boven. En dat was nodig om mij voor de Haan te winnen en dat is gelukt met één aflevering, een prestatie. Wat heb ik de pest gehad aan De Haan, inclusief de hele vogelbescherming.

Dat begon met mijn telefoontje naar de Vogelbescherming toen ik had waargenomen dat de weidevogelpullen in Waterland doodgemaaid werden. Dit werd ontkend. Waterland was het beste weidevogelbroedgebied van Nederland, cq de hele wereld, dankzij de stokken die door vrijwilligers bij nesten gezet werden.
Deze markeringspalen die bedoeld zijn om er omheen te maaien, wijzen de weg aan kraaien, eksters, roofvogels en meer van die vlegels die gek op eieren zijn, ook dit had ik gezien.
Het erge is dat de eieren zogenaamd beschermd worden, maar de jonge weidevogels niet. Eenmaal uit het ei keert een weidevogel nooit terug naar het nest en kan die stok wel weg. Als de maaimachines komen, drukken pullen zich plat en worden tot bloed vermalen. Er kleeft vogelbloed aan zuivel afkomstig van kunstmest graslanden, te herkennen aan de grasgroene kleur.

Voor ik dat het ministerie had duidelijk gemaakt. En de boerenstandsorganisaties. En de vogelaars van Nederland en België. En het Nivon. En Greenpeace. En Zuiver Zuivel. En Albert Heijn. En ik niet alleen, Kees kwam er als eerste bij, Ton en Albert volgden in een mum, twee jaar lang! We werden een geheime stichting van vier man: De Dondervogel. Iedereen die met vogels te maken had, vreesde ons, inclusief het ministerie van landbouw dat ons op het matje riep. Wij gingen erheen en gingen door.

Dat het mijn roeping was de weidevogelpullen op de kaart te zetten wist ik niet, maar dat er opgekropte woede tegen leugens en onrechtvaardigheid in me zat was meteen duidelijk aan de schreeuw die ik gaf door de telefoon.
‘Daarom juist! Ze moeten nu onmiddellijk stoppen met maaien, de pullen gaan eraan!’ schreeuwde ik en tot dat moment hield ik helemaal niet van schreeuwen en al helemaal niet door een telefoon.

Dankzij mijn woede op de ongelovige Nico was het einde zoek; van het een kwam het ander, we rustten niet voor de pul op de kaart stond. De slogan ‘eerlijk is heerlijk’ wat nu op tal van biologische zuivelproducten staat, is te danken aan de weidevogelmoord. Om die te stoppen bedacht ik voor Zuiver Zuivel en de Waterlandse boeren deze leus, want biologische melk komt van koeien die grazen op weiden die niet door kunstmest worden opgejaagd, dus er wordt gemaaid als het gras natuurlijkerwijs hoog staat en dan zijn de vogeltjes klaar om te vliegen en kunnen wegkomen voor de moordmachines. Zo zit de natuur in elkaar, maar krijg dat de economie en de VVD en vooral die boerenpartij van het CDA maar eens aan het verstand.

Maar dat is een ander verhaal dat de befaamde Reinjan Mulder graag geboekstaafd ziet onder de titel ‘Het gruttomeisje’.

Dan is die Dorrestijn uit ander hout gesneden. Dat wist ik meteen toen mijn allereerste liefde mij gloedvol vertelde over zijn leraar Nederlands in Wageningen, Hans Dorrestijn. Systeem zat er niet in, maar hij kreeg meer gedaan van zijn leerlingen dan wie dan ook, dankzij zijn originaliteit, authenticiteit, zachtmoedigheid, zelfkennis, eerlijkheid, droge humor, passie, kortom, zijn bevlogenheid.

Precies dat heb ik met eigen ogen gezien in de Baardmannetjes. Hans is gek op vogels, maar ‘ik ben een slecht vogelaar’, liet hij zich ontvallen in de aflevering die ik zag. Nico is zijn gids in vogelland, ik zag ze in zompig hoogveen, maar er volgen meer gebieden, waaronder het Wormer- en Jisperveld, onderdeel van het Waterland waar De Dondervogel de eerste simultaanvogeltelling organiseerde begin jaren ’90. Alle grote vogelaars uit Nederland en België kregen we zo gek om mee te doen, behalve Nico de Haan. Ik ben benieuwd wat hij daar te melden heeft en hoe mild en droog Hans daarop ingaat. Dan zie je met eigen ogen hoe Hans het beste uit zijn leerlingen haalt.

NPO 2 – elke vrijdag 19.40 – 20.25

https://www.omroepmax.nl/baardmannetjes/

Het bericht Lopen ~ De baardmannetjes (5) verscheen eerst op Anne Vellinga.