De wonderlijke seksuele fantasie van Charlotte Mutsaers

Anne — Fri, 09 Nov 2012 07:49:25 +0000

Aan het eind van een herfstige dag wil je hangen op de bank. Maar dan? Een glaasje wijn en samen de dag doornemen, maar ik ben met de alcohol gestopt omdat ik er niet goed van word. Wat dan? Een potje scrabble, een potje kaarten, wat voor potje dan ook, na een leven lang potjes en tv wil je wat anders. Daarvoor moet je bij Man zijn. Diept hij toch zomaar een fleurig pakje uit zijn schooltas.
‘Ik denk dat je hier nu wel aan toe bent.’
???
Het ziet eruit als iets dat ik in geen jaren in handen heb gehad, rechthoekig en zeker vier centimeter dik. Dat kan alleen een boek zijn, geen boekje, een dikke pil van een boek. Ik pruts het cadeaupapier eraf, als het boek niks is, kan ik altijd nog papier plakken.
Het boek wordt zichtbaar, ‘Koetsier Herfst’ van Charlotte Mutsaers. De hele wereld heeft het al gelezen, Man incluis, en nu ben ik aan de beurt. Ik sla het boek open op de laatste pagina en schrik me wezenloos: 461 bladzijden… Het enige dat ik nog lees zijn berichtjes op facebook en mailtjes.
Man is een man van de daad.
‘Je vond Charlotte Mutsaers toch zo leuk? Je moeder heeft nog met haar op de Rietveld gezeten, dat zei je gisteren nog en vorige week stond ze zo leuk op de verjaarsfoto, je hebt het altijd over haar en haar honden en meeuwen en Oostende en al haar toestanden op facebook. Dus ik dacht dat je haar nou wel eens echt wou lezen.’
Man kon zelf wel koetsier zijn en de paarden mennen. Hij zet mij mijn nieuwe leesbril op, een groot zwart geval dat mij jaren jonger of ouder maakt. Het vergt nog de nodige handigheid. Eerst zit hij te hoog en verandert Man in een spook, dan zit hij te laag en dansen de letters, maar dan zit hij waar hij hoort en kan het boek open.
‘De dag na mijn vijftigste verjaardag droomde ik dat ik gewurgd werd.’
Charlotte windt er geen doekjes om, ze schrijft adembenemend, en dit is nog maar de eerste zin van de introductie, iets wat ik meestal oversla. Na vier pagina’s meeslepende introductie heeft ze me in de greep van haar alter ego, Maurice Maillot, die in het Vondelpark een groen mobieltje vindt, gehuld in een zebrajasje. Uren later ben ik op pagina 106 en nog steeds onwetend wie de eigenaresse van dit kleinood is, terwijl alle pagina’s daar sappig over gaan. Maillot weet het zelf ook nog niet, maar wel dat dit speeltje in zebratenue toebehoort aan zijn toekomstige bruid. Op voorhand heeft hij er de hele tijd een jeukende zak van, wat ik wel drie keer moet lezen, omdat ik achter Maillot steeds Charlotte zie en die zak niet kan plaatsen. Wonderbaarlijk hoe Charlotte zich weet in te leven in de mannenzak. Wie Maillots toekomstige vrouw is, ligt nu nog verborgen in de komende pagina’s, bij elkaar drie centimeter dik. Dat de wonderlijke seksuele fantasiewereld van Charlotte daarin past, is op zich een wonder.

Het bericht De wonderlijke seksuele fantasie van Charlotte Mutsaers verscheen eerst op Anne Vellinga.

Koetsier Herfst Archieven - Anne Vellinga

De wonderlijke seksuele fantasie van Charlotte Mutsaers