Vandaag  was het eindelijk weer eens een wat warmere dag dan de dagen van voorheen die meer aan de late herfst deden denken dan aan hartje zomer. Dat betekende dat we de lage zitstoelen naar buiten konden zetten en met zitkussens opvullen zodat er een lekkere warme rugdekking gecreëerd werd. Daarbij nog een overkoepelend zonnescherm erboven uitgerold en  zo zag het er aardig vakantieachtig uit.
Toen dan tegen het middaguur de zon doorkwam  en het duidelijk warm  werd, de  boterhammetjes en  de koffie ter consumptie op het  bijzettafeltje stond, konden we ons eens wat rust gunnen na de  immer terugkerende ijver om de tuin bij te houden. Zittend in de toch best wel luie stoelen viel het ons op dat er nogal wat  dierlijke bedrijvigheid om ons heen plaatsvond. In dit geval betrof  het de mieren die zich meer roerden dan  eerst. Waren het  er eerst maar een paar die  bedrijvig heen en weer liepen, nu werden er kennelijk boodschappen naar het ondergrondse nest gestuurd dat het boven de  stenen wel leuker was dan eronder.
We keken dat eens aan en zagen dat tientallen  mieren de openingen tussen de stenen verlieten om erboven  nogal overbodig heen en weer te reppen tot we  zagen dat er tussen dat gekrioel ook  beestjes met vleugels zaten. ‘Wat gek’ dachten we, en keken nog eens naar dat verschijnsel en zagen dat het  eigenlijk gewoon mieren waren, maar dan  voorzien van heuse vleugeltjes! Ineens was onze belangstelling  groter geworden omdat we dat niet eerder hadden gezien.
 De gevleugelden deden wat labiel aan en  bewogen zich nogal traag ten opzichte van de  rondrennende andere mieren totdat  de mier die we volgden ineens de vleugeltjes bewoog en zomaar van de grond kwam. Even een kleine onderbreking, een rondje  boven de grond en daar steeg het kleine wonder zowaar op!
Intussen zagen we al meerdere vliegmieren tevoorschijn komen en sommigen moesten bijna voortgeduwd worden om de lucht in te gaan. Een daarvan klom nog op een grassprietje dat ondanks zijn lichte gewicht weer naar de grond doorboog. Een paar anderen deden erg lang over  de fase van uit het nest  komen naar wegvliegen, dat we nog  dachten dat ze geen startbewijs hadden gekregen om er vandoor te gaan. Maar even later, ja hoor daar ging hij of zij ook de lucht in.
In de lucht was het inmiddels ook druk geworden, want daar zagen we nogal wat vogels rondcirkelen en rare hapbewegingen in de lucht maken. Tja dat zal dan echt wel de rondgang in de natuur zijn. Teveel mieren is ook niet goed, dus wordt  een groot deel opgeofferd aan de vogels als eiwitrijkvoer. Degenen die  het wel redden naar een andere bestemming die zorgen daar volgend jaar weer voor.
Een tijdje later was er van deze vliegerij niets meer te zien. Alle overige mieren hadden zich weer teruggetrokken. Zo blijkt het dan eens te meer dat de natuur inventiever is dan we vaak denken  Energie gaat niet verloren maar wordt efficiënt verdeeld.

 http://www.blikopnieuws.nl/bericht/116322/Explosie_van_vliegende_mieren.html

Het bericht De bruidsvlucht van de mieren door Gerard Blom verscheen eerst op Anne Vellinga.