Droom

Anne — Tue, 19 Nov 2013 20:19:46 +0000

Soms droom ik in geen tijden en dat vind ik jammer. Vroeger droomde ik veel en vol avontuur. Sommige dromen staan me nog altijd helder voor de geest, zo intens waren ze.
Ga ik nu net even bijkomen van alles wat ik tegenwoordig overdag meemaak, krijg ik een droom, een wonderlijke droom. Geen nachtmerrie, maar wel over een paard.

DROOMPAARD

een blauw paard
onzichtbaar
voor het oog
snelt lichtvoetig
langs de hemelboog

het is een merrie
met mijn kind
dat ongebaard
wordt gedragen
door een paard

op ranke benen
door groen gras
dat er niet eerder was

ze glijden
langs de hemelboog
ras en gezwind
een edel paard
en mijn kind

als ik het herken
verdwijnt mijn kind
in hemelsblauwe pon
met haar paard
achter de horizon

Het bericht Droom verscheen eerst op Anne Vellinga.

Paard en essentie

Anne — Fri, 05 Oct 2012 07:19:40 +0000

Als je op de bodem zit, vol verdriet en niet weet hoe je van jezelf kunt houden, zoek dan een paard en leg contact. Ik wil niet dood, heb geen verdriet, zit propvol passie, maar ik sta wel in een blubberbak met een paard dat ik voor het eerst zie, een groot paard, meer dan manshoog. Buiten de bak staat Sijtje Jansen, mijn vriendin met passie voor paarden en mensen. Zij is paardencoach, ik proefkonijn. Wat ik niet zelf ervaren heb, geloof ik niet. Iedereen ziet tegenwoordig engelen, geesten, aura’s en chakra’s, behalve ik. Vandaar.
‘Ik gooi je in het diepe.’
Dat zei ze tien minuten geleden al bij de stal. Van de voorpret stond mijn blaas op knappen. Zo kan je geen paard ontmoeten. Geen hond. Geen mens. Je moet leeg zijn. Sijtje doet de staldeur open met een roestige sleutel en kijkt me aan met die blik, kenmerkend voor natuurmensen, jij weet niet wat zij zien dat jij niet ziet.
‘Kies er maar een, papiertje in de vuilnisbak.’
Het moet in een stal! Sijtje verdwijnt achter een groot paard. Ik sta voor een klemmende deur. Ik wil niet gelijk om hulp roepen. Ik ram tegen de deur en val met een smak door het gat in een dikke laag stro vol paardenpis. Als ik mijn portie erbij voeg, voel ik iets dat ik hartstochtelijk mis bij vlagen, mijn stinkend eigen wijze instinctieve natuur.
Buiten staat Sijtje met Melchior, haar koninklijk paard. Aan een touw leidt ze hem naar de paardenbak verderop. Het ontgaat mij volkomen hoe Melchior ineens zijn halster af heeft en ik naast hem in de bak sta, terwijl Sijtje erbuiten staat.
‘Probeer het paard jou te laten volgen.’
Nog dieper. Hoe krijg ik het paard achter me aan? Een onbekend paard dat totaal niet geinteresseerd is in onbekend mens. Hij eet gras. In de verste uithoek. Waarom heeft Sijtje hem niet eerst eten gegeven? Hoe krijg ik een hongerig paard zo gek dat hij mij liever heeft dan gras? Ik kom in beweging. Goed voorbeeld doet volgen. Daar loop ik dan kriskras door de blubber op mijn rooie laarzen. Het paard eet. Gras.
‘Maak het interessanter,’ spoort paardencoach proefkonijn aan.
Wrijf het er maar in. Daar stapvoets niet werkt, probeer ik achtereenvolgens galop, draf en steigeren. Het paard eet onverstoorbaar door in zijn uithoek. Hijgend blijf ik in de blubber steken. Het paard eet gras. Sijtje roept me.
‘Wat gebeurt er vanbinnen?’
‘Hij verteert zijn gras.’
‘Bij jou bedoel ik.’
‘Bij mij?’
‘Hoe voel je je?’
Ja, hoe voel je je in een kouwe blubberbak met een paard dat gras eet?
‘Zoiets als Don Quichot de la Mancha. Wat moet een hongerig paard met een dolende dwaas in de blubber waar hij achteraan moet sjokken.’
Sijtje scant me. Daar sta ik op mijn rooie laarzen, mijn petje, mijn jekkie en broekie. Ze glimlacht.
,,Hij reageert wel op je, Anne, hij eet gras.’’
Wrijf het er maar in. Melchior vindt gras interessanter dan mij. Daarom heet dat mannenblad natuurlijk ook Gras. Een man heeft liever Gras dan een vrouw die wat van hem wil.
‘Vind je jezelf wel belangrijk genoeg?’ Ik steiger. ‘Het is geen geen wedstrijd. Ik wil contact op gelijke voet, daarvoor ben ik gekomen. Niet om hem mijn belangrijkheid te demonstreren. Ik wil contact van hart tot hart met hem, van ziel tot ziel.’
Op dat moment heft Melchior zijn hoofd, draait zich om en komt naar me toe. Ik sta aan de grond gekleefd met kippenvel, konijnenoren, hondenogen en kattensnor. Het paard blijft pal voor me staan. Kijkt glanzend in mijn ogen. Mijn hart springt open. Hij heeft de roep van mijn ziel gehoord. Ik smelt en begin zachtjes te lopen. Het paard volgt me op de voet. Mijn hart bonst van geluk. Volgt hij me werkelijk? Ik maak een scherpe S-bocht, het paard volgt feilloos. Zonder teugel, zonder duwen, zonder trekken. Precies op dat moment komt de zon er ook nog bij. Onze schaduw loopt messcherp door de modder, een klein vrouwtje met een machtig paard. Tranen knallen uit mijn kop, tranen waarvan ik niet wist dat ze in me zaten. Ik loop bochten, cirkels en zigzaggende lijnen, Melchior als een brok immense liefde in mijn rug. We lopen tot we bij Sijtje terug zijn. Als ik haar aankijk, zie ik natte ogen.

http://www.paardenessentie.nl/

Sijtje en Melchior

Het bericht Paard en essentie verscheen eerst op Anne Vellinga.

paard en essentie Archieven - Anne Vellinga

Droom

Paard en essentie