Op een dag stond zij beneden aan de trap. Fier als een amazone. Gehuld in paarse cape en lila doorknoopjurk. Excentriek en geheimzinnig. Zij werd de nieuwe receptioniste en zat vrouwelijk en vriendelijk achter de balie en ik gleed als een kwajongen van de trapleuning. We werden hartsvriendinnen.

Zij woonde in een schuur naast een appelboomgaard, precies zoals ik het ook wou. Een oliekachel, een tafel en een zelfontworpen bedbank. Achter een schot was het studeerkamertje van haar interessante man. Al gauw was ik kind aan huis. We draaiden psychedelische muziek met het ludieke volkje dat rond de schuur in kippenboeten woonde.
Ik viel op die ene met zijn maffe humor. Zij zag in alle jongens het talent, dwars door de puistenkoppen, vette haren en o-benen.

Ze trakteerde altijd op verrukkelijke bruine boterhammen met pindakaas. Als we de plakkerige borden wegbrachten, riep ze:
,,Stapel maar op! Doodzonde om zo’n sfeertje weg te spoelen met de afwas.”
De stapels reikten tot het plafond in haar knalgele keukentje.

Ze gaf mij haar lila jurk.
,,Ik heb hem niet meer nodig.”
Ik voelde me voor het eerst vrouw. Ze keek me aan met haar fascinerende reebruine ogen en glimlachte breed en tevreden.

Toen ik mijn eerste bikini wilde, ging zij natuurlijk mee. Ze koerste regelrecht naar de badpakrekken en weerde een opdringerige verkoopster met zelfbewuste blik af. Resoluut greep ze een afschuwelijk badpak met cups en baleinen.
,,Doe eens aan.”
Ik durfde zo het pashok niet uit, dus kwam Rhae er in.
Ze zei niet: ,,Je hebt een figuur als een emmer.” Nee.
Ze lachte. ,,Wat een gruwelijk badpak! Wacht maar even!”
Ze kwam terug met een chocoladebruine satijnen bikini. Hij zat als gegoten op alle knelpunten.

We waren allebei verslaafd aan buiten, aan weer en wind, aan bomen en aan dieren. Uren liepen we in de regen met Tisco, haar dalmatiër en zochten we Johanna, een Belgische knol op in de wei. Druipend en stralend kwamen we dan terug.

Ik dacht dat Rhae en ik tot onze dood onafscheidelijk waren, maar er gebeurde van alles en we raakten elkaar kwijt.

Plots verschijnt ze in mijn dromen. Ze wuift tussen de appelbomen.
,,Anne.”
Huilend word ik wakker. Ik mis haar.
Ik vind haar.
Op internet.

Ze woonde in de Bijlmer en had er een kledingwinkeltje, No Budget. Wie geen geld had, gaf ze alles cadeau. Ze wandelde ‘s ochtends in de regen met haar nieuwe hond Gida, regelrecht in de armen van een moordenaar. Hij heeft haar schedel ingeslagen en haar doodgestoken. Om helemaal niets vermoordde hij Rhae, mijn vriendin, rasecht en rank als een ree.

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

NB: een lezer attendeerde mij op een artikel met filmpje over Rhae van 16 augustus jl., ik zag het met tranen in mijn hart:
https://www.rtvnh.nl/nieuws/190822/geliefde-rhea-ann-bruut-vermoord-in-de-bijlmer-dader-nog-steeds-niet-ontmaskerd

Vandaag attendeert een andere lezer me op een uitzending van Hart van Nederland van 1 oktober jl., Rhae leeft voort in vele harten:
http://www.hartvannederland.nl/top-nieuws/2016/oude-moord-nog-steeds-niet-opgelost/

Mede door de serie blogs over mijn vriendin is er hernieuwde interesse in haar coldcase:
https://www.coldcasezaken.nl/rhea-ann-mattice

Als je meer wilt lezen over Rhae ga dan naar search rechtsboven en type:
seks – voorspel (1)

Het bericht Seks – droomoord 10 verscheen eerst op Anne Vellinga.