Dankzij hem leer ik voortdurend bij.
,,Tante Anne, je drukt de gasknop twintig seconden in, vijf seconden is genoeg.”
Dat haalt hij niet uit de gebruiksaanwijzing, dat ziet hij bij de eerste kop chocolademelk terwijl ik die knop al tien jaar bedien.
Hetzelfde met de oven, de stofzuiger en de wasmachine. Het is ongelooflijk wat daar voor handigheidjes zijn ingebouwd. Na een paar uur loopt mijn huishouden op rolletjes dankzij mijn kakelverse huishoudcoach.

,,Juf zal wel blij met je zijn!”
Hij schudt mistroostig zijn hoofd.
,,Juf zet mij te kakken.”
,,Te wat?”
,,Ik heb de weektaken altijd als eerste af en dan moet ik klusjes doen, maar dan kukelt de prullenbak om en vervolgens valt de bezem met een bonk op de grond en de gladde gieter glipt uit mijn handen en dan zet zij me te kakken voor de hele klas en pesten de kinderen me.”
Het drama van het begaafde kind.

,,Vorige week moesten we een werkstuk maken en dat had ik zo af en toen ging ik andere dingen doen. Juf was kwaad dat ik de klas stoorde en toen moest mama bij juf komen dat ik zo niet op school kan blijven.”
De omgekeerde wereld.
,,Mama steigerde.”
,,Dat snap ik.”
,,Juf zei dat ik ADHD-PDDNOS heb.”
,,De wat?”
Hij grijnst van oor tot oor.
,,Dat zei mama ook en ze zei erbij dat ik met die letters wel keigoede werkstukken maak. Toen zei juf dat ik een dubbeldik werkstuk moet maken. Daar werk ik aan.” Hij klinkt ineens als een promovendus. ,,Het wordt heeeeeeeeeeeel dik.”
,,Heel goed. Waar gaat het over?”
,,Over stront en schijt en kak!” Het vliegt eruit als slappe poep. ,,Elk dier heeft andere poep, bijvoorbeeld hondendrollen, kippenstront, konijnenkeutels, paardenvijgen en koeienvlaaien.”
Het is zonneklaar dat hij juf een poepie zal laten ruiken.

Het bericht ADHD-PDDNOS verscheen eerst op Anne Vellinga.

Boven de toegangsdeur van het gebouw prijkt een iel bord, wit als de meeuwen, letters zwart als de grond, ‘De Regenboog’ staat er geschreven. Een onverwachte naam, wellicht het resultaat van een prijsvraag. Geen van de andere deelnemers dacht hieraan. Boven de naam van deze school, zoveel is inmiddels zonneklaar, hangt een boogje in rood-geel-blauw, de Mondriaan versie van de regenboog. Strak geschilderd boven de letters, door dezelfde vaste hand, geen tractor die de aandacht af kon leiden, geen kind krijgt deze hand uit evenwicht.

De naam verleidt het oog. Langs de witte raamkozijnen loopt een blauw randje, eronder prijken narcissen, tintelvers uitgebarsten,  in het felste geel. Ook het rood is rijkelijk aanwezig, niet alleen de fietsen, ook van schommel en klimrek knalt het rood af.

De schooldeur zwaait open. Kinderen van 8 jaar stormen schijnbaar ongeordend het plein op, zon en wind in, op naar de lente! Ze rennen naar de fietsen, pakken feilloos een er tussenuit. De een na de ander stapt op de fiets, kriskras gaat het, zonder een keer te botsen – alsof dit dagelijks getraind wordt in dit oord van rust.

De schoolkinderen zijn opvallend blond en blauw. Het moment dat de kleurcode gekraakt is, rood voor actie, geel voor decoratie, blauw voor school, komt juf door de deur. Verwacht hier geen vrouw in regenboogtenue, ze is een slanke dame in strakke broek en trui,  een volledig zwart ensemble, zelfs haar schouder lange haar is zwart, maar in haar hand prijkt een vuurrode gieter. Kordaat stapt ze op de felgele trompetnarcissen af. Nooit zag je narcissen en gieter beter kleuren.

En dan gebeurt het.
Hersens kraken, ravijnen splijten open, ziedaar mijn vader in Zwitserland, het fototoestel op de borst.
Ruim voor vertrek bestudeerde hij de Kodak kleurengids van A tot Z en schafte zich de garantie voor geslaagde kleurendia’s spoorslags aan. De kleurenattributen gingen als eerste in onze Lelijke Eend, die te klein zou kunnen blijken als zij als sluitstuk ingepast moesten worden.
We keken naar de eeuwige sneeuw, de gletsjers, de groene Rijn, blauwe meertjes en boeren op een groene tractor met de voorpret van onze eerste dia-avond. Mijn broertje en ik sleepten de hele vakantie het aan ons toevertrouwde kleurattribuut achter papa aan en als geoliede robotarmen plaatsten wij deze op de juiste positie voor elk tafereel.
Eindelijk waren we thuis, eindelijk waren de dia’s ontwikkeld en ingeraamd, stond de projector op de strijkplank, papa aan de knop, wij op de stoel, het scherm aan een haak aan de gordijnrail. Licht uit, projector aan, en daar verscheen de pret. Op elke dia staan ze pront op de voorgrond, de rode emmer en de gele emmer, met in de verte blauwe bergen, blauwe luchten en blauwe kinderen.

Met dank aan Ron Vonk voor de research.

Het bericht Rood geel blauw verscheen eerst op Anne Vellinga.

Broek begint.
‘Ik heb toch zo’n hekel aan die multiple choice vragen. Als je alles leest, zit overal wat in.’
Man rept niet over multiple choice, maar over werkstukken die knalrood worden als ze door het plagiaatprogramma gaan, waarbij ik zucht van bewondering voor de software en hij zucht onder het juk van jatwerk.
Rokje houdt er andere gedachten op na.
‘Je moet de vraag lezen en dan eerst zelf een antwoord formuleren. dan zie je gelijk wat zeker afvalt.’
Dit doet denken aan het het plagiaatprogram.
Broek reageert als broekie.
‘Maar dan moet je wel alles weten…’
Als 1 schaap over de dam is, volgen er meer, na 1 pijnpunt ziet Broek de volgende.

‘Ik wil mijn buik weg voor de zomer, maar dat lukt niet.’
Rok kijkt naar broek. Inderdaad puilt buik over broekrand. Broekie is niet in te tomen.
‘Ik ben al bijna een jaar bezig. Nog een geluk dat de lente zo laat is, dan komt de zomer hopelijk ook laat.’
‘Hoe doe jij dat?’
‘Ik eet de hele week bijna niks. Maar dan heb ik de volgende week zo’n honger, dat ik weer begin en niet meer stoppen kan. Ik kom alleen maar bij.’
Rokje knikt.

‘Ik denk er de hele week om, maar bij mij is het weekend funest. Dat begint op vrijdag. Dan ga ik naar de kroeg en dan vragen ze wat ik wil drinken.’
Multile choice ligt overal op de loer.
‘Ik Baileys, tot ik het etiket las. Het zit vol room. Drie glazen en je hebt je weekrantsoen erbij. Een glas heeft meer calorieen dan brood met beleg. Wat moet je dan kiezen. Rose is niet te drinken en het zit ook nog vol suiker en calorieen. Bier is puur brood, maar dan nat. Rode wijn is nog het beste, maar dat is veel te zwaar. Witte wijn is lichter, maar mierenzoet.’

Broekie kan ervan meepraten.
‘Mijn moeder gaf me laatst een glaasje Franse wijn. Ze zei dat het heel licht was. Ik was meteen onder tafel. Hoofdpijn dat ik ervan kreeg!’
Rokje knikt.
‘Rode wijn is goed voor hoofdpijn. Maar wat moet je dan?’
De multiple choice nadert de moeilijkheidsgraad van school’

‘Vorige week viel er een meisje in de gang. Het zag er niet uit, ze had stuiptrekkingen. Iedereen er omheen, maar niemand deed iets. Zo stom!’
Rokje heeft het incident gemist en zoekt naarstig de multiple choice in deze situatie.
‘Wat kun je doen?’
‘EHBO toepassen of hulp halen natuurlijk. Of je weet wat je moet doen en je doet het, of je weet het niet en dan loop je door. Je gaat niet staan kijken als je niet weet wat je moet doen.’
‘Ik dacht dat jij multiple choice zo moeilijk vond.’ 
Adrem Rokje.

De trein stopt in Heerhugowaard. De meisjes stappen uit met hun staartjes hippend op het hoofd.
Een ding is duidelijk, ze zitten niet op de school van Man. Maar op welke school dan?

Het bericht Multiple choice verscheen eerst op Anne Vellinga.