Wat te doen met een schrijfwedstrijd?

Anne — Fri, 12 Feb 2016 08:56:36 +0000

Ik heb niks met wedstrijden, terwijl ik het met de paplepel binnen kreeg. Mijn moeder stond om drie uur in de nacht op om Cassius Clay te zien boksen en Kees kijkt tot diep in de nacht naar voetballen, schaatsen, fietsen, desnoods darten. Het gaat om de winnaar. Mijn moeder vond het fantastisch hoe een wedstrijd het uiterste haalt uit een mens. Haar hele lijf deed mee, elke spier spande en haar gezichtsuitdrukking was of ze elk moment een klap kon afweren. Bij Kees is het net even anders, die kijkt naar de tactiek, het inzicht van de speler, het samenspel. Hij denkt keihard mee wat de voetballer denkt, doet, niet doet en hoe stom de scheidsrechter dit beoordeelt.

Bij een wedstrijd hoort strijd, bij strijd heb je winnaars en verliezers en ik wil geen van tweeën. Ik vind het niks dat Nederland een vliegtuig naar Syrië stuurt. Van mij kan de wapenmaffia de pot op. Laat mij maar knutselen en schrijven en een beetje zorgen voor de poezen en de gasten en de tuin en voor Kees natuurlijk.

Zit ik lekker te schrijven over onze belevenissen in Duitsland, krijg ik van alle omringende kanten te horen dat de Boekenweek eraan komt met een Schrijfwedstrijd over Duitsland en dat ik mee moet doen. Mijn verweer wordt: ‘een wedstrijd is niks voor mij’. Met een schok besef ik dat ik ‘in the box’ van mijn eigen mantra zit. Oké ik doe mee. Ik krijg acuut een writersblock.
Want.

Wat schrijf je voor een wedstrijd? Dat is ineens een Ding.
Kijk, als het voor jullie is, stroom ik over:

ons Duitse huisje in wintertooi

ons huisje in zomertooi

‘ons’ pad in de herfst

‘ons’ pad in de winter

het oprichten van de Meiboom op ‘onze’ berg

er moeten bomen weg uit ons bos…

het zoeken naar het kapotte riool in ‘onze tuin’ tot diep in de nacht

Kees maakt een trap

begroeting van het nieuwe jaar in ‘ons’ dorp

‘onze’ vos

‘onze’ eekhoorn

de matras rotsen wat verderop in het Fichtelgebergte

de bron van de (witte) Main in het Fichtelgebergte

Ter inspiratie krijgen we: Bier, Bratwurst, Goethe, Bach, oorlog, voetballen en ‘es dauert eine Zigarette was ich noch zu sagen hätte’, ofwel, het moet in hooguit 500 woorden. Dan is die sigaret wel op.

Het zegt mij helemaal niks. Starend naar plafond, muur, sloot en lucht wens ik mezelf in het Fichtelgebergte waar niets hoeft, het stille, geheimzinnige dat me vanaf het begin pakte. Ik kan er wel een boek over schrijven. Dat is de bedoeling niet.

Ik begin bij het begin. Hoe het Fichtelgebergte voor mij ging leven.
Het lopen, de onverwachte ontmoetingen en het ‘Babybier’.
Dat wort mijn bijdrage.

Je kunt alle 6000 bijdragen lezen bij Nederland Schrijft. Je kunt daar ook je recensie en sterren kwijt.

Hier de link naar ‘Babybier’:

https://www.nederland-schrijft.nl/verhaal/?story_id=6964

Het bericht Wat te doen met een schrijfwedstrijd? verscheen eerst op Anne Vellinga.

schrijfwedstrijd Archieven - Anne Vellinga

Wat te doen met een schrijfwedstrijd?