Reacties op: Mijn moeder https://annevellinga.nl/2013/10/08/mijn-moeder-2/ Auteur en mozaïekkunstenaar Thu, 10 Oct 2013 14:36:15 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.2.7 Door: Henry Weesie https://annevellinga.nl/2013/10/08/mijn-moeder-2/#comment-6362 Thu, 10 Oct 2013 14:36:15 +0000 http://annevellinga.nl/?p=9324#comment-6362 Proficiat aan je moeder! Zoveel leven, zoveel weten, het is een voorrecht!

]]> Door: Anne https://annevellinga.nl/2013/10/08/mijn-moeder-2/#comment-6361 Thu, 10 Oct 2013 13:30:23 +0000 http://annevellinga.nl/?p=9324#comment-6361 In antwoord op Marije Hendrikx.

Prachtig. Marije.

]]> Door: Marije Hendrikx https://annevellinga.nl/2013/10/08/mijn-moeder-2/#comment-6360 Thu, 10 Oct 2013 08:59:53 +0000 http://annevellinga.nl/?p=9324#comment-6360 Alweer zo dierbaar en herkenbaar .
Wanneer je 180 gr. omgedraaid wordt,met het zicht op wonderen, blijkt je wereld , die beperkt leek, zoveel groter, rijker en liefdevoller .

]]> Door: Anne https://annevellinga.nl/2013/10/08/mijn-moeder-2/#comment-6359 Thu, 10 Oct 2013 06:34:44 +0000 http://annevellinga.nl/?p=9324#comment-6359 Dat gaat diep, Henry. Je raakt me.
‘vertel het rond’… zo mooi…
Dank dat je dit met ons wilt delen…

]]> Door: Henry Weesie https://annevellinga.nl/2013/10/08/mijn-moeder-2/#comment-6358 Wed, 09 Oct 2013 20:53:19 +0000 http://annevellinga.nl/?p=9324#comment-6358 Als ik duizend jaar kon worden, deed ik het. Of nog langer, dan ging ik ervoor. Vorig jaar werden mijn vrouw en ik geconfronteerd met haar borstkanker. Operatie, chemo’s, bestralingen… Nu een jaar later vind er weer stap voor stap herstel plaats. Het fragiele karakter van het leven was confronterend, we hadden God verbijsterd in Diens ogen gekeken: Ons leven eindig? Een zachte dood? God, wat zal ik vechten om het leven te behouden.

Spaar me je bloemen,
waag het niet in rouw,
mijn naam te noemen,
alsof men mij vergeten zou…

Ik zal nooit gaan
ik zal nimmer sterven
voor hen, in hun waan,
mijn nagedachtenis te erven.

Nee, spaar me je rouw,
spaar me je bloemen,
wanneer ik des doods zwijgen zou,
en ’t leven niet langer lijk te roemen.

Wees verzekerd, edoch:
In Gods verbond;
ik ben er nog,
ik waar nog rond.

Vertel het rond
ik kwam terug
op de grond
met beide voeten
en rechte rug.
Vertel het rond:
Ik kom terug!
Ik zal nooit gaan
nimmer sterven
en in Gods naam
voor eeuwig
hier in leven
zwerven!

]]> Door: Anne https://annevellinga.nl/2013/10/08/mijn-moeder-2/#comment-6357 Wed, 09 Oct 2013 17:43:53 +0000 http://annevellinga.nl/?p=9324#comment-6357 ik kan alleen maar buigen en danken xxx

]]> Door: Dani https://annevellinga.nl/2013/10/08/mijn-moeder-2/#comment-6356 Wed, 09 Oct 2013 16:25:13 +0000 http://annevellinga.nl/?p=9324#comment-6356 Bijzonder!

]]> Door: minke nas https://annevellinga.nl/2013/10/08/mijn-moeder-2/#comment-6355 Wed, 09 Oct 2013 15:35:06 +0000 http://annevellinga.nl/?p=9324#comment-6355 Lieve Anne, de navelstreng werd doorgeknipt na je geboorte, de stoffelijke dan, maar de verbinding blijft hopelijk ook na de onvermijdelijke dood, de stoffelijke dood, ik heb niet zo’n verbinding dus ik weet niet of het bestaat maar ik hoop het voor jou! dikke zachte liefs voor jou en Aal xx

]]> Door: Marjolein https://annevellinga.nl/2013/10/08/mijn-moeder-2/#comment-6354 Wed, 09 Oct 2013 14:21:34 +0000 http://annevellinga.nl/?p=9324#comment-6354 Om helemaal stil van te worden, Anne …

Jouw moeder heeft jou be-zield. Wat een groot geschenk, maar wat een nog groter geschenk voor ons dat jij dat kunt doorgeven, dat jij kunt beschrijven hoe zij jou bezielde …

Dank je wel, Anne, voor je prachtige woorden. Mijn ziel laaft zich er aan.
x

]]> Door: dimph https://annevellinga.nl/2013/10/08/mijn-moeder-2/#comment-6353 Wed, 09 Oct 2013 10:41:45 +0000 http://annevellinga.nl/?p=9324#comment-6353 Anne…….zo intens geroerd, zo herkenbaar jouw verhaal,
Jouw “niet bestaande engel” bestaat echt, in de persoon van je moeder.
Toen mijn moeder overleden was heb ik dat intens ervaren, soms voel ik haar hand zachtjes in mijn nek, leidt ze me de kant op die ik wil maar niet durf.

En jij…..schrijft of alles wat je doet heel gewoon is…..zo heb ik het ook altijd ervaren………later merk je dat wat je mag doen heel bijzonder is…..hoeveel energie het soms ook van je vraagt.

xxx

]]>