Reacties op: Het meisje dat van lezen hield – Alleen op de wereld (5)

Door: Anne

Anne — Mon, 30 Mar 2015 16:02:59 +0000

In antwoord op dimph.

Klopt Dimph, de verpakking deed er voor mijn vader niet toe, en dat geldt op alle gebieden. De tweede keer dat hij me een cadeau gaf, was een mont blanc balpen. Ik was jarig en in het voorbijgaan gooide hij die pen over tafel, met een knipoog…
Jij raakt mij ook, je verlangen en het missen… dankjewel voor je openhartigheid.
liefs x

Door: Anne

Anne — Mon, 30 Mar 2015 15:59:56 +0000

In antwoord op athy van meerkerk.

Ha Athy, ik wist niet dat er ooit een tv serie van was! Misschien maar goed dt ik die niet gezien heb…. Fijn dat je me blijft lezen en altijd weer inspiratief!

Door: dimph

dimph — Mon, 30 Mar 2015 14:55:58 +0000

Anne bijzonder’n cadeau van je vader zonder papier daar ging het niet om dat deed er niet toe.
Voor mij je laatste zin’t gevoel van saamhorigheid zo raak, zo verlangend naar.dit raakt me.

Door: athy van meerkerk

athy van meerkerk — Mon, 30 Mar 2015 14:10:34 +0000

Hoera ik ben weer bij gelezen. Alleen op de wereld, Zelf gelezen en met mijn kindertjes naar de t.v.serie gekeken.

Door: Anne

Anne — Mon, 30 Mar 2015 14:09:26 +0000

In antwoord op Annet.

jij ook Annet…. en ook van je vader gekregen…

Door: Annet

Annet — Mon, 30 Mar 2015 11:59:54 +0000

Het eerste boek waarom ik huilde….
Gekregen van mijn vader…..

Door: Anne

Anne — Mon, 30 Mar 2015 08:39:33 +0000

In antwoord op Ellie Schmitz.

goed gevoeld Ellie… x

Door: Ellie Schmitz

Ellie Schmitz — Mon, 30 Mar 2015 08:27:33 +0000

Wat weer een heerlijk vervolg Anne, mooi geschreven! Hoe ontroerend, het eerste cadeau van je vader en wát voor een! Hoe je jezelf helemaal kunt verliezen in een boek…hoe je door lezen mede gevormd wordt en ontwikkeld raakt…..nu nog…maar wat mij erg raakte was ‘een onvergetelijke tijd van saamhorigheid’…

Door: Anne

Anne — Mon, 30 Mar 2015 08:05:30 +0000

In antwoord op Marije Hendrikx.

Pinokkio…. ja! Wat kan de liefde voor een boek, een held, diep gaan. Zo mooi dat je hem onder je matras verborg, zo kon je met hem slapen – wat voelt dat innig en dierbaar en ook onvergetelijk heerlijk…

Door: Marije Hendrikx

Marije Hendrikx — Mon, 30 Mar 2015 07:29:16 +0000

Prachtig verhaal Anne en weer heel herkenbaar.

Het eerste boek dat mijn vriendje werd, was Pinokkio, geleend uit de bib.
Ik las het elke dag en verdwaalde in zijn wereld.
Er stonden prachtige tekeningen in het boek. Terug brengen kon ik het niet. Ik heb het minstens een jaar lang verborgen gehouden onder mijn matras, waar ik het ‘s avonds weer tevoorschijn haalde , om ermee samen te zijn.