wie weet kom ik er nog eens aan toe Peter; als voorproefje één dingetje dat meer om het lijf had dan je zou denken: je handtekening met bloed zetten, je eigen bloed.

Nog veel te vertellen dan Anne… Vooral die geheime club intrigeert me..

Fijn dat je ze met zoveel animo komt lezen, Mies.

Ha Mieke! Wat leuk dat jij de weg terug eruit haalt, dat was een geweldige start van onze reis, waarop wel een kater moest volgen, in zekere zin, maar laat ik niet vooruit lopen op de dingen die nog achter de horizon rusten.
En de sangria komt hoor!

Dat is nog eens mooi gezegd, Anne, het toenemen van het aantal avonturen in je schatkist, ik zie het ineens voor me – en als een ander er van kan meegenieten, komt ook dat de schatkist in, dankjewel!

Nou Peter, dat kun je nou wel zeggen, maar in Tiel was (is?) toch ook heel wat avontuur te beleven, breek me de bek niet los; je zou nog raar opkijken wat ik daar allemaal heb meegemaakt vanaf de eerste dag dat ik er kwam te wonen en de mensen hoorde ‘schrèkken, zo van ‘wa’ zesde gij!’ in plaats van het zangerige ‘Annekeeeeeeej’ wat ik in mijn geboorteplaats Westkapelle gewend was. En dan heb ik het nog niet over de rector, Verdugt, de States, de kelder, de geheime club…. joh!

Ha Ellie! Ja joh, tot mijn geluk ben ik nieuwsgierig geboren en dat heeft me al veel avonturen gebracht en nog steeds. Fijn dat jij ervan kunt genieten!
Mijn sangria verschilt nogal van de echte. De mijne zal ik de volgende keer alvast geven, de echte ko zomaar wat langer duren, want er schiet me steeds meer te binnen en het verdiept zich als ik begin te schrijven, dan rolt het eruit en beleef ik het weer.

Ha Wilma, ja, je baas wil ook wat, maar zo creatief zijn is echt geluk, schilderen, zingen en piano spelen, het swingt bij jou! En beeldend ben je ook, ik zie je afhaken bij het weven, al dan niet met haaknaald ?
Mijn sangria-methode zal ik de volgende keer erbij zetten, de echte sangria kon nog wel eens wat meer aanloop krijgen.