Wat je verder nodig hebt: handen die vies mogen worden, een beetje fantasie en heel veel zin, verder lijm, verf, kwasten, vingers, tijdschriften, lint en band en kant, gekleurde servetjes, stempels, sjablonen en en en….

Leg van alles klaar op je knutseltafel, dan kan je feest beginnen.

Als warming-up begin je met het halveren van je boek. Je haal de helft van de pagina’s eruit opdat het niet uitpuilt als je er van alles in gaat plakken, en zo heb je meteen alweer plaatjes en teksten om fragmenten van te gebruiken.

De zwarte vlek in de mand is Lukkie, mijn kat; hij vindt het het heel gezellig op mijn knutseltafel en dat vind ik ook!

Als je boek gehalveerd is, halveer je het aantal pagina’s nog een keer door telkens twee pagina’s aan elkaar vast te plakken. Je hebt dan lekker stevige pagina’s die tegen een stootje kunnen en almaar dikker worden van alles wat je er nog op vastmaakt met lijm, nietjes of draad.

Eenmaal aan elkaar vast, druk je de lijm vanuit het midden naar de randen met een roller, paletmes of creditkaart.

Nu wordt het echt spannend: je gaat met gesso over de bestaande tekst en afbeelding.

Je kunt interessante stukjes vrij laten en daar later iets mee doen.

De pagina’s gaan hier en daar bobbelen als je erop gaat schilderen, dat hoort erbij en geeft reliëf. Voel maar!

Het wit staart mij erg wit aan, dus besmeer ik de linkerpagina in grove streken met zwarte acrylverf, gewoon van de action of het merk Amsterdam, dat is wat duurder maar zuiniger in gebruik.

Als je zover bent, borrelt je fantasie alle kanten op en ga je los met verf en plaatjes!

Als je deze pagina vergelijkt met het eerste plaatje, zie je hoe het plantenboek verdwenen is en toch voor inspiratie gezorgd heeft.
Rechts zie je het bolboompje terug!

Om er een echt persoonlijk ARTboek van te maken, zet je er tot slot een tekst bij.

Zo, de eerste pagina is klaar, op naar de volgende.

Veel inspiratie en plezier met je eigen kunstdagboek!

NB: Gesso is een krijtachtige primer die je overal op kunst smeren, waarna je er overheen kunt verven/plakken, ideaal dus voor je Art Journal. Op veler verzoek een link naar een goede en betaalbare gesso:

https://www.dekwast.nl/artikel/gesso-1000-ml?bron=shopping_NL&gclid=CIGf2qnX180CFQeVGwodJk8Jow

Het bericht Hoe maak je een Art Journal? verscheen eerst op Anne Vellinga.

De volgende deur leidt naar een gang vol rariteiten: pannen zonder deksel en deksels zonder pan, uitheemse snuisterijen, asbakken en fotolijstjes met opa er nog in. Op een lei staat dat alles mee mag voor een vrijwillige bijdrage. Helaas nergens een boek. Halverwege de gang is een deur die voert naar een keukentje en een volgende deur. Nu kom ik terecht bij twee vrouwen in ernstig gesprek. Met rollende Rrrr zeg ik dat ik geen broek zoek maar een boek. Ik moet terug naar de gang en deuren door tot ik in een donker hol beland.
Hier schiet me het naastgelegen kamp te binnen. Wat spoken ze hier uit? Een TL floept uit zichzelf aan. Ik zie mijn spiegelbeeld in een vitrine waar ik doorheen geknald was als ik geen kat in een vreemd pakhuis was geweest. Vaag ruik ik iets bekends. Zo rook het bij ons thuis als mijn vader een lading boeken uit het Oostblok kreeg.
Ik volg het geurspoor naar het volgende zwarte gat.

Weer springt een TL lamp aan. Ik sta nu voor de kast der kasten: een boekenkast! Tussen de uitgezakte boeken valt een glimmend kaft op. Het boek is ingenaaid, niet te zwaar, niet te dik en heeft vierkante pagina’s. De ideale start voor mijn eerste ART journal.

Blindelings vind ik de weg terug naar de entreedames. Voor 1,50 is het boek van mij. De vreugde van de vondst brengt mijn fantasie op hol. Ik zie de dames breedschoots op de bok van een woonwagen de piepers jassen, poes op schoot en een ketel dampende soep op het kampvuur. Enthousiast neem ik afscheid.
‘Wat goed dat jullie hier een Kampwinkel zijn gestart.’
De dames kijken of ze doof zijn, wat verklaart waarom ze me naar de broeken stuurden.
‘Dit is tegenwoordig van de Stichting Interkerk. Beneden doen we de hulpverlening en de kringloop en boven de crisis-opvang. Wij heten het KeerNpunt vanwege de straatnaam en dat komt omdat de Kennemers hier in de middeleeuwen verslagen zijn en hier moesten keren en wij zitten nu ook weer met een vijand die gekeerd moet worden: de verdeeldheid onder de christenen. Vandaar het KeerNpunt.’

Hèt moment te keren, ik heb de deurknop al in de hand.
‘Bent u tevreden met uw bezoek?’
Ik roem het boek, waarop de dames het willen zien.
‘Een hondenboek! Misschien staat onze hond er wel in!’
Die honden waren de liefste en de mooiste en zijn respectievelijk vijftien en dertien jaar dood.
Ze staan in het boek. De aanblik van het lieve snuitje van de kale roept een zee aan emoties los, verwijzend naar de bron van liefdadigheid.

Het hondenleven wordt op tafel gelegd naast dat van de gebrekkige zoon die ook nog eens allergisch voor hondenhaar was. Vandaar de kale hond. Daarbij had deze hond de bek altijd dicht, want honden stinken uit de bek. Waarop de andere dame protesteert en haar beagle ophemelt.
‘Die vind ik niks, die hebben de bek altijd open.’
Dat is niet waar. Wel waar. Niet. Wel.
Ik wil niet de oorzaak zijn van interkerkelijke twist en haal het boek erbij.

‘Zie je nou dat ze de bek altijd open hebben!’
‘Dat komt van het rennen en dat kan die kale hond niet.’
Ter verzoening en troost wil ik de foto’s eruit scheuren, want de helft van de pagina’s moet er toch aan geloven.
‘NEE, niet doen! Echt niet doen hoor.’
De dames zijn acuut eensluidend en ik mag de deur niet uit voor ik het beloofd heb.

Het bericht ART Journal – KeerNpunt (2) verscheen eerst op Anne Vellinga.

Tussen deze twee fasen ben je lekker bezig en daar houden wij van. In je Art boek ga je aan de gang met verf, foto’s, recepten, knopen, veren, kant, sjablonen, linten, inkt, lijm, stempels, glasverf en nog veel meer. Letters mogen ook, hele zinnen. Kijk maar!

Je snapt dat een gewoon boek na één experiment met knopen en leer al begint uit te puilen en na drie keer knapt het uit zijn voegen. Dat moet niet. Vandaar dat minstens de helft van de pagina’s eruit moet. Dat vraagt iets van een boek. Het mag niet uit elkaar gaan vallen.
Vind maar eens zo’n boek. Ergens.

Mijn vriendin gaat in Alkmaar zoeken en stuurt na een ochtend haar vondst: een sprookjesboek. Nu ik nog. Het is ijzig koud en ik ben herstellende van bronchitis. Vier kilometer op de fiets naar Noppes red ik niet. In nood ga je buiten de box. Dat is het leuke van nood. Niet ver van mijn huis is een hele rare aggenebbes winkel waar ik nog nooit geweest ben. ‘In de box’ ziet dat zaakje er niet uitnodigend uit: grauwe troep schots en scheef voor de ramen en voor fietsers amper te bereiken vanwege de omringende weg waar geen fietsers mogen komen. Auto’s staan er altijd kriskras op het stoepje.
De mare gaat dat het een zaakje is dat gerund word door ‘kampers’ van ‘het kamp’ ernaast. Nu ik eenmaal mijn zinnen erop heb gezet, snap ik niet dat ik niet eerder naar zo’n plek vol verhalen gegaan ben. Als ergens dikke, stevige, ingenaaide boeken zijn, is het daar en het maakt niet uit waar ze over gaan, voor mijn part over het repareren van campers. Dat is pas het begin, uiteindelijk wordt het een droom, ik zie het al voor me, zoiets als dat hieronder…

Het bericht ART Journaling – Out of the box (1) verscheen eerst op Anne Vellinga.