heelbeeld Archieven - Anne Vellinga

Inspiratie met inkt

Anne — Fri, 13 Dec 2013 20:57:15 +0000

Er zijn momenten dat je even wat anders moet doen, wilt doen, zou willen doen. Maar wat? In dat geval is inkt het aangewezen medium, het is vloeibaar, het is kleurig, het is gewillig, het vlekt en loopt uit en doet wat het wil. Je kunt er werkelijk alle kanten mee op, en dat gaat nog vanzelf ook. Ideaal als je niets kunt. Niets weet.
Dan ga je een workshop doen bij Karen van Deuren van Heelbeeld.

Neem een vel papier. Dit kan goedkoop onbedrukt krantenpapier zijn, maar ook stevig aquarelpapier.
Je houdt het droog of je maakt het nat.
Neem wat flesjes met gekleurde ecoline van Talens bijvoorbeeld. Met drie kleurtjes kom je al een heel eind: magenta rood, cadmiumgeel en Pruisisch blauw. Hiermee krijg je mooie mengkleuren, want alles gaat door elkaar lopen! Eventueel wit om op te lichten, zwart om donkerder te maken. Kwast kan, hoeft niet.

Ik ben van het gieten en druppen, blazen en bewegen. Ik houd ervan om de inkt uit het potje te laten druppen op het papier en te kijken naar de wolkachtige vormen die ontstaan. Volgende kleur erop of ernaast. Blazen, papier bewegen en kijken wat er gebeurt.
Natuurlijk kun je ook met de kwast aan de gang. Vlekken en strepen en vlakken, het maakt niet uit.
Spelenderwijs vul je je papier. Je laat het drogen aan de lucht en als je geen geduld hebt, blaas je je werk droog met de warme fohn. Hierbij gaan druppels uitlopen, niets blijft wat het was. Helaas heb ik hier geen foto’s van, dus zal ik even een randje laten zien dat ik niet bewerkt heb, want het bewerken komt daarna.

vlekken

Nu komt het volgende plezier: wegdromen in het kleurenspel, zoals je als kind naar de wolken kijkt en er dan kastelen en reuzen en gezichten en paarden in ziet.
Zie je eenmaal een vorm opduiken in het kleurenspel, dan versterk je dat met een dunne viltstift. Mijn vel was zo vol wolken dat ik begonnen ben met een hele dikke viltstift kaders af te bakenen, alsof je door een vergrootglas kijkt. Binnen die kaders ben ik met de dunne stift aan de gang gegaan.

Verder kijken en je ziet steeds meer.
Tot slot kun je met kleurpotlood of verf of stift wat bijkleuren.

bloementuin

boswezen

Volgende stap kan zijn dat je er de mooiste stukjes uitknipt en die op een kaart plakt, dan ben je gelijk klaar met je kerstkaarten.

Voor meer inspiratie moet je bij Karen van Deuren zijn, haar workshops zijn een aanrader.

http://www.heelbeeld.com/

Het bericht Inspiratie met inkt verscheen eerst op Anne Vellinga.

Heelbeeld

Anne — Sun, 09 Jun 2013 12:54:51 +0000

Ik heb een portret geschilderd
misschien wel van mezelf
het ging ineens
en heel vanzelf
bij Karen van Deuren

Ze opende deur voor deur
de voordeur en we waren binnen
de achterdeur en we waren buiten
een blije tafel met koffie en koek

Binnen staan 5 tafeltjes klaar
1 voor de mond
1 voor het oog
1 voor de hand
1 voor de neus
1 voor het oor

Zuigend en bijtend
vervloei ik
met zoet en zuur en zout en bitter
mijn mond is de poort

Snellend en vertragend
langs lijn en kleur
overbrug ik afstand
in 1 oogopslag

Tastend in het donker
ontdekt mijn hand
het onbekende

Snuivend en inhalerend
verblijf ik in werelden
van verschil en herkenning

Strelend en klappend
dringen composities en toeval
onvermijdelijk binnen

Stilte
voor de inspiratie
losbarst

Op naar de keukentafel
de beste plek
om ervaringen
ongehinderd
te uiten

Alles staat klaar
om alles te uiten
niet gestuurd
door richtlijnen
wat en hoe
het worden moet

Vijf vrouwen zitten aan tafel
en gaan op
in het uiten
van inspiratie

Ik begin tastend
rood en geel en blauw
begrensd door het onbekende

Zintuigen ontstaan
vloeiend
met wat er is
vorm aannemend in hun gebied

Ik zit er helemaal in
mijn neus achterna naar de hemel
mijn diepste instinct

Plotsklaps is het tijd
te kijken en te laten zien
te luisteren en te vertellen
wat geboren is

http://www.heelbeeld.com/

Het bericht Heelbeeld verscheen eerst op Anne Vellinga.

Ruimtereis

Anne — Mon, 08 Apr 2013 06:27:23 +0000

een oogwenk
van
stilte
vederlicht
voel ik iets
van niets
leegte
ruimte
overal
sleutelgat
naar het heelal

Het bericht Ruimtereis verscheen eerst op Anne Vellinga.

Vind ik leuk!

Anne — Sat, 24 Mar 2012 06:50:55 +0000

Volgens mijn webmaster is het de hoogste tijd op facebook te gaan ter voorbereiding van de rest van mijn leven. Niks engs aan, in no time heb je vrienden. Verzoekjes stromen binnen: ‘vrienden worden’? Je klikt ja, en je bent het. Binnen een week heb ik 60 vrienden, waaronder beroemdheden. Die allemaal post sturen die je beantwoordt met een duim: vind ik leuk. Omgekeerd krijg ik op mijn berichten allemaal ‘vind ik leuk’. Ik heb nog nooit zo positief in het leven gestaan.
Komt buuf langs of ik op haar kat wil passen, ‘vind ik leuk’. Buuf komt meteen los over de reden. ‘Vind ik leuk’. Buuf wordt echt heel los en ik vind alles leuk.
Vind ik plots een uitnodiging op mijn facebook van Karen van Deuren voor Ditjes en Datjes, vind ik leuk. In dit geval moet ik er meer voor doen. Ik moet erheen. In het donker. Van acht tot half elf. Ik haal de fiets uit de schuur. Man vindt dit niet leuk. Niet omdat hij nu op zijn schoonmoeder moet passen, maar omdat ik geen richtinggevoel heb.
,,Het is daar een doolhof en ik weet de weg, mijn collega woont daar.”
Waar hij niet op gerekend heeft, is dat Karen er een inwijdingsweg van heeft gemaakt. Haar huis staat op het onvindbare punt waar Tomtom het opgeeft. Waar je de auto uit moet en te voet verder moet. Mensen met tuinscharen vraagt. Die het ook niet weten. Bij huisnummer 120 houdt het op en de leerling moet op nummer 134 zijn. Je kunt alle kanten op. Nergens een huisnummer. Je moet tuinpaden in, pergola’s en carpoorts onderdoor, blaffende honden tegemoet en sissende, pissende katers.
En dan ben je bij de juiste deur, Karen van Deuren staat stralend in de opening. De leerling is geslaagd voor toelating, man lost in rook op. Ik volg Karen naar een gezellige woonkeuken met een grote tafel vol Ditjes en Datjes. Vind ik leuk! En er is nog iemand geslaagd, een vrouw achter Weesp vandaan. Als je daarvandaan komt, weet je overal te komen.
De tafel staat uitnodigend te wezen met potten thee, paaseitjes en stapels mooie tijdschriften. Mijn handen jeuken en gaan vanzelf naar de National Geographic.
,,Vertel eerst iets over jezelf.”
Daar zit je dan. Dit is niet zomaar creatief bezig zijn, dit is bewustwording door creativiteit. Dat begint voor je door de deur bent en gaat de hele avond door.
Karen onthult het thema van deze avond: tegenstellingen. We mogen elk een tegenstelling noemen. De mijne is verdwalen en de weg weten, mijn tekenmaatje heeft iets anders. Mijn handen gaan alweer naar de National Geographic, het tijdschrift dat uitpuilt van wegen weten en verdwalen.
,,We gaan het lichaam erbij betrekken in de kamer hiernaast.” Vind ik leuk!
Je ziet meteen dat Karens man iets bij de radio doet met muziek. De wand is van onder tot boven en van links tot rechts gevuld met CD’s. Karen heeft er twee uitgekozen. Eerst mag ons lichaam vrouwelijke bewegingen maken op golvende muziek, daarna manlijke bewegingen op ritmische muziek. Je lichaam is wijzer dan je hoofd, doet dat gewoon. Vind ik leuk!
,,Wat heb je ervaren?”
Leuk! Hoppa met het lijf. Het popelt nu echt om te scheuren en te plakken.
We gaan zitten aan de grote tafel, krijgen thee en paaseitjes en Karen komt met de volgende verrassing, een schaal vol gekleurde kaartjes die ze zelf heeft gemaakt. We mogen er elk een trekken. Vind ik leuk!
,,Wat staat er op de achterkant?”
Ik heb verleden en toekomst, mijn maatje alleen en samen. Dat zou de pret bijna drukken. Mijn maatje wordt enigszins sip bij dat alleen en ik bij het lange verleden dat achter me ligt en de korte toekomst die mij rest. Gelukkig hebben we Karen.
,,Je gaat plaatjes zoeken bij je thema, dus geen teksten lezen, hoe verleidelijk ook.”
We krijgen ruim de tijd, tot half tien.
Elk plaatje dat ik zie, slaat op mijn verleden. Of het nou een archiefkast is of een weiland, een sjamaan of een kist met knollen. Ooit ben ik het tegengekomen. Of ik dat nou leuk vind? Zo’n fleurige kamer vind ik leuk, met een lichte bank en roze kussens, een simpele schrijftafel en een houten plank met chocolaatjes en dan laat ik uit de diepte van mijn onbewuste alles opborrelen en dat schrijf ik op en dan lekker fietsen met mijn rode hakken van de trappers op de bakfiets, go with the flow, gone with the wind! Vind ik errug leuk!
,,Nu opplakken, je hebt 20 minuten.”
Dat is krap tijd. Het lijkt Thomas Olde Heuvelt wel. Eergisteren was dat jong nog een grote onbekende, toekomstmuziek, nu is hij alweer verleden tijd. Leuk is dat.
,,De tijd is om.”
Mijn collage is nog lang niet af, er kan nog verf in en lijn en goud en confetti.

heelbeeld verleden-toekomst

Karen zet de deur open : ,,Het hoeft niet mooi te worden. Je collage is een spiegel. Als je erin kijkt, ontdek je…..”
Benieuwd wat er te ontdekken valt? Ga naar Karen! Vindt ze leuk!
www.heelbeeld.com

Het bericht Vind ik leuk! verscheen eerst op Anne Vellinga.