Maja Colijn Archieven - Anne Vellinga

Wat Maja Colijn ervan brouwt

Anne — Mon, 08 Jul 2013 07:37:37 +0000

Anne en ik zijn boezemvriendinnen, niet dat we lesbisch zijn, integendeel!
We delen gewoon op basis van innige vriendschap lief en leed en vertellen elkaar alles in vertrouwen, en geen van ons beide vertelt geheimen door, bijvoorbeeld haar geheim van gisteren.
Anne heeft soms grotere ogen dan haar mond, als ze taart ziet, dan pakt ze de taartschep, legt er een punt op en HAP!
Ik kijk er niet van op, zo is ze nou eenmaal, een lekkerbekje en gun haar dat, want we zijn immers boezemvriendinnen.
Wat ze gisteren deed is veel erger, iets met een vork, ik zei nog; “Anne, zou je dat wel doen?”
Ze wist het zeker, die kringloopvork zo groot als een riek moest en zou met een hap boerenkool in haar mond. Ik vond het onverstandig en zei ook nog: “Anne, stel dat die tanden tussen de jouwe blijven steken, wat dan?”
Anne was eigenwijs, wat ze in haar hoofd heeft, dat krijg je er nooit meer uit.

Ze ging dus boerenkool koken en stampen (de stamper deed ze gelukkig niet in haar mond). Ze schepte een enorme lading op die vork, schikte er een paar plakken rookworst bovenop en stak de hele lading loeiheet in haar mond.
Je raadt het al? De vork was zo heet dat ie haar gebit smolt, ertussen kon met zijn tanden tussen de hare, het was paniek, haar man wilde de brandweer bellen, maar Anne, ijdel als ze is gilde: “Neen niet de brandweer, ik heb geen shawltje in huis en weet zeker dat ze een onvoordelige foto gaan nemen, ik ga Maja bellen, dat is mijn boezemvriendin en zij vertelt niets door!”
De telefoon ging hier, ik zag het, het was Anne.. Ik neem op: “Hoi Anne, hoe gaat het met je?”

Anne zei iets van: “Mme oerekoow met orst amme em ork imme empusse e panden! auw!”

Ik dacht het al, ze zei dus: “de vork zit tussen mijn tanden, ik krijg hem er niet meer uit, wat zal ik doen?”
Maja bellen natuurlijk, die weet er wel raad mee, geen brandweer bellen, die knipt het met een betonschaar uit je mond, en maakt echt wel een foto.. schuif er maar een ijsje achteraan, dan slinken alle tanden wel…

Anne loopt weer los rond …

Maja Colijn

voor de illustratie: http://drawception.com/pub/panels/2012/9-30/yOpsN5HFgt-2.png

Het bericht Wat Maja Colijn ervan brouwt verscheen eerst op Anne Vellinga.

Chat

Anne — Sun, 07 Jul 2013 09:22:59 +0000

Anne: soms kun je in een heel benarde situatie terecht komen, zoals ik eergisteren

Maja: oh? vertel eens?

Anne: ik had een nieuwe vork van de kringloop of zo, met prachtig versierde steel en enorme vork

Anne: zo groot dat je er een muil voor hebben moet

Anne: die steek ik in mijn mond

Maja: ja ja ja en toen????

Anne: hij was zo zwaar dat hij eenmaal in de mond omlaag stortte onder zijn eigen gewicht en dat van de berg eten erop

Maja: hahaha anne de waffelaar :)))

Anne: toen zat hij klem in het ovaal gevormd door mijn ondertanden

Maja: oh…

Anne: ik kreeg hem niet los – Man wou rukken

Maja: hahahaha

Anne: ik schudde mijn hoofd

Anne: Man wou de brandweer bellen.

Anne: eindelijk koelde de gloeiende vork af, kromp en liet los

Maja: taduuuuuuuuuuuuuu taduuuuuuuuuuuuuuuuuuuu

Maja: jeetje, wat zal je geschrokken zijn

Anne: ja, ik zag mij al naar het ziekenhuis met die bewerkte steel uit mijn mond – zouden ze mijn tanden trekken?

Anne: dat ding gaat terug naar de kringloop

Maja: hier moet je een column op jouw manier van maken, lekker een schep er bovenop…

Maja: nee joh, houden, dit is minstens zo grappig!

Anne: okee! jammer dat Man in zijn verbijstering geen foto heeft gemaakt!

Anne: en ik ga het niet ensceneren

Maja: maar die vork heb je nog, op zondag is de kringloop dicht, een afterfoto is net zo leuk, kan je meteen een leuk bekkie trekken

Anne: ja, zonder onderkin

Anne: en gele tanden

Maja: sjawltje om hups!

Maja: hahaha

Anne: burka

Anne: met vork

Maja: ja, als die vork maar in beeld komt, en grote ogen

Anne: of taartschep

Anne: ik heb weer een leuke taak vandaag

Anne: waar haal ik zo’n vork vandaan…

Het bericht Chat verscheen eerst op Anne Vellinga.

Maja Colijn

Anne — Mon, 03 Dec 2012 07:48:54 +0000

Maja Colijn is zo’n mens die jou weet op te wekken met haar sprankelende geest, haar humor en haar warmte. Dat spat af van haar teksten en gedichten. Gisteren maakte ze mij aan het lachen met de spankracht van haar woorden, opwellend uit een groot hart. Eergisteren schreef ze een stuk over zichzelf en haar vader.
Lees, zing en beleef het mee.

Hemelse Modder
Tekst Maja Colijn
Melodie Drs. P.

zit je in een dip die niet op valt te ruimen
neem dan een hap chocolade met pruimen

valt het niet licht laat de boter maar schuimen
neem maar een hap chocolade met pruimen

gelukshormonen op je bord en je konen
neem maar een hap chocolade met pruimen

geef het recept ook aan je dochters en zonen
neem maar een hap chocolade met pruimen

zit je op de wip en staat je toetje dan sip
neem maar een hap chocolade met pruimen

lol in uw leven door het fruit zelf geschreven
neem maar een hap chocolade met pruimen

oud niet noch zuur ze zijn lekker en puur
neem maar een hap chocolade met pruimen

neem maar een hap chocolade met pruimen
neem maar een hap chocolade met pruimen

http://www.youtube.com/watch?v=KsK423N-z7Y

VERKEERDE TIJDSTIP
Tekst Maja Colijn

Uit zijn atelier klonk altijd klassieke muziek, soms de meest zware die je je maar voor kan stellen, dan schilderde mijn vader zware kost.
Wanneer hij vrolijk was, dan floot hij als een nachtegaaltje mee op vrolijkere deuntjes, en was dan met een landschapje bezig, koeien, schapen, boertjes en boerinnetjes, de natuur…
Hij riep me altijd: “Maja, kom eens kijke,…, ik heb iets nieuws opgezet!”
Dan moest ik met een spiegeltje achteruit naar het schilderij kijken, en zeggen of ik zag dat alles klopte, het klopte altijd, behalve als ik niet met dat spiegeltje keek, dan hadden de schapen herkenbare trekjes, iets menselijks in de ogen, ik zag altijd die van hem er in, humor bezat hij ook…
Was ik elf, of twaalf? Geen idee, mijn moeder was enigszins preuts, mijn vader niet, hij zag me groeien met alle vrouwenprobleempjes en gevaren van dien, en zou me wel even voorlichten.

Of ik wist hoe baby`s verwekt werden? Ik wist van alles, maar bijna niets…
Daar zat ik dan, op dat stoeltje in zijn atelier, me ongemakkelijk te voelen, hij nog niet, dat overkwam hem pas toen hij op de helft van de voorlichting was.
“Kijk”..Zei hij, en hoestte $#*&^een paar moeilijke woorden op^*$zoals menstruatie.. ^*cyclus…
Hij liet zijn palet met duim er door op zijn schoot rusten, en met zijn penseel in de rechterhand zwaaide hij als een dirigent voor het orkest, alles is muziek, alles is rond, en jij bent straks een vrouw.. Ik zat nog steeds ongemakkelijk en dacht aan hoe ik hier onder vandaan kon komen…
Daar kwam het, hij begon met zijn meest ernstige gezicht ter inleiding te vertellen van het bijtje en het bloemetje, even later ook over het eitje en het zaadje…
Dat laatste had ie niet moeten doen, ik zag door mijn rijke verbeelding een zak kanariezaad en een eitje door elkaar geklutst in een kommetje, en begon van de zenuwen te lachen, als een bakvis, en kon niet meer ophouden bij die fantasie.
Mijn vader keek me met vochtige ogen aan en zei: “Wat ben je toch een gekke meid, we hebben het er nog wel een keer over als je uit gegiecheld bent, wat vind je van mijn nieuwe schilderij? ”

Het bericht Maja Colijn verscheen eerst op Anne Vellinga.