‘Ik wil niet dat jij daar ziek wordt of dat het dak instort. Alle leidingen zijn kapot, water, gas en riolering en het elektra deugt ook niet. Het krioelt er van de pissebedden, wespen en mieren. We moeten het eerst opknappen en dat moet binnen ons budget.’

Ik zie mijn droom al op de lange baan, maar gelukkig zie ik een uitweg.
‘Gas, water en riolering hoeven niet vernieuwd. Ik heb geen keuken, douche of toilet nodig. Ik neem drinken mee en laat mezelf uit als het nodig is.’

Kees woelt met beide handen door zijn wilde haren, wat betekent dat hij nadenkt.
Dat duurt mij te lang.
‘Laten we eerst alle zooi eruit halen, dan krijgen we vanzelf een idee.’
Kees grijnst: ‘Dan weten we in elk geval wat er overblijft, of er wel iets overblijft…’
Hij zet de werkpet op, mondkapje en handschoenen en is al aan de gang, terwijl ik zijn onheilspellende zin nog aan het verteren ben.

De bizarre balkenconstructie moet blijven, anders moet het dak eraf.

Het slopen is gedaan.

Het bericht Schrijfhuisje ~ slopen (1) verscheen eerst op Anne Vellinga.