Dit brengt mij bij de toonaangevende professor in de geografie, Harald Zepp van de Universiteit in Bochum, Duitsland, die vorige week een grondleggend boek in druk gaf over het ontstaan van bergtoppen, wat hij en al zijn voorgangers toeschrijven aan de werking van vorst en koude, waarbij uitzetting en krimp het gesteente zouden doen splijten, wat toppen doet breken en bergpunten doet ontstaan. Aldus de wetenschap tot de dag van vorige week. Heeft onze professor zijn boek in druk gegeven, komt er drie dagen later een wetenschappelijke publicatie vanuit Afrika die dit wereldbeeld omverwerpt: het zou de bliksem zijn die met zijn verzengend vuur van 30.000 graden  in bergtoppen slaat, het gesteente doet smelten in zigzaglijnen, die dan weliswaar weer stollen en vaak sterker zijn dan de omgeving, maar tegelijk breuken teweegbrengen. Aldus de Süddeutsche Zeitung, waarbij de vraag is of ik de tekst goed begrepen heb. Wel de clou, hoe visies onderuit gehaald worden door nieuwe visies.

Niets is wat het lijkt, dat werk.

Fijn dat jullie er zijn met bemoedigende visies in jullie reacties onder mijn blogs.
En mooi meegenomen dat ik net het artikel van Andreas Frey gelezen heb en dat Moffertjes zo grundlich sein dat ze de prof meteen opzoeken en recht voor zijn raap vragen hoe dat nou moet met zijn boek en zijn visie.
Een vraag die mij raakt recht in mijn ziel. O jee, wat moet je daar nou op zeggen.
Heel eenvoudig. Je zegt gewoon dat dit boek een visie markeert en dat er een nieuwe visie aankomt die zijn weerslag krijgt in een volgend boek.

Een spannend, hoopgevend, geruststellend, uitdagend vooruitzicht.
Het volgende, ongetwijfeld adembenemende avontuur…
Maar nu eerst ontspannen voor de rest van het jaar en genieten van wat bereikt is, mijn debuut, het verhaal van Sophie en de Genius Loci.

Voor de liefhebber van geomorphologie: http://www.sueddeutsche.de/wissen/neue-erkenntnisse-zu-gewittern-potz-blitz-1.1809000

Het bericht Lucht – 3 verscheen eerst op Anne Vellinga.