Pim en Wim

Als je een kop van de Hydra hakt komen er twee voor terug. De Lijst Pim Fortuyn is z’n kop kwijt, verdubbeling ligt in het verschiet.
‘We moeten ze opruimen,’ zegt iemand van de LPF op een onbewaakt ogenblik op TV.
Niemand vraagt wie, wat, waarom. Typerend voor de achilleshiel van de goedgelovige Hollandse ziel.

Een droom licht op. Ik droomde van het Tovertasje van licht- en schaduwzijde. Als de lichte kant buiten is, zie je de schaduw niet. Omgekeerd, met de schaduwzijde buiten, zie je de lichtzijde niet.
Bij het wakker worden weet ik dat ik als altijd van mezelf droomde, mijn eigen licht- en schaduwkant. Wat ik niet meteen doorzie, is de kwetsbaarheid op het moment van omkering.

Precies dat heeft Wim Kok ook niet door.
Zij aan zij met Mat staat Wim voor de mythische taak de Hydra te bedwingen.
Pim is vermoord, onomkeerbaar, en Wim is er kapot van. Dat zegt hij open en bloot voor de camera. De schok is zo groot dat hij geen heldere flits krijgt hoe hij ons uit het schaduwrijk kan leiden. Wim laat zich leiden door het benarde moment, geladen met emoties. De geest van Pim. De LPF. Mat.
Op het scherpst van de snede, slaat slinks de schaduw toe. Staande naast Wim met zijn blote ziel, dampt mistige geest uit de mond van Mat. Hij schermt met de geest van Pim, alsof die ineens het Licht is nu hij dood is.

‘Pim was voor democratie. Laat het volk woensdag kiezen!’
Hiermee gaat Herben voorbij aan ons. Alsof we niet allemaal geschokt zijn dat Pim is vermoord. Niet alleen zijn aanhang.
Op het moment van omkering vergeet Wim ons. Zo geschokt is hij.
Als Kok de geest had gekregen, had hij een periode van rouw aangekondigd, een periode waarin iedereen zijn emoties kwijt kan zonder noodlottige gevolgen. Zoals bij de Clan van wilde Honing. Als iemand sterft, wordt er ritueel gerouwd, compleet met schreeuwen en schelden op de dode. Een ritueel dat al eeuwen harmoniserend werkt.

Zoiets had Wim moeten afkondigen. Helaas. Hij krijgt de geest niet. Hij is geen sjamaan van het oervolk. Hij staat in de schaduw van een geest die niet gebaat is bij uitstel, rouwverwerking, gezond verstand. Die gaat het niet om het welzijn van iedereen, die gaat het om zichzelf. Dat is het verschil met Wim.
In zijn oprechte poging geen demonen op te roepen, geeft Wim gehoor aan angst in plaats van inzicht. Hij kondigt de verkiezingen af voor 15 mei en in opperste coulantie voegt hij eraan toe dat de partijen uit respect voor Pim geen propaganda meer zullen voeren.

Velen hebben aangekondigd op Pim te stemmen nu hij vermoord is.
De tragiek is dat juist de mensen die hun hoop vestigen op Pim wel eens bedrogen uit kunnen komen.

http://home.deds.nl/~grieksemythologie/pagina/werk-2.htm

http://www.bol.com/nl/p/de-clan-van-wilde-honing/1001004002907561/

http://www.terra-australis.nl/index.php/112/blogs-ad-borsboom

Het bericht Volkert van der G. verscheen eerst op Anne Vellinga.