Ik vond aansluiting bij de States, een grote groep jongens op brommers die de Betuwe onveilig maakten. Elke week ging ik achterop de brommer mee naar alle dorpen in de wijde omtrek om te dansen, en dan bedoel ik van die dansen die uit je diepste komen en de hele vloer beslaan. Er waren mensen die vonden dat ik onveilig bezig was, waaronder mijn vader die afkeurend keek naar de afgeknipte broekspijpen, de minirokjes en de maxirokken, en dat vond ik akelig, ik moest die blik echt trotseren en dat ging omdat het supervet en veilig was met 30 beschermers om mij heen.

Die beschermers miste ik toen ik naar Deep Purple in Amsterdam ging en bleef slapen in zo’n jeugdhotel in de binnenstad. Na het optreden klom ik argeloos het podium op en liep de jongens achterna tot in de kleedkamer voor een handtekening. Ik liep naar de leukste en die nam me gelijk op schoot, sweety. Daar had ik totaal geen bezwaar tegen, ik hield wel van jongensschoten. Hij vroeg of ik met hen meeging naar hun prachtige hotelkamer. Tot zijn verbijsterde verbazing ging ik liever naar het jeugdhotel waar ik voor het optreden al was wezen kijken en dat ik heel spannend vond met al die junks en bedden en dekens die je moest halen in een kelder. Daar had ik de volgende ochtend wel spijt van toen mijn laarzen gestolen waren en ik op gekregen herenschoenen maat 46 terug moest liften naar Tiel en de blik van mijn vader onder ogen moest komen.

Mijn vader sneerde en ik was zo gevoelig dat dat dwars door mijn hart sneed. Mijn moeder kwam tussenbeide.
,,Dat kind is wijs genoeg om te weten wat ze doet en ze is zo wijs omdat ze het doet.”
Dat was de eerste keer dat ik mijn moeder wijzer vond dan mijn vader en sterker ook.
Mijn vader haalde zijn schouders op, bij wijze van teken dat hij zijn opvoeding van mij losliet.
,,Dan koop je zelf maar een paar nieuwe laarzen,” zei hij en ging door met het corrigeren van een enorme stapel schoolwerk.

,,Ik heb niks verkeerds gedaan,” zei ik in het luchtledige.
,,Je kunt niets verkeerds doen,” zei mijn moeder. ,,Als jij iets doet, doe je dat omdat je niet beter weet en wat je ook doet, ik hou altijd van jou, heeeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeel.”

Het bericht Drank en seks verscheen eerst op Anne Vellinga.

Op 8 april 2010 werd ons door Nieuwslicht aangetoond dat alcohol een harddrug is. Programmamaker Menno Bentveld en ex-alcoholist cabaretier Javier Guzman onderzochten de werking van alcohol en kwamen tot de verontrustende conclusie dat alcohol een harddrug is, de giftigste van allemaal, schadelijker dan heroïne, cocaïne en XTC. Een conclusie die om bezinning en keuzen vroeg.

Zolang het onszelf niet treft, raakt het ons nauwelijks. Zijn jullie er minder om gaan drinken?
Ten opzichte van 2005 is het drankgebruik van jongeren onder de 16 met een kwart gedaald. Onder de 16. Een kwart. Ik herhaal het even voor de duidelijkheid. Voor driekwart is er niets veranderd. Het comazuipen gaat door. Dankzij, of ondanks alle voorlichting en preventiemaatregelen van GGD, scholen, burgemeesters, Alcohol Nee contracten en vervroegde horeca-sluiting.
De vraag is wat we er zelf aan doen. Ik bedoel mezelf. Ik bedoel jou. Beseffen we wat alcohol doet? Ik niet echt. En dat terwijl ik gestopt ben. Dat stoppen heeft niks met mijn hersens te maken, niks met de uitzending, niks met de wet. Het is puur toeval. Voor zover je het toeval kunt noemen dat Nederland van de zomer hopeloos afging met voetbal.
Man was zo teleurgesteld, dat hij bezwoer nooit meer bier te drinken, sterker, geen druppel alcohol. Alsof hij daarmee het nationale elftal afstrafte. Om de huiselijke vrede veilig te stellen schaarde ik me lijnrecht achter Man en zwoer de alcohol ook af. Dat gaf bijwerkingen.
Allereerst een kater die dagen aanhield. Vervolgens transformeerde onze stoelgang in een smetteloos uitwerpsel zonder remspoor, vogelfris. Wel eens gezien hoe moedervogel het poepje uit het nest wegvliegt? In een luiertje, brandschoon. Volgende bijwerking. De slaap werd dieper, niet meer om het uur naar het toilet voor een drupje plas. De huishoudportemonnee houdt meer geld over dan mogelijk is van dat ene flesje wijn, dat ene kratje bier. Man en vrouw smelten. Man twintig pakjes boter en vrouw vier.  Onbedoeld, maar mooi meegenomen.

Twee jaar eerder was onze Amsterdamse vriend gestopt. Niet vanwege Spanje, waar we toen van verloren, niet vanwege hersenschade, puur uit eigen beweging. Hij wilde geen slaaf meer zijn. Ooit was hij vier slaven: van koffie, tabak, drugs en alcohol. Hij is zo’n man die elke ervaring gehad wil hebben voor de dood hem haalt. De eerste verslaving die hij opgaf was koffie. Dat kostte een week. Daarna alle drugs, en dat waren er nogal wat. Dat kostte variabele tijd. Daarna tabak. Kostte enkele maanden. Tot slot alcohol.
Alcohol bleek de moeilijkste verslaving. Hij is geen alcoholist zoals Guzman, hij dronk alleen in het weekend. Toch kon hij de eerste maanden niet langs een drankwinkel lopen, dan wilde hij bier kopen, hij droomde van glazen schuimend bier. Dan moet je sterk in je schoenen staan om de droom niet waar te maken. Ter ondersteuning nam hij pillen voor de lever. Hij begon te poepen als een konijn, groene bolletjes, de afvalstoffen die zijn lever losliet. Hij is geen slaaf meer.

Iedereen weet onderhand dat alcohol een spoor van vernieling achterlaat in lichaam en brein, aangetoond door Dick Veltman in het AMC. Hersenweefsel verdwijnt, alcohol is een sluipmoordenaar. Dr. Taco de Vries, hoogleraar hersens en gedrag, benadrukt het gevaar bij jongeren onder de 30 (!), omdat hersenen dan nog in ontwikkeling zijn. Hoezo 16 of 18? Hoe jonger hoe desastreuzer. Wat in aanleg verstoord is, wordt nooit meer normaal.

Alweer twee jaar geleden bereikte mij na deze schokkende documentaire een bericht. De schok was heftig vanwege mijn eerste liefde, Sjonnie. Hij was het mooiste jongetje van de klas, zijn wangen straalden, zijn ogen schitterden, zijn lach klaterde en hij speelde klarinet. John is muzikant en producer geworden. De dag na de documentaire hoorde ik dat Johns leven aan een draad hing. Door de alcohol. Hij mocht nooit meer drinken. John was de eerste die dronk. John was de eerste in een band, de Dream met succesvolle optredens in Londen en…..in het huis waar ik nu woon, het toenmalig popcentrum TROLL. Toen hij in Troll speelde, was ik in Paradiso, de Kosmos of Sarasani, nu ik in Troll woon, zit hij in Tiel op een droogje. Ik zie hem nog zitten zoals hij zat voor hij aan die zijden draad hing. Als hij geen muziek maakte, vertelde hij sterke verhalen, sigaret en biertje in de ene hand, de andere hand speelde piano. John is gestopt met alcohol. In mijn blogs over mijn trip door de Betuwe met Arnold Sandhaus kun je meer lezen over John. Hij is er nog, hij blijft muziek maken. Zonder alcohol. Tsja, alcohol en muziek. Net zo’n geheide combinatie als bier en voetbal kijken. Wie houdt er niet van?

Het krankzinnige is dat medicijnen veilig in de apotheek staan, terwijl alcohol vrijelijk in lange rijen in elke supermarkt staat en in de drankkast thuis. Nu is er die wet en de wetenschap. Vraag is wat we er zelf mee doen, en dan vooral in relatie tot onze kinderen. Laten we het erbij of sluiten we ons aan bij de trend die is ingezet door verslavingsexpert Reinout Wiers, Menno Bentveld en Javier Guzman: Keihard Verbieden?

Zie Nieuwslicht van 8 april 2010: http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1133195

Zie voor het wetsvoorstel:  http://www.zie.nl/video/algemeen/Kamer-wil-alcoholleeftijd-naar-18-jaar/m1fzg1hffxex

Het bericht Alcohol verscheen eerst op Anne Vellinga.