maan Archieven - Anne Vellinga

Reis door de nacht

Anne — Wed, 27 Mar 2013 07:25:31 +0000

van Amsterdam naar Moskou
een enkeltje Parijs
de boemel of de metro
het vliegtuig of de fiets –
varend, vliegend, lopend
heb je een idee
waar je bent of wezen wilt
ergens herken je iets

ergens zijn er kaarten
om te lopen
om te kopen
om te varen
om te lokken
raadselkaarten
anders en vaak gek
toch een bekende plek

ergens zijn er mensen
voorbij
dichtste bossen
drukste steden
volste treinen
kaalste heide
diepste zeeën
die weten van die plek

zijn er nog plekken
die niemand weet
achter stilte en storm
liefde en pijn
ongehavend
geborgen geheim
zijn er nog plekken
die van niemand zijn

waar is de plek
zo stil en vreemd
zo godvergeten
onbekend –
de plek van moederziel
ik weet niet waar ik ben
waar is de plek
die ik niet herken

waar is de weg
van niets
en van geen
waar is de weg
die niet ophoudt
onbekend te zijn
waar is de weg
alleen

anne vellinga – pentekening

Het bericht Reis door de nacht verscheen eerst op Anne Vellinga.

Spiegel

Anne — Wed, 28 Nov 2012 09:27:48 +0000

in het holst
van de nacht
is de spiegel
dun en zacht

donkermanen
geen geluid
wist de stilte
denken uit

zou de scheiding
niet bestaan
wiegend water
wenkt de maan

pentekening anne vellinga

Het bericht Spiegel verscheen eerst op Anne Vellinga.

Allerzielen

Anne — Fri, 02 Nov 2012 08:19:21 +0000

Ik begin weer thuis te komen in de ‘gewone wereld’ – lekkende wasmachine en korstsluiting helpen daarbij… Mijn moeder herkende me niet, voor het eerst, maar …. het deert me niet, ik houd van haar.
Ze kreeg haar mond niet open en dat moest wel, want er moest een Madopar in voor ze zou verstijven van de Parkinson. We zaten met ons drietjes op haar bedrand, mijn moeder, middenin. Zo gezeten in de bedkuil schoot me het toverlied te binnen dat haar moeke zong als zij buikpijn had en wat zij zong als mijn broer of ik wat hadden. Dan wreef ze onze buik, zoals Moeke haar buik had gewreven. Ik wreef haar buik en zong het toverlied, half Gronings, half jabbertalk

aai mienai mienokkelie
kheb zoon pien in mien bokkelie….

Die twee vallen nog onder het Gronings, daarna jabbertalk want ik wist het niet meer.
Bij de tweede keer viel mijn moeder in met half onverstaanbare woorden die ik niet meer wist.

ik wil doe
en dei wilst mie
draai in de rondte
van je een, twee, drie

Haar mond wist ineens ook weer hoe die open moest en de pil kon naar binnen.

Dat was toch zo iets fijns!

Vandaag kreeg dit een mooi vervolg.

Vriendin wandelde met haar door het park (rolstoel), zegt Aal (mijn moeder) ineens ‘Anne is mijn kind’

Toen ik bij thuiskomst mijn schilderij liet zien, vertelde vriendin dit opgetogen aan mij en deed Aal haar ogen open. Ze keek naar mijn schilderij en zei ‘heel mooi’ , daarna keek ze naar mij en voelde ik dat ze mij zag.

gedachten lozen

Allerzielen

op nevel
bliksemkaters
en de maan
is mijn leven
heengegaan

mezelf
verloren
zonder weet
gestorven
of geboren

alles kwijt
en geen houvast
geen vader
moeder
die me past

alleen
de nacht
de maan
en niemand weet
mijn naam

Het bericht Allerzielen verscheen eerst op Anne Vellinga.