sport Archieven - Anne Vellinga

AJAX

Anne — Thu, 09 May 2019 12:34:36 +0000

In het jaar dat ik fan van Ajax werd, heb ik genoten van het spel, de spelers, de trainer en heb ik geen wedstrijd gemist. Gaandeweg begon ik het spel te begrijpen en zag hoe ieder zich ontwikkelde. Vanaf dag 1 was ik fan van Ten Hag, hoe hij van meet af aan sprak over ‘wij’ – anders dan Louis van Gaal die op zeker moment het alleen nog over ‘ik’ had, wat tegelijk ook het moment bleek dat zijn team minder ging presteren. Onder Ten Hag zag ik hoe een groep talentvolle individualisten een team werd met ware teamgeest. Aanvankelijk had ik het niet op Ziyech met zijn eigendunk. Wat is dat veranderd! Gisteren was hij voor mij de man van de wedstrijd. Hij liep zich het vuur uit de schenen voor de overwinning van zijn team. Eén keer scoorde hij, drie keer net niet. Pijnlijk.

Wat was het fantastisch om te zien hoe een ploeg uit een klein landje door teamgeest, vindingrijkheid, moed en doorzettingsvermogen kon winnen van ploegen met het grote geld. David versus Goliath.
Wat had ik graag gezien dat we gewonnen hadden, gisteren. Ik ben nog niet over de klap heen. Probeer te zien hoe het noodlot zich op Ajax stortte.

Bij mij sloeg de schrik zondag al om het hart. Toen een speler van Willem II Neres blesseerde. Neres! Onze watervlugge goochelaar bij het doel, die diep kan spelen en Tadic de kans geeft te scoren vanuit middenveldpositie. Tadic die daar fantastisch werk doet, wat nodig is tegen een ploeg van bonkige kerels zoals de Spurs. Even leek Neres toch te kunnen spelen, 5 minuten voor de start speelde de blessure op en werd Dolberg ingezet.

Wat heeft Dolberg veel te verduren gekregen. Niet in het minst van de Ajax-fans die van angst en beven slecht uit hun doppen kijken. Het was een moeilijke wedstrijd voor Dolberg die wedstrijdritme mist en een nasleep te verwerken heeft van een ernstige blessure. Met stalen gezicht nam hij zijn onverwachte taak op zich en trok gaten in het harnas van de Spurs, waardoor van de Beek, Tadic en Ziyech ruimte kregen en twee goals scoorden. Voor de pauze.

Het was toen al duidelijk dat Schöne wat ouder is en het niet meer kan bijbenen. Ik heb elke wedstrijd achter de keuzes van ten Hag gestaan, maar gisteren begreep ik hem niet. Waarom wisselde hij Schöne niet meteen voor Sinkgraven die in de vorige wedstrijd uitstekend inviel. Tot mijn spijt moet ik bekennen dat twee tegengoals nu juist Schöne zijn aan te rekenen. De ene keer kon hij het niet bijbenen en liet zich in de 16 vallen met een goal van Moura tot gevolg. De andere keer had Onana de bal weliswaar in handen, maar niet klemvast en liep Schöne die uit zijn handen, waarop Moura nog een goal zette.

Onana treft geen blaam. Hij was goed. Keer op keer hield hij op meesterlijke wijze linke ballen uit zijn doel. En ik begrijp zijn getreuzel in die laatste minuten volkomen – zo dicht bij de eindstreep wil je die bal niet uit handen geven. Vijf minuten blessuretijd werden er 6, 7, 8. Omdat Onana treuzelde. Omdat het communicatieapparaat op de rug van de scheidsrechter vastgetaped moest worden, omdat er blessures waren, wissels, omdat…. het noodlot zich niet tarten laat.

In één van deze allerlaatste minuten sloeg het toe. Eén minuut voor het einde stond het groepsorgasme op knappen, één minuut voor de verlossende fluit haalde Moura voor de derde maal uit en was de hand van Onana, de voet van de Ligt een centimeter te kort, de wedstrijd een minuut te lang. Ajax stortte ter aarde.
Maar.
‘Sta op als je voor Ajax bent, sta op!’

je kunt je veren verliezen, maar niet je kracht om te staan

Het bericht AJAX verscheen eerst op Anne Vellinga.

Ajax

Anne — Thu, 25 Aug 2016 16:55:05 +0000

Kees is Ajaxfan vanaf het eerste uur en daar moest ik aan wennen vanaf het eerste uur. Erger, ik had er niks mee en wou er ook niks mee. Ik had beter te doen. Leuker. Voor de rest zijn wij het liefst samen, als eiwit en dooier in dezelfde dop.

Kees zou met zijn voetbalvriend naar het Ajaxstadion om de thuiswedstrijd tegen Rostov te zien, maar blijft bij mij omdat het onze trouwdag is. Dat zegt wat. Doet wat. Ik weet hoe Ajax hem na aan het hart ligt, ken zijn verhalen, emoties, liefde voor Ajax, de Ajaxjeugd, het spel, de tactieken, de problemen van een kleine voetbalnatie en nog veel meer wat mijn ene oor ingaat en het andere uit. Ajax zegt mij niets, dit gebaar zegt mij alles. Voor het eerst in onze historie ga ik naast hem zitten kijken naar voetbal, naar Ajax.

Het begint met 22 miljonairs op een groene mat. Ze hebben stuk voor stuk bijzonder kleurrijke schoenen, buitengewone tattoos en grappig haar waar dure kappers lang aan gewerkt hebben. Vrij snel heb ik door dat Ajax naar links moet en Rostov naar rechts. Het valt mij op dat de Ajaxieden de hele tijd de bal hebben en die behendig tussen de benen van de Rostovs naar een makker schieten. De Russen zijn langer, ouder en trager, de Ajaxjongens zijn opdonders die als palingen overal doorheen schieten. Alleen krijgen ze de bal er niet in. Pech en onervarenheid, lijkt mij.

Dat is de eerste wedstrijd, eindigend in gelijkspel, 1 – 1, wat gelijkstaat aan een overwinning van Rostov als het hierbij blijft, omdat zij hun goal gemaakt hebben op vijandig terrein. Ajax zal op hun terrein moeten winnen om te winnen of een gelijkspel moeten maken dat hoger is dan 1-1, want bij 2-2 lijkt de stand gelijk, maar heeft Ajax er meer gemaakt op vijandig terrein. Leert Kees mij.

Gisteren was de beslissende wedstrijd. Eindigend in een 4 -1 overwinning van Rostov. Ik zag de blijdschap van de Russen en gunde het hen. Ik zag en voelde de teleurstelling van Kees. Hij ging van vertrouwen en hoop door een dal van irritatie, nijd en spijt, eindigend in apathie. En toen moesten we de commentaren van Gullit en de Boer en Claassen en Bosz nog horen.

Dan had ik het makkelijker.
Ik zag een jong elftal dat de schwung en de spirit miste van de eerste helft van vorige week. Als de spirit er niet is, lukt niets. Je moet de geest krijgen. Zonder geestdrift wordt het niks. Dat zag je bij Rostov, zij kregen de geest in hun stadion gevuld met hoopvolle Russen en 23 Ajaxfans. Je zag de energie vliegen door hun voeten en benen. Ballen luisterden naar deze energie en kwamen waar ze bedoeld waren, terwijl de bal afketste van de geschrokken Hollandse voeten en niet deed wat gewild werd.

Ik herken dit in mijn huidige klussen. Ik doe dingen waar ik niet ervaren in ben, ik schuur en schilder verrotte planken, wied en snoei en krab in de grond, waarbij mijn rug en benen protesteren, ik mezelf verwond en dan ineens gebeurt het, iets neemt het over, vermoeidheid verdwijnt, pijn lost op, ik ga als een speer, de kwast, de tuinschaar, het snoeimes doen wat ik wil. Bij mij is dat een kwestie van geduld en doorzetten.

Het zou mij niet verbazen als dit ook geldt voor Rostov en Ajax. De oude garde heeft lang gewerkt om zover te komen. De pech van Ajax is dat het de ploeg van een klein landje is. De veelbelovende spelers worden voor miljoenen weggekocht door de grote voetballanden. Ajaxieden hebben weinig tijd om de geest te krijgen. PSV doet dat slim met een of meer oudere spelers in een jong team. Zo’n ervaren man houdt de spirit hoog als het even tegen zit.

Ajax is een opleidingsploeg, als ik Kees mag geloven de beste ter wereld. Dat betekent dat hier een moeilijke taak ligt voor de coach, in dit geval Bosz die het bij Vitesse heel goed deed. Hij wist van een stelletje ongeregeld een team te maken.
Mijn sympathie had hij vanaf het moment dat ik hem zag. Gisteren vond ik hem een aangeschoten hert. De handdoek ligt in de ring. Ik hoop dat Bosz hem oppakt en het moreel van zijn jongens samenbindt. Wat ze presteerden in de eerste helft tegen Rostov getuigt van frisse moed en saamhorigheid. Sport op zijn mooist.

Hier een ander verhaal over Ajax van een paar jaar later:
https://annevellinga.nl/2019/05/09/ajax-2/

Het bericht Ajax verscheen eerst op Anne Vellinga.

EK voorbereidingen

Anne — Sat, 09 Jun 2012 06:57:20 +0000

Buurman houdt van gezelligheid en is van alle markten thuis. Hij stoft en hij klopt en hij zuigt. Dat was een stofzuiger. Buurman rijdt motor, heeft een caravan, moestuin, kinderen, vrouw, vrienden, baan, buren en hij kan ook nog koken en bulderend lachen. Buurman is in voor feestjes en nooit te beroerd iets leuks te organiseren. Vooral als het voetbal betreft en motorrijden. Feesten moet je bijtijds plannen, willen de gasten zich allemaal kunnen vrijmaken voor het feest. Motorboys zijn vrije jongens en kun je niet vroeg genoeg vastleggen voor de jaarlijkse motorrijddag, die wordt afgesloten met een maaltijd die buurman organiseert, evenals de route, de stopplaatsen en nog wat dingen. Zondag 10 juni staat sinds de vorige jaarlijkse motorrijddag in 52 motorrijders agenda’s.
Precies de dag ervoor, of liever de avond ervoor, valt het andere festijn waar buurman tweejaarlijks garant voor staat, het EK voetbaltoernooi. Buurman is al dagen druk met voorbereiden.

bouw van buurmans voetbalstadion

Daar is om te beginnen de bouw van het voetbalstadion waar minimaal 50 vrienden het EK komen kijken op het grootste scherm van Noord Holland, dankzij een beamer. Daar moet zijn caravan voor wijken. Die staat nu strak bezijden het gezamenlijk oprijdpad. Niemand kan er omheen, om het EK. De donderdag voor het voetbalfeest losbarst, is buurman met zijn buurman bezig met palen en balken. Alles wat aan ladders en steigers, hamers en zagen, vakkennis en hulpvaardigheid voor handen is, wordt ingezet. Het skelet staat binnen anderhalf uur. Dan komt de bedrading voor beamer en koelkast, beeld en bier. Het dak komt het laatst, zodra dat erop ligt, is het binnen donker en lopen de buurmannen elkaar overhoop. Dakdekken is een feest in de bouw, zeker bij buurman, jaarlijks gaat gejuich op als het oranje dak erop ligt. Hadden ze geen oranje zeil bij de bouwmarkt. Bij geen van de bouwmarkten. Was iemand buurman voor. Overal. Moet buurman het doen met blauw afdekzeil. Bleu gaan de buurmannen aan het dakdekken. Het resultaat mag er even goed wezen.

: blauw EK dak

Nog slechts enkele hobbels te gaan. De vrijdagavond voor het feestweekend heeft buurman twee verschillende feesten die hij niet kan afzeggen. Geen probleem. Het echtpaar splitst zich op. Hij naar het ene feest, vrouw naar het andere. Dan hebben ze samen de hele zaterdagochtend voor de boodschappen. Vooraf had hij bedacht dat elke EK avond een ander menu leuk is, en wel gerechten uit het land waartegen Nederland moet. De eerste maaltijd moet dus Deens worden. Knackebröt? En bier. Rest de hele zaterdagmiddag voor het maken van Deense gerechten voor 50 man. Tafels in elkaar zetten waar de schalen met heerlijkheden op komen, kratten bier, bordjes, glazen, stoelen voor het scherm. Moet lukken. Servetjes? Hoeft niet.
Dat is dus vroeg uit de veren na een avondje uit, elk drie paracetamollen om de feestrestanten uit te bannen, op een draf naar de winkel, koken en kijken maar!
Het enige kleine hobbeltje dat er dan nog is, is zondagochtend 8 uur. Dan moet buurman op de motor met 5o motormuizen en 5 paracetamol.

Het bericht EK voorbereidingen verscheen eerst op Anne Vellinga.

Lopen

Anne — Mon, 20 Feb 2012 07:47:04 +0000

Sinds een paar dagen ben ik op facebook. Daar moet je kort zijn. Dus zet ik bij sport kortaf: ‘lopen’.
Meteen reageert Dirk Pool, inmiddels mijn vriend, of lopen iets anders is dan wandelen. Dirk heeft een rot ongeluk gehad en ligt nu in het ziekenhuis. Gisteren zijn zijn benen niet gewassen, dus dan valt zo’n woord op, ‘lopen’. Kon Dirk maar lopen of wandelen, strompelen desnoods, schuifelen, hinkelen, maakt niet uit, als het maar op twee benen is, op twee voeten.
Met zijn vraag kon ik op fb (facebook op z’n kortst) niet uit de voeten. De vraag is goed, omdat hij uitnodigt en inspireert tot bezinning.
Is er verschil tussen lopen en wandelen.
Als je de woorden uitspreekt, bespeur je meteen een verschil.
Je wandelt door een park en aanschouwt het geboomte en gedierte, vervolgens voert de wandeling door een pittoresk stadje, waar kerktorens, gevels en grachtengordels aanschouwd worden.
Lopen heeft niets van dat, al kan het ermee beginnen.
Lopen begint waar wandelen ophoudt. Je lichaam neemt het over.
Je voeten voelen de grond, zuigende klei, harde steenslag, ronde kiezels, verende bosgrond en stug zand. Je adem zakt, je neus gaat open, je oren en je hart, je voelsprieten strekken zich uit.
Geritsel achter geruis, een adder in een droge sloot, zacht trillen van de grond onder je voeten, een vossenschim achter dicht struikgewas, geklop, zes reeen kruisen je pad, dreunend geklop, drie wilde stieren in galop, zacht geklop, een specht in dood hout, getik, een druppel water in een plas.
Nog een stap verder lost het verschil op, verdwijnt de scheidingslijn, je bent erin, in de natuur, je eigen natuur.
Geritsel in boomkruinen als zuchtjes hoge wind, regen op komst. Je loopt naar een verborgen schuurtje dat klaarstaat op het moment dat de donder losbarst. Er is geen verschil.
Een ademhaling van beneden, je voeten lopen naar de sloot waar een koe verdrinkt, voor loeien al te moe, zijn poten vastgezogen, alleen zijn neusgaten er nog half bovenuit.
Een doffe plof van achteren, een schaap op zijn rug.
Knettergeluidjes, zacht als het afstrijken van een lucifer in een zwarte kelder. Een zweem van geur en geluid trekt je voeten naar de plek des onheils, waar eik en beuk ter markering staan.
Je voeten vinden redding, de boer, de brandweer.
,,Goed dat u daar toevallig wandelde.”
Ik wandelde niet, ik liep. Dat was het goede. Mijn lichaam was ingeschakeld.
Lopen verbindt met de wijsheid die in ons lichaam geprogrammeerd zit, een wijsheid waaraan ik dagelijks voorbij loop in mijn haast.
In dit snelle leven zoek ik het in facebook, en kom Dirk tegen. Dit kon wel eens de nieuwe sport zijn, die verbindt met het Grote Onbekende waar wij deel van zijn.

Het bericht Lopen verscheen eerst op Anne Vellinga.