Bij een wedstrijd hoort strijd, bij strijd heb je winnaars en verliezers en ik wil geen van tweeën. Ik vind het niks dat Nederland een vliegtuig naar Syrië stuurt. Van mij kan de wapenmaffia de pot op. Laat mij maar knutselen en schrijven en een beetje zorgen voor de poezen en de gasten en de tuin en voor Kees natuurlijk.

Zit ik lekker te schrijven over onze belevenissen in Duitsland, krijg ik van alle omringende kanten te horen dat de Boekenweek eraan komt met een Schrijfwedstrijd over Duitsland en dat ik mee moet doen. Mijn verweer wordt: ‘een wedstrijd is niks voor mij’. Met een schok besef ik dat ik ‘in the box’ van mijn eigen mantra zit. Oké ik doe mee. Ik krijg acuut een writersblock.
Want.

Wat schrijf je voor een wedstrijd? Dat is ineens een Ding.
Kijk, als het voor jullie is, stroom ik over:

Ter inspiratie krijgen we: Bier, Bratwurst, Goethe, Bach, oorlog, voetballen en ‘es dauert eine Zigarette was ich noch zu sagen hätte’, ofwel, het moet in hooguit 500 woorden. Dan is die sigaret wel op.

Het zegt mij helemaal niks. Starend naar plafond, muur, sloot en lucht wens ik mezelf in het Fichtelgebergte waar niets hoeft, het stille, geheimzinnige dat me vanaf het begin pakte. Ik kan er wel een boek over schrijven. Dat is de bedoeling niet.

Ik begin bij het begin. Hoe het Fichtelgebergte voor mij ging leven.
Het lopen, de onverwachte ontmoetingen en het ‘Babybier’.
Dat wort mijn bijdrage.

Je kunt alle 6000 bijdragen lezen bij Nederland Schrijft. Je kunt daar ook je recensie en sterren kwijt.

Hier de link naar ‘Babybier’:

https://www.nederland-schrijft.nl/verhaal/?story_id=6964

Het bericht Wat te doen met een schrijfwedstrijd? verscheen eerst op Anne Vellinga.

Dan nu wat anderen vinden van Eva.

Eigeel – Terra Incognita – ik raad dit product aan
40-49 jaar | Nijmegen
14 december 2014
Weer een een bijzonder boek van Anne Vellinga

Ik heb het bijna in een ruk uitgelezen en ik vond het nog mooier dan het eerste boek.
Dit boek gaat over huiselijk geweld en dat is geen makkelijk onderwerp.
Eva staalt op de vlucht voor haar agressieve ex. Goed om te zien hoe Eva groeit en hoe ze de lessen leert van iedereen die zij op haar pad tegenkomt.
Anne Vellinga schrijft met veel vaart en humor.
Pluspunten: Meeslepend verhaal, Spannend

Pascala – heerlijk boek om mee te nemen op vakantie of voor op de bank – ik raad dit product aan
23 december 2014

Een geestig origineel boek over een zwaar onderwerp dat licht wordt door de vlotte pen van Anne Vellinga.
Een aanrader voor iedereen die wil lezen hoe je van een beklemmende relatie afkomt en hoe je je eigen weg kunt vinden in het leven. En hoe je glasplaatjes in een kas vervangt.
Mooie beschrijving ook van een reis door België en Frankrijk en van ontmoetingen met bijzondere mensen.
Pluspunten: Fantasierijk, Goede verhaallijn, Spannend

Chris10tje – Meeslepend verhaal – Ik raad dit product aan
60-69 jaar
27 december 2014

“Eva”, met heel veel plezier gelezen. Door de spanning, de humor, de creatieve woordspelingen en knappe omschrijvingen bleef het verhaal boeien. Ik had moeite om te stoppen met lezen.
Verrassend slot. Grappig om bepaalde karaktertrekken en talenten van Eva terug te vinden in Anne , de schrijfster.
Ik kijk uit naar het derde deel van deze trilogie.
Chris

Mieshuib – Sterk boek met vaart en spanning – Ik raad dit product aan
50-59 jaar | Valkenswaard
1 januari 2015

Eva geeft les op een basisschool. Al snel wordt duidelijk dat het niet echt lekker soepel loopt in haar leven.
Ze woont samen met haar vriend Kris. Het botert niet tussen die twee. In plaats van na school naar huis te gaan, gaat ze in op het verzoek van een vader om bij hem thuis over de prestaties van zijn zoon te praten.

Als ze eenmaal thuis is, loopt het uit de hand. Ze slaat op de vlucht voor Kris. Ze krijgt een lift van de oorlogsveteraan Jeff met wie ze in België en later in Frankrijk terecht komt. Tijdens de tocht met Jeff doen ze verschillende oude vrienden van hem aan waar ze gedurende kortere of langere tijd verblijven. Gaandeweg het verhaal kom je steeds meer te weten over Eva, haar strijd en haar relatie met Kris.

Anne Vellinga heeft een dijk van een boek afgeleverd. Een boek over geweld, vriendschap, trauma’s en over het opkomen voor jezelf en je eigen weg vinden.
De schrijfster bouwt het verhaal subliem op en werkt de karakters sterk uit. Mooie ingetogen passages wisselt ze moeiteloos af met bijna thrillerachtige hoofdstukken. Je adem stokt bij het lezen af en toe in je keel.

Anne Vellinga heeft een bijzonder goede en prettige schrijfstijl. Als lezer ga je helemaal op in de cadans. Met samengeknepen tenen ga je sneller lezen als de spanning toeneemt. Anne Vellinga gebruikt dan korte zinnen. Soms zinnen van een enkel woord. Het vereist nogal wat een schrijver om daarin een goede balans te vinden. Nergens vliegt Anne Vellinga uit de bocht.
In de prachtige rustiger geschreven stukken word je als lezer ook helemaal meegezogen in de wereld van Eva.

Psychologische diepgang, humor, spanning: Eva – Terra Incognita van Anne Vellinga heeft het allemaal.
Pluspunten:
Goede verhaallijn, Meeslepend verhaal, psychologische diepgang

• Jantjepech – Filmwaardig – ik raad dit boek aan
  12 februari 2019

  Zelf houd ik niet van lezen, dus ik heb mij het boek laten voorlezen, en ik moet bekennen
  dat dit een ongelofelijk goed verhaal is. FILM WAARDIG! Spannend boek met een onverwachte ontknoping.
  Ik zou het een ieder aanraden.
  Pluspunten: spannend, fantasierijk, meeslepend

Het bericht Eva Terra Incognita door de ogen van anderen verscheen eerst op Anne Vellinga.

Het lijkt mij leuk als jij je lievelingsjeugdboek met ons deelt, en schrijf er vooral iets gezelligs bij. Weer een leuke manier om iemand te leren kennen!
Mijn eerste lievelingsboek is Ilja de kleine ganzenridder:

Dit boek ligt aan de basis van mijn leven. Mijn vader las het voor toen ik acht was en daarna heb ik het zelf 80x gelezen. Ilja is vondeling, groeit op bij moeder Brigitta, een vrouw die met wassen haar brood verdient, maar als haar man, de woeste zeekapitein komt, gaat hij op zoek naar zijn ouders. Onderweg vele beproevingen, tot hij thuiskomt bij zijn vader, de keizer. 
In mijn hart resoneerde dit gegeven, mijn ouders waren vast ook niet mijn echte ouders.

Nu net ontdek ik een boekje dat wel eens mijn laatste lievelingsjeugdboek kan worden: Het Muizenhuis van Karina Schaapman. 

Als kind wilde ik een poppenhuis, dat kreeg ik nooit. Daarom ben ik alle huizen waar ik heb gewoond gaan verbouwen met trappen en vlonders, terrassen en kamers, dat is nog steeds! Karina heeft met ontwapenende fantasie, zorgvuldigheid, liefde, creativiteit en vindingrijkheid het droompoppenhuis geschapen, met simpele spulletjes die ze in huis had. Het begon met een sinaasappeldoos, flessendoppen, restjes stof, muizenbotjes, touw, ijscostokjes en lijm en toen kon het niet meer op.
De moeite waard om op haar site te kijken: www.hetmuizenhuis.nl

Het bericht Jeugdliteratuur verscheen eerst op Anne Vellinga.