Jeugdliteratuur

Het is boekenweek, boekenbal, boeken wat de klok slaat. 
Guus Kuijer heeft de Nobelprijs gekregen voor jeugdliteratuur, de Astrid Lindgren Memorial Award (ALMA). Guus wint hiermee 450.000 euro en behoeft geen aanbeveling meer. Wie kent Madelief niet? Hij is gewoon toppie!
En Astrid Lindgren is helemaal te gek. Mijn eerste vrouwtjespoes heette natuurlijk Pippie! Een van onze gastblogschrijvers heet Pip. En dan hebben we nog De gebroeders Leeuwenhart, Ronja, Michiel, heerlijk.

Het lijkt mij leuk als jij je lievelingsjeugdboek met ons deelt, en schrijf er vooral iets gezelligs bij. Weer een leuke manier om iemand te leren kennen!
Mijn eerste lievelingsboek is Ilja de kleine ganzenridder:


Dit boek ligt aan de basis van mijn leven. Mijn vader las het voor toen ik acht was en daarna heb ik het zelf 80x gelezen. Ilja is vondeling, groeit op bij moeder Brigitta, een vrouw die met wassen haar brood verdient, maar als haar man, de woeste zeekapitein komt, gaat hij op zoek naar zijn ouders. Onderweg vele beproevingen, tot hij thuiskomt bij zijn vader, de keizer. 
In mijn hart resoneerde dit gegeven, mijn ouders waren vast ook niet mijn echte ouders.

Nu net ontdek ik een boekje dat wel eens mijn laatste lievelingsjeugdboek kan worden: Het Muizenhuis van Karina Schaapman. 

Als kind wilde ik een poppenhuis, dat kreeg ik nooit. Daarom ben ik alle huizen waar ik heb gewoond gaan verbouwen met trappen en vlonders, terrassen en kamers, dat is nog steeds! Karina heeft met ontwapenende fantasie, zorgvuldigheid, liefde, creativiteit en vindingrijkheid het droompoppenhuis geschapen, met simpele spulletjes die ze in huis had. Het begon met een sinaasappeldoos, flessendoppen, restjes stof, muizenbotjes, touw, ijscostokjes en lijm en toen kon het niet meer op.
De moeite waard om op haar site te kijken: www.hetmuizenhuis.nl

13 thoughts on “Jeugdliteratuur

  1. Karen

    Jaaaaaa, boeken!
    Nu ben ik er dol op. Op de middelbare school was boeken lezen mijn ergste nachtmerrie!
    En rond mijn twintigste begon ik met het lezen van het boek ‘De stam van de holebeer’. En de daarop volgende titels, ‘De vallei van de paarden’, ‘Een vuurplaats in steen’,’Het dal der beloften’ en ‘De mammoetjagers’. De volgorde weet ik overigens nu niet meer precies.
    Rond mijn veertigste heb ik de hele serie nog een keer gelezen. Toen werd me duidelijk wat me zo aantrekt in deze verhalen. De dappere Ayla, de hoofdpersoon, en de beproevingen in haar leven. Haar ontwikkeling en haar geluk. Ja, ik zou ze zo nòg een keer lezen!

    Reply
    1. Anne Post author

      En voor de middelbare school, Karen?
      Overigens kan ik helemaal meegaan met je boekenlijst, heb ze ook verslonden! Om zelfde reden natuurlijk.

      Reply
  2. minke nas

    de gebroeders leeewenhart, dat was een boek waar ik nooit genoeg van kreeg, de liefde tussen de broers kruimel en jonathan, het verslaan van katla de draak en het wonen in het prachtige kersen dal zo’n mooie witte hoeve, ik ben nog steeds een beelddenker en navigeerder als een omgeving nieuw is, en ja Anne heeft dit vuur ontbrand wij hingen aan haar lippen en werden verwend met de prachtigste verhalen met haar liefdevolle intonatie ik zal het altijd koesteren,
    Simonsdochter van thea beckman is het enige boek wat ik sinds 25 jaar heb gelezen, verpest door tv consumtie, maar deze zomer ga ik gewoon terug naar de kinderboeken, en het poppenhuis is ronduit geweldig!

    Reply
  3. Thomas Olde Heuvelt

    Wow, dat huis is wel helemaal te gek.

    Ik ben echt grootgebracht met Roald Dahl. De GVR, Mathilda, Joris en de Geheimzinnige Toverdrank… Toen ik 7 was zag ik in de bioscoop de film The Witches en heb ik een half jaar een trauma gehad met heksen. En vrouwen met handschoenen. En vrouwen in het algemeen. Iedereen was verdacht. No wonder dat ik zulke vreemde dingen schrijf…

    Reply
    1. Anne Post author

      Aha, een schrijver? Met een hele vreemde naam, die vooraf oproept, wat ik hoop te vinden. Ik ga toevallig net naar de boekhandel, en ga dit uitzoeken tot op de bodem!

      Reply
  4. pip

    Zoals een liefhebber van letters betaamd ben ik gek van boeken
    en tijdschriften. Gelukkig is dat ook bij mijn familie, vrienden en managers bekend.
    Ik krijg dus boekenbonnen en kan mij dan heerlijk uitleven in boeken en tijdschriften.

    Mijn lievelingsboek was: de grote reis van Leloe Swalijs en ik was ongeveer zeven jaar.
    Ik snapte er niks van dus ik bleef het boek steeds opnieuw lezen.
    Na mijn beslissing om in kabouters te gaan geloven kon ik wat van het verhaal maken.

    Ik zou er eens naar op zoek moeten gaan, want misschien dat ik, nu ik oma ben,
    wel de tekst kan verklaren…

    Reply
  5. Anne Post author

    Hoe is het mogelijk, Pip, dat boek ken ik, dat boek heb ik, dat boek is geschreven door de schrijfster van Ilja, H.Wolffenbuttel van Rooyen! Je mag het lenen, deze wonderlijke reis van Leloe Swalijs. Een voorstadium van haar meesterwerk, Ilja dus, he.

    Reply
    1. Pip

      Inderdaad, hoe is dit mogelijk!

      Heel aardig van je dat ik het mag lenen maar inmiddels heb ik het al zelf
      op de kop getikt.
      Ik vond ineens dat ik het boek nog even wilde koesteren.
      Oh..wacht..jij hebt de wonderlijke reis….het gaat om de grote reis…
      dus wil ik wel graag je boek lenen.

      Zeg, heb je toevallig Fietje Vatenkwast van Lea Smulders. Dat lijkt me
      helemaal te gek. Alles is mogelijk blijkt, ha, ha

      Reply
      1. Anne Post author

        Ja, ik heb de wonderlijke reis, hij ligt wat uit elkaar, je mag hem lenen.
        Fietje Vatenkwast heb ik niet en nooit gelezen.
        Wel de Olijke tweeling van Karen, waren dat Saskia en Jeroen? Nooit meer aan ze gedacht, ploppen zo omhoog.
        Ben benieuwd naar meer!

        Reply
  6. Dick Zeelenberg

    lieve Anne,
    we hebben elkaar niet voor niets ooit in de bieb ontmoet. Wij gingen vroeger met bananendozen vol boeken kamperen. Heb heel wat boeken gelezen als kind, was dan ook vaak niet te bereiken. Nog wordt ik onrustig als ik niets te lezen in de buurt heb. Dat lezen komt niet van vreemden, mijn ouders zijn ook lezers, Truus helemaal. En die heeft het weer van haar moeder die zonder schoolopleiding zichzelf bijleerde door alles te lezen en op te zoeken wat ze kon. Het nieuws kijken met de atlas op schoot. Haar lievelingsboek, pas gelezen op oudere leeftijd, was Een kruistocht in spijkerbroek. En mij spraken de boeken van Thea Beckman ook zeer aan. Net als alle boeken van AnnieMgSchmidt. Zoveel herinneringen die in boeken liggen, het voorlezen van Pietje Puk door opa (ik ruik zo weer de heerlijke tabaksgeur) of de boeken van Pinkeltje die ik eerst voorgelezen ben en daarna zelf stukgelezen heb. Of Kameleon, of boeken als Alkmaar de Victorie van Dick de Wilde, of Arendsoog of alle jeugdboeken van mijn vader met spannende verhalen over de oorlog, geschreven met oudnederlandse spelling. Heb heel veel A, B, C boeken gehaald bij die vriendelijke mevrouw in de bieb. Maar zoals al eerder door anderen genoemd is Astrid Lindgren wel een lievelingsschrijfster geweest met de Gebroeders Leeuwenhart als mystiek hoogtepunt. Heb ook nog een herinnering aan een boek over een kind wat in een gespiegelde wereld terecht kwam, met flats, en met 1 april als enig raakpunt of overstapmoment. Weet niet meer hoe het heet maar ook dat heeft mijn levensbeeld gevormd.

    Reply
  7. Anne Post author

    Wat leuk Dick, dat boek vind ik ook zo mooi, Torens van Februari, van Tonke Dragt! Grappig dat jij 1 april hebt onthouden, het was 29 februari, Schrikkeldag – als we tenminste hetzelfde boek bedoelen. Tonke is ook een van mijn lievelingsschrijvers. Toen ik in een kinderboekwinkel werkte kwam zij op bezoek, een hoogtepunt!
    Heerlijk al die titels die jij naar boven haalt, Dick, en dan de geur van pijptabak.
    Ik was net weer in de bieb, jij niet toevallig, daar vond ik een van (inmiddels) onze Thomas over een Tovenaar en zijn Zoon, een geheimzinnige, dikke pil voor op het nachtkastje.

    Reply
    1. Dick Zeelenberg

      Dankjewel Anne. Dat moet wel het boek zijn wat ik bedoel. Je hebt vast gelijk met Schrikkeldag, komt mij nu ook weer bekend voor. Herinneringen zijn sowieso vaak niet accuraat maar gekleurd door latere ervaringen. En Tonke Dragt is ook heerlijk om te lezen, wat vond ik dat spannend toen Brief voor de koning werd voorgelezen in de klas.

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *