stemmen Archieven - Anne Vellinga

Goed gestemd

Anne — Thu, 13 Sep 2012 08:04:00 +0000

Alle neuzen naar het midden. Dat was de vorige keer anders en dat bleek toen al op het stembureau.

Woede is geen keuze. Het komt als een vlam uit onbekende delen van jezelf waar je geen weet van hebt. In een vlaag van woede worden moorden gepleegd. Zo ver is het bij mij toen niet gekomen, maar het scheelde een haar of ik had de lieftallige dames van het stembureau door elkaar gerammeld. Mijn kookpunt was bereikt. Door mijn eigen stomme schuld. Ik had de kleine lettertjes niet gelezen. Ik was laat en geënerveerd na een emotionele dag, gevolgd door een dollemansrit om op tijd bij mijn moeder te zijn.
Ze kon nog staan en stond bij haar bed te worstelen met het dekbed.
,,Ik wil naar bed.’’ Zij had ook een drukke dag gehad.
Intussen bereidde man na zijn overvolle vergaderdag een maaltijd. Om acht uur waren we klaar voor het stembureau. Mijn moeder lag ondertussen in coma, niet wakker te krijgen. Daar gingen we met drie oproepen en drie identificaties.

Drie dames ontvangen ons glimlachend. In mijn stomheid vraag ik of ik voor mijn moeder kan stemmen zonder haar handtekening. Die ben ik vergeten bij haar bed.
,,Nee! Zo kunt u niet voor een ander stemmen. Regels zijn regels.’’
Snel stemmen wij en dan op een draf naar huis voor de handtekening. Mijn moeder uit het nirwana gehaald.
,,Aal, ik mocht niet voor je stemmen. Ik heb je handtekening nodig.’’
Zodra zij het woord ‘stemmen’ hoort, zit ze rechtop in bed. Gestemd moet er worden. ‘Op de socialisten’. Ze komt uit een politiek nest en het langetermijn geheugen blijft het doen onder alle omstandigheden.
In bed lukt de handtekening niet. Aan tafel. Met slaapogen en bibberhanden oefenen we de handtekening. Als hij perfect is, wordt hij toch een hobbelpaard op de oproepkaart. Voor alle duidelijkheid schrijft ze op het oefenblad vol handtekeningen dat ze SP kiest. We blijken onze eensgezinde visie alle drie te vertalen naar een andere politieke partij. Moeder terug in bed. Deze actie kost 20 minuten, maar we zijn op tijd terug op het stembureau.

,,U mag niet stemmen voor uw moeder. U bent daarnet al geweest.’’
Een vlam schiet omhoog. Zwaaiend met haar bibberige handtekening barst ik uit in woede.
,,Wat is dat voor onzin?’’ Nog net spring ik niet over tafel.
,,Regels zijn regels.’’
Goddank reageer ik niet met ‘Befehl ist Befehl.’
Ik ben laaiend op de bureaucratie en zijn rigide regels. Ik eis dat het stembureau open blijft tot ik mijn moeder gehaald heb. Als ik 20.40 thuiskom, is mijn moeder wakker.
,,Heb je voor mij gestemd?’’ Nee.
,,Dan ga ik zelf.’’
Ik wist het.

In peignoir en rolstoel komen we twee minuten voor tijd binnen.
,,Ik vind het schandalig!’’ roept mijn moeder, die volle zalen in Groningen toesprak.
Het rode stempotlood geeft geen kleur af in haar slapende handen. Ik wrijf het rood erin.
Sprakeloos laten de dames ons twee wetsregels overtreden: mijn moeder mag niet stemmen met een ingevulde oproepkaart. Ik mag niet in haar hokje.
De power van mijn hoogbejaarde moeder in rolstoel en peignoir deed ijzeren wetten smelten als sneeuw voor de zon.

Gisteren ging het weer mis op het stembureau. Dat moet aan de lopende band gebeuren, want ik was getuige van twee incidenten. Voor mij was een hoogbejaard echtpaar. De vrouw zat in rolstoel en kreeg het juiste vakje niet goed rood. Haar kwieke man schoot behendig te hulp. Hij was de dames van het stembureau te vlug af, voor ze konden ingrijpen, had hij het biljet in de bus. Vis het er dan maar eens uit.
Bij de volgende waren ze extra alert. De handtekening op de machtiging stond in het verkeerde vakje en werd ongeldig verklaard. Woedend scheurde de zoon de machtiging kapot en liet hem op het bureau dwarrelen.
Ik wist nu de regels en heb voor mijn moeder op de SP gestemd.

Het bericht Goed gestemd verscheen eerst op Anne Vellinga.

Zwevende kiezer

Anne — Mon, 10 Sep 2012 07:48:22 +0000

Sinds mijn blik op het geblondeerde haar van Wilders, sinds eergisteren, word mij almaar gevraagd op wie ik stem. Je kunt in dit land niets zeggen, of je moet meer zeggen. Zelfs een van de zeer vele exen van wie ik nooit meer iets heb vernomen, kwam ineens met deze vraag. Ik verwacht elk moment Geert.
Hier mijn overweging.

Wat doen we met Europa. De cruciale vraag. Negen regeringsleiders zijn er aan ten onder gegaan.
Van geld en economie heb ik weinig kaas gegeten. Solidariteit met de Griekse mens en de Spaanse mens ligt in mijn aard.
Ik zie meer in de ronde tafel dan in tweespalt.
Europa hangt aan elkaar vanuit cultuur en geschiedenis, al was er strijd.

Ik heb altijd links en/of groen gestemd. Mens en milieu liggen mij na aan het hart.
Ik heb nooit Partij van de Arbeid gestemd. Mijn grootste bezwaar tegen de PvdA is, dat het milieu telkens ondergeschikt gemaakt werd/wordt aan de economie. Samsom schijnt uit de milieubeweging te komen. Wat een pluspunt zou zijn. Mij valt op dat hij het steeds over duurzame economie heeft.

Van de christelijke partijen schijnt er een te zijn met een menselijk groen hart. Christen Unie? Heb me er (nog) niet in verdiept.

Rutte vind ik een vreselijke man, dat glimlachje, die stem, almaar dezelfde oneliners die mij vreemd zijn. Ik begrijp niet dat hij niet afgerekend wordt op wat hij gedaan heeft met zijn ‘macht’. De prut van Rut.

Er zijn 100.000 werklozen bijgekomen. Zorg en onderwijs worden afgeknepen. De managercultuur viert hoogtij. Hij heult met Wilders. Wil nu weer het hypotheekprobleem afwentelen op de nieuwkomers. Als de rijken maar rijker worden.

Sap vind ik zwak. In Femke kon ik me beter vinden.
Ik zag een uitzending met Marianne, op wie ik mijn hoop en mijn hart had gericht, ach hemel, wat viel ze door de mand. Ze wist terplekke werkelijk weinig van de natuur, hoe zal het dan gesteld zijn met de rest? Het ergst vind ik dat ze uitsprak tegen Europa te zijn, dat vind ik niet verstandig. Komop Marianne, denk door, kijk verder, overzie het slagveld en doe een kursus assertiviteit en humor. We need people like you!

Van Roemer bevalt me dat schoolmeesterachtige wel. Hoe hij zaterdag aan het licht probeerde te brengen hoe de SP telkens vooraf met plannen kwam om het tij te keren ivm Griekenland. Maar. Hij is tegen Europa en voor de natuur moet je al helemaal niet bij hem zijn.

De SP loopt leeg op dit moment, de protestkiezers gaan terug naar de PVV, terwijl we in de vorige coalitie gezien hebben dat de beloften van deze draaikontkliek niets waard zijn.

D66 vergeet ik bijna. En dat zegt ook wat. Veel gedachten, veel ideeën, veel overwegingen, veel goede wil. Veel gespin, weinig wol. Het blijft hangen in de lucht. Lijkt mij wel.

In de zaterdagbijlage van de Volkskrant stond dat het poolijs de helft minder is dan nog niet zolang geleden.

Tegelijk is de waterkwaliteit in Nederland sterk verbeterd de laatste 10 jaar. Dat staat geschreven in kantlijnen van kranten of vuistdikke bijlagen waar niet door te komen is. Ik zie het met eigen ogen in de sloot naast ons. Er zitten weer schrijvertjes op, dat kan alleen als de oppervlaktespanning van het water goed is en dat kan alleen als het water schoon is. Dit jaar voor het eerst!

Er zijn veel meer positieve ontwikkelingen ten gunste van natuur en milieu. Van de jongens die hier onderdak hebben en in Delft gestudeerd hebben en scriptie- of promotieonderzoek doen op het lab in Wieringerwerf, hoor ik dat we in Nederland voorop lopen op hun diverse gebieden.
Man had net een rondleiding voor het Waterschap in een kassencomplex in Noord Noordholland. Helemaal zelfvoorzienend, alles wordt hergebruikt, eigen energie wordt opgewekt, een minimum aan kunstmest en bestrijdingsmiddelen.
Tal van positieve ontwikkelingen ontgaan me in het nieuws, en dan ben ik blij het van zo nabij te horen.

Het lijkt of we ditmaal voor de keuze staan Samsom of Rutte, links of rechts.
Ik zweefde hoog, tot mijn schrik zie ik mezelf afkoersen op Samsom… al was het maar om Rutte en de PVV af te weren.

Er zijn grenzen aan groei, in sport en economie, de uitputting van menselijk lichaam en aarde is genoeg geweest.

Er zijn alternatieven, Partij voor de Mens, voor de Ouderen… Of dit het moment is voor probeersels? Zijn zij wel lijstverbindingen aangegaan? Ik wil niet dat mijn stem in een gat valt.

Ik vrees dat we op dit moment in een maatschappij leven waarin je een vuist moet maken.

De maatregelen die de PvdA voorstelt m.b.t. bijvoorbeeld hypotheekaftrek vind ik prima wat mijzelf betreft. Al die torenhoge schulden, alsof het niet op kan. De mentaliteit moet eens veranderen en is aan het veranderen. Noodgedwongen, dat is de zonzijde ervan. Koop minder, wees zuinig, wees blij dat je zoveel hebt, hergebruik en verminder je schuld (op alle nivo’s liefst…)

Samen rond de tafel. De verschillende gezichtspunten op mens en milieu, leven en samenleven, werken en delen, sterken en zwakken, jongeren en ouderen. Niet vanuit egoisme en angst, maar uit saamhorigheid en moed. Een groot groen hart dat rood bloed pompt in de samenleving. Een hart heeft vier kamers, PvdA, SP, D66, GL/PvdD?
Als er een land op de wereld is dat een voorbeeld kan stellen, is het Nederland. We moeten roeien met de riemen die we hebben.

Het bericht Zwevende kiezer verscheen eerst op Anne Vellinga.

Wilders ontmaskerd

Anne — Sat, 08 Sep 2012 07:04:52 +0000

Tot voor kort dacht ik dat Wilders zijn haar blondeerde om zijn buitenlandse afkomst aan het oog te onttrekken. Gisteren zag ik een foto van hem met ander haar. Een foto die licht werpt op het fenomeen dat niemand grip op hem krijgt. Zijn tegenstanders zullen er heus met een heel team de vinger op proberen te leggen, maar verder dan het analyseren van zijn gedrag en woorden komt het niet.
Hij valt in de rede, valt aan, komt zelf met niks, komt steeds met hetzelfde zinnetje. Hij ontregelt doordat hij dingen uitkraamt waar een ander niet opkomt en geen weerwoord of verweer op heeft. Hoe kan dat?
Heel simpel. Dat komt omdat ze het geblondeerde haar niet betrekken in de analyse. Dat komt omdat ze deze foto nog niet hebben gezien. Het ligt er zo dik bovenop dat je het pas ziet als je het ziet. Dat is het fenomenale aan deze foto. Kijk en zie.
Heb je het gezien?
Met dat blonde haar en die bollige wangen heeft Wilders een babyface, geef hem donker haar, en weg is het.
Een baby appelleert aan onbewuste reacties van de ander. Een baby mag overal doorheen blèren, zinnetjes herhalen tot je er horendol van wordt. Een baby ontregelt het leven van papa en mama, dat is een algemeen aanvaard gegeven. Een baby kan nog zo dom, drenzend en dwingend uit de hoek komen, iets weerhoud je ervan gehakt van hem te maken.
Ziehier de reden dat Wilders zijn haar blondeert.

Het bericht Wilders ontmaskerd verscheen eerst op Anne Vellinga.