Mantelzorger

geboorte en dood
mijn oude moeder met jong hondje

Een onmogelijk woord, mantelzorger, alsof je voor een mantel zorgt, terwijl het je liefste is, je kind, je vader, je moeder. Alsof je zelf een mantel bent. Mantel vind ik toch al een onaantrekkelijk woord, net als blazer en colbert. Het enige waar mantel iets toevoegt, is bij schoorsteen, schoorsteenmantel heeft iets gezelligs. Ondanks deze bezwaren ben ik volgens het CIZ (centrum indicatiezorg) mantelzorger. Wat inhoudt dat mijn moeder te weinig PGB (persoonsgebonden budget) krijgt om de kosten voor haar zorg te dekken, ik ben er immers? Hoewel zij in haar aanleunwoning in onze boerderij zelfstandig woont, wordt aangenomen dat ik per etmaal minstens negentien uur beschikbaar ben. Beschikbaar wil zeggen op twee meter afstand, want vijf minuten alleen kan desastreus zijn, zoals die keer dat ik man een moment terzijde stond en zij binnen vijf minuten op de grond viel, met heupbreuk tot gevolg, wat decubitus tot gevolg had, wat verwarring tot gevolg had, en zo verder.

Alles is terug te voeren tot geld, geregel en bureaucratie, maar daar wil ik het nu niet over hebben. Het gaat over mijn leven, of algemener, het leven van ‘de mantelzorger’. Van het ene moment op het andere ben je het. Onbezoldigd, maar dat deert niet. Je neemt de handschoen op. In je hart wil je het. Je weet vooraf niet dat je abrupt in een ander leven gegooid wordt. Niets is nog wat het was. Je ruimte, je tijd, je energie en je relaties wankelen. Je eigen evenwicht is totaal verstoord. Het gaat nog maar over een onderwerp. Hoe moet ik voor haar zorgen, haar optillen, wassen, aankleden. Wat te doen als ze verstijft, voor dood ligt, wartaal spreekt, bang is, depressief, hallucinaties heeft. Als je eigen rug een breuk heeft, je hoofd op knappen staat en je hart huilt, heeft in het gunstigste geval je man, mijn Kees, bergen administratie en bureaucratie doorgeploeterd en komt er eindelijk hulp. Heerlijk. Alleen…
Plotseling is je huis niet meer je huis. De wanden en deuren die de huizen scheidt, verbindt ze ook. Je strijkplank, vriezer, wasmachine, droger, bezemkast, huis en tuin, niets is meer privé. Rondom is hulp. Tot je opluchting. Tot je verwarring. Zo gaat een jaar voorbij. Dan is er grote vakantie. Op doktersadvies. Dankzij de professionele hulpen. Dankzij mijn vriendinnen.
Het duurt tien dagen voor ik weer kan slapen. Dan zijn er nog 20 dagen om uit te rusten en bij te tanken. Ik wil niet terug. Niet naar vorig jaar. Zie op tegen de berg. We gaan terug. Natuurlijk. Mijn huis is in de war van alle vreemde scepters. De poezen zijn blij dat we terug zijn. Dat geeft moed. Dan ga ik naar mijn moeder.
,,Ben jij daar Anne? Ik heb je zo gemist.’’
Mijn hart schiet op zijn plek en klapt open, er stroomt iets onbeschrijfelijks in, mooier dan vrijheid en vakantie, transparanter dan lucht, feller dan vuur, zachter dan water.

5 thoughts on “Mantelzorger

  1. Kees Versluis

    Dat is toch het fijnste wat er is? Dat je gemist wordt! Maar als je huis je huis niet meer is, dat is flink afzien. Later terugkijkend zal je wel denken: “Hoe heb ik het allemaal kunnen doen”. En toch, toch heb je bijna altijd meer energie dan je zelf vermoedt. Als je onder water duikt, heel diep, zonder perslucht, gewoon zo. Om dan, terwijl je naar de oppervlakte zwemt en denkt dat je bijna stikt, er achter te komen dat je nog een ingebouwde reserve aan lucht hebt die genoeg is. Is niet alles in de natuur mooi geregeld?

    Ik ga in discussie over vreemde woorden als mantelzorger. Föhnversteviger, geel koper en remolie. Er zijn er nog veel meer, maar daar kan ik nu niet opkomen.

    Nu niet kort maar krachtig. Juist iets uitgebreider.

    Reply
  2. imsook yoo

    Anne, de laatste zin herken ik ook heel goed, ..duurt maar heel even,,maar toch!
    De mantel der liefde..weet niet hoor..een organisatie heeft dat ooit bedacht.
    Over de ouderenzorg.. het zou ideaal zijn als de ouderen met elkaar kunnen doen. Dus ..mobiel en gezonde ouderen doen het voor degene die het minder kan. Hoe het systeem eruit moet zien.. dat is ook de vraag..
    veel plezier met je moeder!

    Reply
    1. Anne Post author

      Dank voor je mooie reactie. Bijzonder dat je het herkent, Imsook! Ja, het duurt heel even, maar blijft je wel bij!

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *