Duitse tandarts

duitse tandarts
Anne Vellinga ~ pentekening

Goed ook een keer serieus naar de dingen kijken. Er zijn weinig onderwerpen die geschikter zijn voor een serieuze blik dan de Duitse tandarts.
Dan vertel ik dus niet smakelijk, dan wel beeldend dat ik ineens iets tussen mijn achterste kiezen voelde. Dat dat na een week danig irriteerde. Ook niet hoe ik langs avontuurlijke weg propvol onvoorziene obstakels bij een Duitse tandarts kwam in het lieflijke plaatsje Weidenberg.

Duitsland is Nederland niet. Om te beginnen hebben ze daar geen mondhygienisten. Die werkzaamheden doet de gespecialiseerde tandarts samenmet 2 assistenten. Dat weet ik vanwege dat klem zittende ding tussen 2 kiezen, wat een afgebroken vulling bleek te zijn, hoe kan het anders ‘Zement’, zoals de Duitse man het uitsprak, een waardeloos materiaal uit het voor-keramische tijdperk.

Ik vind het altijd interessant hoe ‘het’ in een ander land toegaat, en volgens de ondoorgrondelijke wetten van het toeval heb ik in Frankrijk in de tandartsstoel gezeten en nu dus in Duitsland. Nou, je gebit kun je met een gerust hart in het buitenland, als dat Frankrijk of Duitsland is, laten doen. Om te beginnen gebruiken ze betere materialen, dus never amalgaam en ook geen ‘cement’, zoals mijn witte vullingen aldaar betiteld worden.

In Frankrijk smolt mijn Nederlandse vulling bij de ongebruikelijke middagtemperatuur van 52 graden Celsius, wat onder de uitstoot van veel Franse woorden van ongeloof vervangen werd door iets keihards. Mijn toenmalige Amsterdamse tandarts kon maar niet begrijpen wat het voor ongelooflijk hard spul was en heeft de Franse tandarts opgebeld. Daardoor weet ik dat het spul uit de vliegtuigindustrie was, maar wat voor spul zei hij er niet bij en kon ik niet vragen, want mijn Amsterdamse tandarts had de gewoonte zijn handen en alle tangen die hij had tegelijk in mijn mond te duwen, en dan vertelde hij precies wat hij wou zonder interruptie. Uit die tijd stamt mijn idee dat alle tandartsen in de hele wereld geboren zijn uit een vrouw die hen vanaf de eerste schreeuw interrumpeerde.

In Duitsland doen ze het met keramiek. Waar mijn tandarts een kroon zet, dus op een plek waar een kies hoort maar een gat zit, plaatste of liever boetseerde deze tandarts keramiek. En dat zonder een grammetje pijn. Mijn kersverse tandarts, een man met rondgeknipt haardosje en een bril met op elk glas een aangeplakte lens om het nog beter te zien, raadde vooraf een injectie aan, omdat hij niet wist hoe diep het gat was, en ik had gezegd dat ik geen tijdelijke oplossing wilde, maar een definitieve.
‘Dan bekommen Sie das,’ klonk het geruststellend en dreigend tegelijk. Wat was hij van zins?

Ik zat nog zenuwachtig te wachten op de injectie, toen die al klaar was. Ik had niets gevoeld. Een unicum op het gebied van mijn ervaringen met injecties. Hij had gespoten met een heel dunne naald en heel langzaam. Ik dacht dat hij de naald bestudeerde op deugdelijkheid, maar de naald zat er al in en de verdovende vloeistof druppelde de kaakholte traag en pijnloos in. Nou, dat doet mijn tandarts hier anders. Hoppa, de stevige naald erin en poef de vloeistof. Volgens mij veroorzaakt de snelheid de pijn, of de aard van de injectievloeistof. Dat zou ook nog kunnen. Bovendien doet mijn Nederlandse tandarts het alleen, indien nodig heeft hij hulpstukken die hij tussen tanden en kiezen zet opdat de vulling er niet uitloopt.
De Duitse tandarts gebruikt geen hulpstukken, d.w.z. hij heeft twee assistentes ter linker en rechter zijde. Gezamenlijk houden die de mond open in de breedte en de hoogte. Zo ontstaat een mondopening die voelt als een riool zo wijd.

Vervolgens gaat de ene assistente in de weer met een zuigslang om de mond droog te houden, de ander heeft het blauwe licht, waarmee de keramiek gehard wordt. Een gloednieuw systeem, deze keramische vulling/opbouw hoeft niet gebakken te worden bij hoge temperatuur, waarbij de mond verbranden zou, nee, een blauw lampje volstaat, het evenbeeld van het blauwe lampje waarmee mijn tandarts de stroeve, zachte cement hardt.

Keramiek is glad. Ik ben nog aan het wennen aan die ene gladde kies achterin. Dat voelt lekker aan je tong, lekkerder dan stroef cement, tandsteen of tanden. Ook de mondhygieniste viel het gisteren op.
‘Wat glad,’ zei ze, en kon niet ophouden met voelen met haar vinger, wat lang zo prettig niet is als je eigen tong erover.
Afijn. Ik verwachtte een torenhoge rekening. Drie mensen drie kwartier in de weer met mijn gebit, en dan nog al die nieuwste technieken en materialen. Was het goedkoper dan in Nederland.

Tijdens de behandeling van de Nederlandse mondhygieniste werd mij duidelijk waarom Duitsland goedkoper is en ook nog beter. Sorry Robert (mijn tandarts) voor deze (eenmalige) ervaring.
Punt 1 zijn er in Duitsland geen mondhygienisten, de tandarts doet alles zelf. Hij weet van de hoed en de rand, van de hand en de tand, glazuur en tandsteen, gat en vulling. Hij weet allles en kan alles. Nou ja, dat is in elk geval de bedoeling.
Daarbij gebruikt hij beter materiaal. Nooit amalgaam. Slecht voor je lichaamsfuncties. Altijd witte keramiek.
Hoe kan het dan toch goedkoper zijn?

Kees, mijn man, houdt er allerlei gedachten op na over belasting en aftrek. Joh, het is veel simpeler, het zit zo.
Voor je de spreekkamer ofwel behandelkamer in mag, moet je de wachtkamer in, en wel gedurende de duur van een filmpje dat vertoont wordt op een wandvullende platbuistv. Hier geen amusante filmpjes zoals bij mijn Nederlandse tandarts ter geruststelling van de angstige patient, nee, angstaanjagende beelden van tanderosie, gevolgd door nog engere beelden hoe je hele lichaam botweefsel verliest, broos wordt en vanbinnen een ruine van zichzelf is, cq. wordt. Vervolgens krijg je te zien en te horen wat je moet eten, gezonde voeding, groente, fruit, vis, ook de zemelen voor de stoelgang worden niet overgeslagen, vervolgens moet je bewegen, niet zomaar wat stofzuigen en traplopen, maar echt sporten, en dan, en nu komt het, voedingssupplementen ter bevordering van gezondheid, vitaliteit, goede Gelenke, dat zijn botten of spieren of allebei, Gelenke.

Het gevolg van die platbuistv en het filmpje is, dat ik gelijk tien potjes wil kopen, bij wijze van spreken dan. Ik ben (nog) niet van de supplementen, een taai soort bijgeloof van mij. Dat het niet uit een potje moet komen. Maar in dit geval had ik toch iets van ‘als de tandarts het zegt, moet het wel goed zijn, en noodzakelijk’. Dus nu verdenk ik de tandartsen in Duitsland ervan, dat ze gesponsord worden door de voedingssupplementenindustrie. En dat ze daarom goedkoop zijn. Relatief.

https://www.praxis-klinkisch.de

8 thoughts on “Duitse tandarts

  1. Kees Versluis

    Hoi Anne,

    ik zat sinds 1984 bij dezelfde tandarts. Hij kreeg eht een jaar of zeven geleden ernstig in zijn rug. Om zijn praktijk te redden kwam er een maatschap en werd het belendende pand erbij gekocht. Nu waren ze met zijn vieren en kwam er ook een mondhygieniste bij, voor mij een nieuw fenomeen. Ik werd toegewezen aan een jonge Iraanse tandarts. Wat een verademing was dat. Zijn kronen waren mooier, hij legde alles uit, hij werkte met gevoel. Fantastisch gewoon. Ook maakte ik kennis met het blauwe lampje, ultraviolet licht om de vulling te laten harden. Soms worden er twee tegelijk gebruikt. En ook nooit pijn, hoe erg de toestand van mijn gebit ook is. Aan een afgebroken kies metselt hij een nieuw stuk dat jarenm blijft zitten. Ik heb het al van meerder mensen gehoord dat er ook in Nederland moderen tandartsen zijn. Ik denk dat er geen bijscholingscursussen zijn voor oudere tandartsen. Of ze zijn vast geroest. Komt trouwens in veel beroepen voor. Maar ik ben in ieder geval heel tevreden over mijn tandarts. Mijn dochter was bang en was al vijf jaar niet meer geweest. Door hem is ze niet meer bang. Wat jij vertelt over amalgaan, dat wist ik niet. Maar er zit veel kwik in en dat is slecht voor mensen.

    Reply
    1. Anne Post author

      Ha Kees, dat vastgeroeste – daar moet ik wel even om grinniken. Dank voor je bijdrage. Mooi om meer zicht te krijgen op het doen en laten in de tandartspraktijk, en dat we tevreden zijn. Ben ik ook hoor, tot deze vakantie wist ik niet eens dat mijn huidige tandarts nog steeds dat zachte witte vulmateriaal gebruikt en geen witte keramiek. Het laten harden gaat hetzelfde. De levensduur van een keramische vulling is volgens de Duitse tandarts minimaal 10 jaar. Hij zei: ‘misschien kennen ze dit materiaal in Nederland niet’ – dus dat ga ik mijn tandarts volgende keer vragen, en ook of hij langzamer wil inspuiten – indien nodig!

      Reply
  2. lidy Ridder

    38 jaar in Duitsland gewoond en heb ook alleen maar goede ervaringen met mijn tandarts . Hij was niet voordelig maar je hebt dan ook vakwerk .Alhoewel ik ben nu hier Nijmegen bij een prima tandarts . Hij doet het helemaal alleen . geen leuke meisjes naast je stoel en de rekening is al klaar als je van de stoel springt en graag meteen pinnen.Deze tandarts heeft geen personeelkosten maar toch ook wel zijn tarieven.

    Reply
    1. Anne Post author

      Dat vind ik nou zo leuk van reacties, de lezer wordt zichtbaar. Ik had geen idee dat ‘iemand’ , jij, 38 jaar ervaring had met de Duitse tandartspraktijk. Leuk dat je dat schrijft, je ele ervaring, en ook dat ‘vakwerk’ – ik zie er gelijk die vakwerkhuizen bij. Dankjewel Lidy!

      Reply
  3. minke nas

    ook ik heb zo’n kies gehard door blauw licht! Ik weet nog dat voor het lampje aan ging het spul naar bijenwas rook?
    Ook een verdoving bij een wortelkanaal behandeling in de wang was pijnloos! Of kwam het omdat ik al dagen als de madonna van Nedermunster met een soort bof wang hoopte dat de kiespijn vanzelf zou verdwijnen, ik weet het niet meer ik liet nooit een spuit zetten maar kocht een zakje pretkruid bij de coffeshop om zelf te verdoven,van het geld wat ik anders voor zo’n spuit kwijt zou zijn.
    Gelukkig heeft mijn tandarts wel een assistente en ja ze komt uit DUITSLAND!

    Reply
    1. Anne Post author

      Ha Minke, alweer zo’n persoonlijke en bijzonder leuke ervaring. Het pretspul, grapjas! Hoe kom je erop. Wel een idee, maar niet in Duitsland, daar is dat verboden! En hoe is het mogelijk die assistente uit Duitsland! Heel leuk.

      Reply
  4. Brigitte Kempen

    Hoi Anne,
    Tja een tandarts weet ook niet alles…..heb een aantal jaren geleden een gouden dolfijntje op mijn tand laten plakken ( huishoudbeurs bling steentjes waren toen een hype)
    Wat denk je valt mijn vulling na 2 dagen eruit ( tuurlijk de tand waar de dolfijn op zat)
    Tandarts boren ,gaatje mooi gevuld, maar dolfijn niet meer op zijn plek, door de trilling eraf gevallen. Geen probleem mevrouw, die plakken we gewoon weer erop hoor!
    Zo gezegd zo gedaan, wat zie ik tot mijn verbazing??? Ja hoor dolfijn ligt op zijn rug de beste man had waarschijnlijk nog nooit een vis zien zwemmen………
    Moest een half jaar wachten. Want hij ging zijn fout niet herstellen …….gelukkig zwemt het mooie beest al weer heel wat jaartjes op mijn tand in de goede richting, maar bij welke tandarts je ook komt je bent een bijzondere bezienswaardigheid.
    Liefs Brigitte

    Reply
    1. Anne Post author

      Wat een verhaal, Brigitte. Nu ben ik wel heel benieuwd naar die tand en dat dolfijntje, de hele mond, het gezicht waarin dat gouden dolfijntje rondzwemt. Hoe kom je erop!

      Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *