Wisse woorden uit verre oorden

Ik wilde 80 pagina’s spinnen, op weg naar mijn volgende boek, er ontsponnen 8 versjes, op weg naar mijn ziel.

Opgeslokt
in de schemer
van levensdagen
gevallen
dieper
dan slaap
door
vuur en vlam
nevel en mist
spin en rag

Windweb
het web is gevallen
de spinse is heen
de vlieg likt lijm
van vleugels
ragfijn

Vuur en vlam
gekloofde boom
laait op
in bronzen tong
lekkend langs
wanden
beroet graniet
vliegende vonken
blakerend hout
schuivend en
gloeiend
alles wat was
eindigt in as

Nevelheim
waar wind waait
en water vloeit
schuilen herten
in kreupelhout

in diepte
van dalen
waar gebergte kiert
sluipt de dood
op voeten van mist

gewas en geboomte
geluid en gekerm
alles lost op
in Nevelheim

Stilte
stilte alom
rekt ruimte
angstig
dichtbij
oneindigheid

Stilte
in de hut van stilte
is lust
noch verlangen

Wind
ijle kreet
op wind
stilte
flitst een oog
de havik

Grond
in de rand
van het woud
zachtkrakend
een fluistering
van dwarrelend blad 

onbeschroomd
en onherroepelijk
valt
haar huid

niet geveld
staat zij
scherp
ontveld

14 thoughts on “Wisse woorden uit verre oorden

  1. Joke W-D

    Anne, mooi dat je op weg bent naar een volgend boek!
    Nog mooier is het dat je onderweg zulke mooie dingen spint!

    Hartelijke groet Joke W-D.

    Reply
    1. Anne Post author

      dacht dat het een doolhof was
      laat jij mij de omweg zien
      ja, mooi
      misschien
      is dit de omweg
      die ik vind
      de ronde weg
      van het labyrint
      Dankjewel Hennie

      Reply
  2. joke

    ik heb even heerlijk mijn denken uitgelaten via jouw mooie en beeldende woordengedachtenspinsels, verfrissend, djw

    Reply
    1. Anne Post author

      ….je denken uitgelaten….
      wat een geweldige zin –
      zoals je de hond uitlaat
      het licht uitlaat
      het uitgelaten kind
      dat woorden vindt
      dankjewel Joke

      Reply
  3. Jan Smitz

    Ik heb ze gemist,
    Van opgelost tot grond
    Jouw nieuw
    noot- abele
    akkoorden
    Krassend
    Met tranende
    Vinger mijn
    Hart
    Doorborend
    De zilte stilte
    Waarop gelegen
    Kilte en vurige
    Verlegen vlam
    Raaskallend
    Mistige voeten
    Jouw schoonheid
    Voor mijn voeten
    Even geleend
    Gespeend
    Door Anne’s
    Gedachtenflts
    Bomen en doodse bergen
    Eerder een dal
    Een kwade val doet liggen
    In onaards gekrijs
    Ontwricht ontwijkend
    die geilig tongend
    Vurig likkende
    vlam
    dan pinnig onzinnig
    Mezelf verzwelgen
    In ont
    Bindend
    Lijflijk gezang
    Jouw akkoorden
    Levend in krasse
    Woorden van
    Schoon vol
    Geestzinnige kleur
    Buiten , geuren
    Herftse kleuren
    Ik sluit dit alles
    Een windgordijn
    nu stilte
    fijn
    klein
    van
    jouw
    mooie
    schrijvend
    Open
    zijn
    Nu

    Beste Anne ik schrijf op mijn manier
    Om mijn verdriet en lach en eer voor
    Jouw levend schrijvend, beschrijvend
    Zelfs een gevallen vlag lijkt nog te leven
    De dood op mistige voeten en meer en meer
    Zinnig gezang, jouw drang en vuur voor
    ‘t literaire schrijven!!!! Ik nam wat woorden
    Van jou zijn en begon te weven, samen met wat
    Van ‘mijne ! Zonder pretentie dat weet je wel
    Ik schreef alleen hoe ik jouw gedichten
    Beleef!!!! Het is niks meer dan dat! Oh wel de eer
    Die ik krijg om dit te mogen!!! Vanboven op mijn steile
    Rand of liggend op mijn bed , niks bederft de Pret jou te
    Lezen!! Lieve groet. Van Jan

    Reply
  4. Anne Post author

    wat ben jij dicht bij de ziel
    Jan
    dicht bij mijn ziel
    Jan
    dichter
    van hart en ziel
    dank je voor deze prachtige zang

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *